Sólskinsfífl Nútímans

Stjórnlagahefðir

2010-12-01T03:35:00.003Z

Senn líður að stjórnlagaþingi og rétt að rifja upp þær hefðir sem lífanauðsynlegt er að viðhafa þegar slíkur samfélagssáttmáli er ritaður. Margur gæti haldið að orðskrípi líkt og skynsemi, réttlæti, sanngirni, nákvæmt orðalag og gagnrýnin hugsun væru nýtileg en hið rétta er að andrúmsloftið, umgjörðin, hefðirnar og háfleygt orðalag trompa hin framangreindu.

Klæðnaður: Mikilvægt er að leita í ræturnar og velja þann háklassíska stjórnarskrárklæðnað sem viðgekkst á 18. og 19.öld þegar margir af bestu samfélagssáttmálum samtímans voru ritaðir. Háhælaðir skór og hnésokkar eru skyldueign fyrir hvern karlkyns þingmann, sem jafnframt skulu klæðast svo þröngum silkibuxum að greina megi að ekki sé um konu í dulargervi að ræða. Skyrtur skulu vera með pífum og einungis skal óhneppt ein tala að ofanverðu svo að sjáist í litskrúða silkiklút þann sem nefnd um klæðnað á stjórnlagaþingi mun úthluta. Að lokum skal hver þingmaður útvega sér síðum silkifrakka sem þó skal tóna við skyrtu og klút án þess að vera svartur. Mynd til útskýringar.

Útlistun á samsetningu: Silkibuxur skal girða ofan í sokka að neðanverðu svo að nemi við efri mörk hnéskelja. Að ofan skal skyrta girt ofan í buxur svo nemi við efri mörk nafla. Skór skulu ætíð vera reimdir.

Brjóti einhver maður þessi lög skal hann þegar í stað vera settur í hóp hinna 10 kvenna sem þingið sækja og hljóta atkvæðavægi eftir því. Skal nefnd um siðgæði jafnframt sjá til þess að útvega þá flík sem upp á vantar og girða manntötrið upp á brjóstkassa.

Klæðnaður konur: Í ljósi bágrar valdastöðu kvenna á þeim tíma er fyrirmyndar skrár voru ritaðar er mælt með hefðakvennafatnaði fyrir dömurnar og skulu þær jafnframt hafa meðfæris postulínstell og orðabók um íslenskt veðurfar (en hvorttveggja mun reynast notadrjúgt á meðan þinghaldi er frestað, hvort sem er vegna ölvunar eða bænahalds).

Hártísku skal framfylgt sem hér segir:
1. Grannir ungir taðskegglingar skulu safna tagli.
2. Eldri menn sem teknir eru að grána skulu krulla hár sitt.
3. Hálf sköllóttir menn skulu safna síðum, löngum og breiðum börtum.

Mönnum er frjálst að safna skeggi, en snyrtimennsku skal þó gætt í hvívetna.

Konur skulu temja hár sitt í snúð og hylja það með stórum skreyttum hatti svo að vinnufriður skapist á þinginu.

Tungumál og andinn: Sé klæðnaður mikilvægur er lífsnauðsynlegt fyrir stjórnlagaþingmenn að ná fram rétta andanum. Mælt er með að hver þingmaður lesi í það minnsta þrjár ljóðabækur frá 19.öld af sömu hámenntuðu karlmannlegu yfirveguninni og Þorvaldur Gylfason sést gera á myndinni hér. Hverjum manni er gjört að hafa grunnþekkingu á ritmáli og fréttum þess tíma sem nýtast mun til að upphefja þá orðræðu sem svo merk samkoma verður að viðhafa. Sömuleiðis skulu menn hafa kynnt sér flunkuný og framandi erlend fræðirit þeirrar aldar er margar stjórnarskrár voru ritaðar á, svosem bókina Uppruni tegundanna og verk Karl Marx.

Líkamsbeiting: Þingmenn skulu mæla standandi, teinréttir, með hægri hluta líkamans fram á við. Þingkonur skulu bera fram erindi sín á blaði sem karlkyns túlkur mun svo bera upp með breyttum áherslum eftir yfirlestur.

Myndataka: Máluð skal mynd af hverjum og einum þingmanni. Skal nefnd um málverk fyrir stjórnlagaþing hafa samráð við nefnd um málverk fyrir ríkissjóð og er skylda þeirra að viðhafa þær hefðir sem skapast hafa um myndræna framsetningu á stjórnarskrárgerðarmönnum fortíðar. Með tilvísun í þá fortíð skulu allar konur á stjórnlagaþingi bera skegg á sínum myndum.

Að viðhalda óbreyttu ástandi: Sé farið að þessum grundvallarlögum um hefðir við gerð samfélagssáttmála má fastlega gera ráð fyrir því að stjórnvöld og aðrir valdhafar í íslensku samfélagi nái fram markmiðum sínum um að engar breytingar verði gerðar á núverandi stjórnarskrá. Komi upp það byltingarkennda ástand að vilji stjórnlagaþingmanna sé að kollvarpa neðangreindum atriðum í okkar ástkæru stjórnarskrá þá skal þingi þegar slitið.

Atriðin eru sem hér segir:

1. Mikilvægt er að viðhaft sé óljóst orðalag um stjórnskipan og valddrefingu.
2. Að þriðjungur stjórnarskrárinnar fjalli um forsetaembættið með þartilgerðum möguleika á mistúlkunum á valdsviði hans.
3. Að kjördæmaskipan verði áfram óréttlát.
4. Að ráðningar á dómumurum haldi áfram að valda fjaðrafoki .
5. Að sérstaða þeirra sem eiga sér ósýnilegan vin sé tryggð en einungis ef að sonur þessa ósýnilega vinar var af ólíklegri frásögn ljóshærður palestínumaður með blá augu. Skulu aðrir óverðugir og skítugir landsmenn halda uppi stofnun þessari (sem þjónar tilgangi sínum sem sendiráð drottins) með veglegum sköttum.

Umsvifalaust skal víkja öllum þeim konum af þinginu sem ekki haga sér í samræmi við fyrri hefðir hins einsleita hóps karlmanna sem hingað til hafa skrifað frábærar óskeikular stjórnarskrár. Ósamvinnuþýðum karlkyns þingmönnum skal eitra fyrir við drykkju og ljósmynda með portkonum þeim og frillum sem nefnd um portkonur og frillur á stjórnlagaþingi mun útvega.

Fleiri atriðum verður bætt við eftir hentugleika.

Er lífið ekki dásamlegt?

Allir á kjörstað

2010-11-27T05:22:00.003Z

Í dag er stór dagur í sögu íslenska lýðveldisins, dagur sem síðar meiri gæti orðið minnst sem upphafsdags nútíma lýðræðis á Íslandi, en þá þarf vel að takast til. Við þurfum ekki einungis að velta fyrir okkur hvaða einstaklingar eru best til þess fallnir að vera hluti af 25 manna hópnum, heldur að mæta á kjörstað til að sýna að stjórnlagaþingið hafi lögmæti - hafi almenning í landinu á bakvið sig.

Séum við á þeirri bjartsýnu skoðun að það sé hægt að breyta íslensku samfélagi til hins betra (sama hvaða leið við teljum besta að því markmiði) að þá gefst fyrsta tækifærið í ansi langan tíma í dag. Það er nóg að kjósa einn frambjóðanda en heppilegast að fylla út allan seðilinn. Þeir sem ekki mæta á kjörstað og ætla að sitja heima í hinu séríslenska nútíma andrúmslofti neikvæðninnar skulu að sama skapi ekki voga sér í náinni framtíð að kvarta yfir þjóðfélagsmálum.

Við getum haft mismunandi skoðun á frambjóðendum og hvort að stjórnarskráin eigi að vera stutt eða ítarleg. Enginn ætti hins vegar að láta blekkjast af orðum lögfræðielítunnar um að íslenska stjórnarskráin sé góð, hún hefur hag af óbreyttu ástandi. Megi segja eitthvað um þessa stjórnarskrá þá eru hún í besta falli ruglingsleg, ekki í samræmi við nútímann og til þess fallinn að kljúfa þjóðina fremur en að sameina.

Strax í annarri grein í fyrsta kafla stjórnarskrárinnar kemur upp atriði sem enginn sátt hefur verið um hvernig skuli túlka síðustu áratugina. Samt er þetta sú grein sem fyrst aðgreinir hver(jir) skulu fara með valdið.
Beint á eftir þessari annarri grein í fyrsta kafla hefst annar kafli alls í 28. greinum (rúmlega þriðjungur stjórnarskrárinnar) um forsetaembættið sem engin sátt ríkir um hvort að:
A)Embættið eigi rétt á sér
B) Ef að það á rétt á sér hvað á að felast í því og...
C) Hvert valdsviðið er (sem hefur verið túlkunaratriði í lengri tíma).
Í þriðja kafla eru fjórar greinar. Sú sem skiptir mestu máli (31.gr) er gjörsamlega galin. Þar er kveðið á um sérstök kjördæmi, sem hygla landsbyggðinni, sem er rótin að flest öllum þeim óþverra sem almenningur hefur fengið yfir sig frá því um fyrri heimsstyrjöld. Öll fyrirgreiðslu pólitík, niðurgreiðslur, tollar og höft eiga rætur að rekja til þessa kjördæmakerfis. Ekki einungis er það óþverrinn heldur er kerfið beinlínis andlýðræðislegt, þar sem atkvæði eins manns gildir margfald á við annars vegna mismunandi búsetu á landinu - myndum við sætta okkur við að þetta viðgengis ef að atkvæðavægið snérist um kyn, kynþátt, trú eða annað slíkt?
Fjórði kafli er sennilega með þeim bærilegri, ekki vegna þess að hann sé svo góður, heldur vegna þess að þar er ekki að finna neitt stórt atriði sem gjörsamlega klýfur þjóðina.
Í fimmta kafla er fjallað um skipan og hegðun dómsvaldsins, kafli sem er greinilega ekki nógu skýr sé tekið mið af ráðningum síðasta áratuginn.
Í sjötta kafla er hin margfræga 62.grein um evengelísku lúthersku þjóðkirkjuna sem rúmlega 70% landsmanna eru á móti og rúmlega helmingur hefur verið á móti síðustu 15 ár. Í framhaldinu er 64. grein sem byggir einnig á misrétti gagnvart þeim sem standa utan trúfélaga.
Sjöundi kaflinn er sennilega sa besti, mannréttindakaflinn sem endurskoðaður var árið 1995 en má eflaust bæta orðalagið í einhverjum greinum, jafnvel bæta við greinum (það er smekksatriði).

Niðurstaða: Sjöundi kafli er góður (má samt alveg skoða og breyta orðalagi), fjórði kafli er sér beinlínis ekki til skammar en mætti vera skýrari. Hinir fimm kaflarnir innihalda allir atriði sem gríðarleg ósátt er um og varða grundvallarþætti í uppbyggingu samfélagssáttmála.

Þeim 25 manns sem falið verður þetta verðuga verkefni þarf að misheppnast allsvakalega ef að útkoman verður verri en sú sem fyrir er.

Er lífið ekki dásamlegt?

Based on a true story

2010-11-06T05:01:00.003Z

Á reykmettaðri efri hæð Grand Rokk, meðal barlóma, svolara og andlitslausra ógæfumanna blasti hún við þessi toppklippta snót í hvítri prjónapeysu. Hún sat í horninu í skugga hátalara ásamt vinkonu sinni og horfði á Megasukkið flytja tíðindi úr undirheimum með dramakómískum áherslum þriðja eyrans sem riðlaðist á verkfæri sínu berskjaldaður en þó einkum að ofan, svo að eyrnasneplar hennar blöktu í hljóðbylgjunum.

Hvað var hún að gera á þessum stað, fjarri ísfirskum heimkynnum sínum og því rúmfræðilega mengi sem slíkar stúlkur yfirgefa ekki svo glatt? Gat verið að hún væri mætt inn á þennan vígvöll til vísindalegs undirbúnings? Að hún væri mætt til að kanna viðfangsefnið, taka fyrsta skrefið í átt að því stórvirki að draga verðandi barnsföður sinn upp úr eymdinni og gefa honum trú á lífið? Hún brosti feimnislega er hún uppgötvaði að ég hafði nappað hana fylgjast með mér en sveif svo út í nóttina án allrar viðvörunar.

Ég sat áfram klístraður í stólnum eins og ég hafði gert svo mánuðum skipti. Megasukkið var farið að breytast í klið úr fjarlægð vegna fúkyrða flækingja og reykingja frillnanna sem lyktuðu eins og togari sem er nýkominn í höfn. Á næsta borði sátu tannlausar bölvandi byttur að leik á tættum dúk sem einhvern tímann hafði verið skákborð og á bakvið mig nudduðust ungir drengir sem pettuðu hvorn annan eins og þeir ættu lífið a leysa. Ég hélt að ég gæti ekki orðið hamingjusamari.

Síðar meir hittumst við á fallegu vorkvöldi, ung og skuldlaus. Eftir snarpar samningaviðræður að viðstöddum lögfræðingum varð niðurstaðan sú að ég yfirgaf ghettóið fyrir hana og hún guð fyrir mig. Síðan þá hef ég ekki litið til baka eða eins og eitt þekktasta íslenska skáld 20.aldarinnar orðar það ,,hamingjan er hér".

Er lífið ekki dásamlegt?

Nokkrar spurningar til foreldra í kristnu trúaruppeldi

2010-10-24T01:15:00.003Z

1. Hefur þú lesið Biblíuna?

2. Hverju af því sem stendur í Biblíunni trúir þú að sé satt? Er Biblían Guðs orð?

3. Trúir þú á Guð, og að hann sé almáttugur skapari himins og jarðar?

4. Trúir þú að Jesú hafi verið eingetinn? Að hann hafi gert kraftaverk? Að hann hafi risið aftur upp á þriðja degi? Trúir þú að Jesú hafi sagt allt það góða sem hann sagði í Biblíunni en að heimsendaboðskapurinn og mannvonska sem þar er haft eftir honum sé ekki rétt?

5. Trúir þú á söguna um Adam og Evu? Trúir þú á erfðasynd þeirra og að Jesú hafi dáið á krossinum fyrir hana?

6. Trúir þú að djöfullinn sé til?

7. Trúir þú á heilaga kirkju og samfélag heilagra? Trúir þú á eilíft líf? Trúir þú á að maðurinn rísi upp til samfélags við guð eftir dauðann?

8. Treystir þú prestum kirkjunnar eftir allt það sem undan er gengið, sem sverja ,,heilagan eið" um trúboð og hafa beina og háa fjárhagslega hagsmuni, til að fræða börnin þín á hlutlausan hátt um trú? Hvorn telur þú hæfari til að fræða börnin þín á hlutlausan hátt um trúarbrögð: Sagnfræðimenntaðan kennara eða ólíka og misfanatíska trúarleiðtoga?

9. Hvað er það sem þú hyggst ná fram með þessu kristna uppeldi sem þú getur ekki fundið í hlutlausum bókum um siðfræði eða hreinlega án þeirra?

10. Myndir þú vilja leyfa stjórnmálamönnum á borð við Ásmund Einar, Árna Johnsen og Vigdísi Hauksdóttur að ræða við börnin þín um sína stefnu í leik- og grunnskólum? Myndir þú festa merki stjórnmálaafls utan um hálsinn á barninu þínu?

11. Finnst þér í lagi að Múslimar, Vottar, Krossinn og aðrir trúarhópar tali sínu máli í leik- og grunnskólum landsins? Myndir þú bjóða þeim inn til þín að tala um trúmál á hlutlausan hátt?

12. Telur þú að prestar séu jafnhæfir og sálfræðingar til að takast á við þau vandamál sem koma upp í skólum?

13. Þarf ég í alvörunni að vera að spyrja fullorðið fólk að þessum spurningum?

Er lífið ekki furðulegt?

You gotta make way for the homo superior

2010-10-22T02:30:00.003Z

,,Trúin á manninn, það er aumasta trú sem til er"
-Örn Bárður prestur í Neskirkju (er þetta maður sem við viljum hafa nálægt börnunum okkar?)

Við lifum á áhugaverðum en lítt eftirsóknarverðum tímum. Tímum þar sem einstaklingar rjáfa um í óvissu um framtíðina og eiga erfitt með að halda reisn. Á tímum þar sem raunveruleg hætta er á því að stofnanir riði til falls og að upplausn skapist, meðal annars vegna vantrausts og tortryggni sem til er komin vegna vanmáttugra stjórnvalda, spillingar og lýðskrums.

Á slíkum tímum er gott að hafa trú. Ekki þá trú sem neyðir þig niður á hnéin, lætur þig loka augunum og biðja - heldur trú á sjálfan sig og manneskjuna. Trú á fjölskyldu og vini sem standa við bakið á þér og á framtíðinni sem er í manns eigin hendi. Nátengt trúnni á sjálfan sig er sjálfstraust og á endanum stendur hver og fellur með því. Sama gildir um samfélagið; án traust milli manna og trúar á hvorn annan og framtíðina að þá verður stöðnun á framförum og breytingum.

Sá sem á von í brjósti getur tekið hina alíslensku hríð sem er ævinlega í fangið, stigið skrefið og barist fyrir betra þjóðfélagi. Það er engin vissa fyrir því að vel fari, en þá má leita annað þegar fullreynt er. Bleyðan á hnjánum sem lokar augunum í bæn til ímyndaða vinar síns má hins vegar í gagnsleysi sínu í besta falli vonast til að verða free rider þess áðurnefnda.

Á Íslandi hefur meginþorri manna trú á sjálfum sér, fólkinu í kringum sig og samfélaginu þrátt fyrir vondar fréttir daglega úr heimi stjórnmálanna. Á hverjum degi mætir fólk til vinnu með hugsjón sína um betra samfélag og vísindi að vopni. Læknar, hjúkrunarfræðingar, lyfjafræðingar, líffræðingar, verkfræðingar, sálfræðingar og aðrir vísindamenn. Taktu þetta fólk útúr samfélaginu og við byggjum á steinöld. Taktu Örn Bárð, guðfræðingana og þeirra meinta guð úr samfélaginu og það er skyndilega miklu heilbrigðara.

Megi vísindin vera með ykkur!

15 lög fyrir Liverpool aðdáendur á 15 mínútum

2010-09-24T02:41:00.004Z

1. Konfekt - Enginn skiptir máli (takið sérstaklega eftir rauðu húfunni)

2. Aimee Mann - Wise Up

3. Falling Slowly - Glen Hansard and Marketa Irglova

4. Tom Waits - Cold cold ground

5. Flight of the Conchords - I'm not crying

6. Keren Ann - Not going anywhere

7. Nick Cave + Kylie Minogue - Death is not the end

8. Beth Orton & M. Ward - Buckets Of Rain

9. Lady & Bird Suicide is Painless

10. Badly Drawn Boy - Pissing in the Wind

11. David Bowie - Sorrow

12. You'll Never Walk Alone - R&H's Carousel

13. Flight Of The Conchords - Hurt feelings

14. Johnny Cash - Hurt

15. Manchester united chant - He´s cracking up

Er lífið ekki dásamlegt?

Í landi hinna klikkuðu (karlmanna?)

2010-09-14T07:09:00.003Z

Andri Snær Magnason er stórkostlegur penni og tekur hlutverk sitt sem upplýstur borgari alvarlega - við hinum getum þakkað honum fyrir það. Þegar rætt er um umhverfismál, gjammar fólk hvert ofan í annað uns Andri Snær birtist með sínar staðreyndir, sín rök, sinn fallega stíl og hrífur fólk með - Andri Snær er karlmaður.

Í nýjasta pistli sínum ,,Í landi hinna klikkuðu karlmanna" lýsir höfundurinn með sinni alkunnu snilld frá meginatriðum síðustu ára í umhverfis og orkumálum, hversu kjánalega við lítum út í augum útlendinga og hvernig villtustu draumar orkuútrásarsinna hljóma fáránlega þegar þeir eru settir í samhengi við bankahrunið sem enn virðist ekki sjá fyrir endan á. Niðurstaðan: Hvernig gat fámenn þjóð sem á nóg af allskyns auðlindum og hefur hátt menntastig verið svona heimsk (og illa sett í augnablikinu).

Við slíka gagnrýni og beiðni um djúpa sjálfskoðun þjóðarinnar er ekkert að athuga. Slíkt er hreinlega fagnaðarefni - hins vegar er hægt að efast um að heiti pistilins og gegnumgangandi plammeringar Andra á kynbræður sína standist ítarlega gagnrýni.

Þegar litið er til fortíðar má vissulega benda á að þeir sem gengið hafa hve harðast fram og átt stærstu virkjanadraumanna/martraðirnar hafa að megninu til verið karlmenn í góðum stöðum þar sem miklir eiginhagsmunir eru í húfi (nákvæmlega eins og í flest öllum öðrum arðvænum geirum). Sé hins vegar litið til atkvæðagreiðslna á Alþingi og Gallup kannanna blasir við annar veruleiki - þ.e. kyn er ekki sú breyta sem best skýrir hvers vegna farið var út í framkvæmdir á borð við Kárahnjúkavirkjun.

Þann 5.mars 2003 var haldin atkvæðagreiðsla á Alþingi um Álverksmiðjuna á Reyðarfirði. Atkvæði féllu þannig að 41 sagði já og níu sögðu nei - atkvæðin féllu þannig að þau voru nánast algjörlega eftir flokkslínum. Allir Framsóknarmenn sögðu já (óháð kyni), allir sjálfstæðismenn (að undanskyldri (Katrínu Fjeldsted) sagði já, allir þingmenn Samfylkingar sem kusu (utan Þórunnar Sveinbjarnardóttur og Rannveigar Guðmundsdóttur) sögðu já en VG sögðu nei (óháð kyni). Niðurstaða: Atkvæði féllu eftir flokkslínum en ekki eftir kyni, líkt og í þessum málum almennt.

Þá gæti einhver spurt: Hvað með almenning, hver var afstaðan þar? Í Gallup könnun frá árinu 2002 var spurt ,,Ertu hlynnt(ur) eða andvíg(ur) byggingu Kárahnjúkavirkjunar?". Líkt og í fyrri könnunum var almenningur heilt yfir hlynntari byggingunni. Vissulega voru karlmenn að meðaltali hlynntari (með 3,5 á fimm kvarða spurningalista) en konur (sem þó voru með 2,9 - sem þýðir í raun að þær voru heilt yfir frekar hlynntar). Aftur gerist það hins vegar að kyn er ekki sú breyta sem skiptir höfuðmáli. Í fyrsta lagi er aldurshópurinn 45-54 ára (bæði kyn) hlynntari en karlmenn með 3,7 og jafnfætist þeim stóðu kjósendur Sjálfstæðisflokksins en á toppnum voru kjósendur Framsóknarflokks með töluna 4,0 (sem þýðir í raun mjög hlynntur). Kjósendur Samfylkingarinnar reyndust vera með einkunnina 3,0 (0,1 fyrir ofan konur almennt) en VG var með 2,3 sem er talsvert undir konum almennt (það munar næstum jafn miklu á kjósendum VG og konum annars vegar og svo konum almennt og kjósendum Sjálfstæðisflokksins hins vegar).

Niðurstaðan virðist vera sú að titillinn: ,,Í landi hins klikkaða miðaldra fólks" eða ,, Í landi hinna klikkuðu Sjálfstæðis- og Framsóknarmanna" eigi betur við - þá hlýtur spurningin að vera sú hvort að höfundi hafi fundist auðveldara að skjóta á kynbræður sína heldur en að benda á það sem réttara reynist eða hvort að hann hafi ekki áttað sig á þessu?

Að endingu gæti einhver spurt: Hvernig nennir þú að standa í þessu væli?
Og svar mitt er: Við slíkri spurningu hef ég ekkert svar.

Er lífið ekki karlmannlegt?

Bebe - What´s all the fuss about?

2010-09-08T01:23:00.003Z

Forsagan

11. ágúst fóru að berast fréttir af því að Manchester United hefði keypt Bebe frá portúgalska smáliðinu Vitória de Guimarães. Kaupverð kantmannsins var ekki gefið upp af félaginu en það kom ekki í veg fyrir að fjölmiðlar smyrðu á hann tölunni 7,4 milljónum punda sem var klásúlan í samningi hans, en líklegra verður að teljast að kaupverðið sé helmingurinn af þeirri upphæð og bónusar á ferlinum geti svo fyllt upp í þessa klásúlu... þannig ganga kaupin yfirleitt fyrir sig nú til dags.

Leikmaðurinn

Bebe er tvítugur síðan í júlí, 1.88 cm á hæð, nautsterkur og fljótur. Hann lærði knattspyrnu á götunni og hefur aldrei tilheyrt nokkurri knattspyrnuakademíu - sem er nánast einsdæmi nú til dags. Við komuna til Manchester hrifust menn að hinu sérstaka í honum um leið og viðurkennt var það þyrfti að slípa hina ýmsu vankanta, auk þess sem formið var í engu samræmi við form annarra leikmanna liðsins - enda kannski ekki að undra. Bebe hefur ekki ennþá spilað leik með United enda ennþá í undirbúningi sem gæti tekið 6-12 mánuði (jafnvel lengur). Hann hefur þó spilað tvo leiki með U-21 liði Portúgal og skorað eitt mark, af myndböndum og fréttafluttingi af þeim leikjum að dæma er hann mun meiri kantmaður en senter.

Þáttur fjölmiðla

Síðan United keypti leikmanninn hafa fjölmiðlar gripið boltann á lofti, ekki síst þeir fjölmiðlamenn sem hafa fallið í ónáð félagsins (lesist í ónáð Ferguson) og daglega má heyra allskyns fréttir af drengnum - fæstar af þeim réttar. Íslenskir fjölmiðlar hafa einnig tekið sinn þátt og flutt undarlega neikvæðar fréttir af leikmanninum eins og starfsbræður þeirra í Bretlandi. Hvernig fjölmiðlar nenna að fjalla um þetta öskubuskuævintýri daglega á neikvæðan hátt er ofar mínum skilningi og það án þess að hafa séð hann spila. Enginn bjóst við því að Bebe myndi hoppa beint inn í byrjunarlið Manchester United.

Samanburður

Ég hef fylgst með enskri knattspyrnu í töluvert langan tíma og ég man ekki eftir nokkurri eins gagnrýni á kaup á ungum leikmanni síðan að ég byrjaði að fylgjast með. En hvernig mætti réttlæta þessa gagnrýni? 7,4 milljónir punda (sem ég efast reyndar um að sé rétt tala í nútíð) eru vissulega mikill peningur, en alls ekki í knattspyrnuheiminum - sérstaklega miðað við síðustu tvö tímabil.
Fyrir fjórum árum keypti United Nani á 13,5 milljónir punda og Liverpool keyptu Babel á 11,5 milljónir. Þrátt fyrir að aðdáendur þessara liða hefðu strax farið í þá umræðu hvor þeirra væri betri var lokaniðurstaða þeirra sem og fjölmiðla að þeir yrðu að fá 1-2 tímabil til aðlögunar til að hægt væri að meta það - samt höfðu báðir þessir leikmenn spilað með liðum sem eru þekkt fyrir að búa til unga gæða leikmenn (þ.e. Sporting Lisbon og Ajax) og það í nokkur ár. Engum datt í hug að þeir hoppuðu strax inn í liðin og sá fyrrnefndi er fyrst nú að skila sér á meðan sá síðarnefndi var næstum seldur frá sínu liði. Samt var um töluvert hærri upphæðir að ræða og sérstaklega miðað við þær breytingar sem hafa orðið síðustu tvö ár.

Þroski leikmanna

Við erum stödd í frönsku annarri deildinni árið 1998. Svartur ungur maður, þá jafnaldri Bebe og af sömu hæð og styrk leikur sinn fyrsta leik og annan af tveimur fyrir Le Mans á því tímabili. Ári síðar spilar hann 30 leiki og skorar 7 mörk. Þriðja tímabilið veldur vonbrigðum og á fjórða tímabilinu sínu skorar hann fimm mörk í 21 leik áður en hann er keyptur af fyrstu deildar liðinu Guingamp og skorar þrjú mörk í 11 leikjum. Eftir þetta fjórða tímabil, þegar okkar maður er orðinn 25 ára, er hann seldur til Marseille. 19 mörkum í 35 leikjum síðar er maðurinn seldur til Chelsea... aðdáendum og varnarmönnum allra annarra liða til ómældrar gremju. Ég er að sjálfsögðu að tala um Didier Drogba.
Hér er ekki ætlunin að segja að það sama muni eiga við um Bebe, þó að þeir séu sömu hæðar, hafi sama styrk og hraða. Boðskapur sögunnar er sá að leikmenn taka út þroska á mismunandi tíma en auk þess á að stórum hluta eftir að kenna Bebe að spila taktíska knattspyrnu (sumir læra það aldrei). Ef að Bebe verður ekki nema helmingurinn af þeim leikmanni sem Drogba er þá eru þetta snilldarkaup
Ég fer ekki að hafa áhyggjur af Bebe fyrr en þetta tímabil og næsta er liðið án þess að við fáum að sjá hann... þangað til hljóta fjölmiðlamenn í London (og á Íslandi) að geta fyllt uppí dálkana með sögum af framhjáhaldi Rooney (og því hvað frænka kunningja Rooneys hafi sagt við The Sun), slæmu gengi Liverpool og því hversu mikil hetja John Terry er þrátt fyrir allt.

Er lífið ekki dásamlegt?

Party Zone 20 ára (1990-1998)

2010-08-30T03:56:00.007Z

Eins og flest ykkar vita þá heldur Party Zone uppá 20 ára afmæli sitt þann 4. september næstkomandi. Mér þótti því tilvalið að velja eitt lag frá hverju ári frá því að þátturinn fór í gang. Það væri auðvelt að velja einungis besta lag topplistans en ég ætla að byggja þetta á mínum smekk - þannig að þetta verður mestmegnis einskonar house yfirferð. Það er engin alvöru heimildavinna á bakvið þetta, mest byggt á mínum minningum og þess vegna vona ég að þið hafið fremur gaman af þessu í stað þess að líta á þetta sem einhverja alvöru heimild.

Primal Scream - Loaded (1990) Upphaf lagsins á einkar vel við um þetta fyrsta ár þáttarins.

The Prodigy - Charly (1991) Mörg lög sem koma til greina en þegar þessi smáskífa af Prodigy plötunni Experience fór að heyrast á Íslandi(sem var annað hvort seinni hluta ársins 1991 eða fyrri part 1992), þá var ekki aftur snúið. Reykvélarnar á fullu í miðrými Seljaskóla og nánast skipst á að skoppa í kringum Old skool lög á borð við Charly og að slamma við Smells Like a teen spirit (en söngvari þeirrar hljómsveitar framdi einmitt sjálfsmorð þegar hann sá fram á að tími rokksins væri liðinn).

Áríð 1992 var fínasta ár og ef að það væri ekki klisja að þá myndi maður henda hér fram Prodigy laginu Out of space (sem ég vil jafnframt kenna um öll ökkla og hnémeiðsl síðar meir) og svo Jam&Spoon mixinu af Age of love. Ég ætla hins vegar að velja íslenskt... Ajax Project - Ruffige

Árið 1993 er Old skoolið auðvitað ennþá í blússandi gír, en house stefnan aðeins farin að taka við sér. Í ljósu næstu ára á eftir þar sem Kenny Dope og Lil Louie Vega leiddu senuna (að mínu mati) fannst mér ekki annað hægt en að velja Björk og M.A.W. remixið af laginu Violently Happy (jafnvel þó að hressleikans vegna myndi ég gjarnan vilja segja Dajaé - U got me up)

Árið er 1994 og Party Zone er hægt og bítandi að rísa upp í þá sprengingu sem verður ári síðar (á þessu ári voru reyndar haldnir ruddalega sveittir Prodigy tónleikar þar sem svitanum rigndi úr loftinu). Á Party Zone listanum þetta árið eru mörg þekkt nöfn svosem Goldie, Chemical Brothers, Underworld og Paperclip people (Carl Craig). Á endanum verð ég hins vegar að velja annað M.A.W remix, nú af Jamiroquai laginu Emergency on Planet Earth, ekki síst vegna þeirra áhrifa sem báðir aðilar hafa haft, fyrst á danssenuna og síðar mainstream tónlist.

SPRENGJA!!! Party Zone er í hæstu hæðum tónlistarlega séð og discohousið allsráðandi - það er ástæða fyrir því að klassísku kvöldin eru kölluð Party Zone 95 kvöld (tónlistarhátíðin Uxi ´95 haldin, sjá skemmtilega grein og The Bucketheads spila á afmælishátíð Party Zone... og busaballi Versló... ungum drengjum úr Breiðholtinu sem svindluðu sér þangað inn til mikillar gleði). Sé árið 1995 tekið útúr þessum 20 árum er að mínu mati hægt að halda því fram að á þessu ári væri hægt að týna til 20 betri klassíkera eða hittara en af hinum 19 árunum til samans. Títtnefndir Kenny Dope og Little Louie Vega eru þarna á útopnu með nokkrar hljómsveitir í gangi, svosem Kenlou, Bucketheads, M.AW og Nu Yorican Soul (og svo auðvitað puttaför Lil Louie í Black Magic laginu Freedom) og eiga þannig 4 af topp 5 lögunum á lista þessa árs.
Förum yfir nokkur lög af árslistanum:
Í 46. sæti heil EP plata með DJ Sneak - Moon Doggy EP (sem reyndar kom upprunalega út árið 1994, þarna eru lög eins og Was it all og Disco Erotica).
Í 40. sæti hið dásamlega lag Odyssey - 7th Movement,.
Í 32. sæti er Daft Punk risasmellurinn lagið Da Funk (já þið lásuð rétt, lagið var í 32. sæti).
Í 30. sæti Ruffneck - Everybody Be Somebody.
Í 27. sæti önnur stórkostleg EP plata með DJ Sneak - Polyester EP (með klassísku lögunum Show me the way og Expand Your Horizons en hið síðarnefnda er jafnframt lagið sem hljómar gjarnan undir í topplista upptalningu þáttarins enn þann dag í dag).
Í 21. sæti er illa nauðgaða lagið Sandman með Blue Boy (sem gaf svo út þessa plötu ári seinna sem einhver mætti gjarnan henda á youtube)
Í 20. sæti er Jamiroquai með annan risahittara Space Cowboy.
Númer 17 er lag sem ég kann vel við en er kannski ekki það þekktasta, Brooklyn Friends - Philadelphia.
Í 15. sæti var Glenn Underground með skemmtilega yfirbreiðslu á Donnu Summer laginu I feel love.
Í 14. sæti var hið eyrnarskemmandi en unaðslega lag Higher State of Conciousness með Josh Wink.
Í 12. sæti er lag sem myndi sóma sér vel í núinu (eins og mörg hér að ofan). Deep dish lagið Love song (Chocolate City) er útúr korti svalt lag og ástæðan fyrir því að ég vel það er að sennilega eru flestir búnir að heyra hin lögin áður.
Topp 10 listinn árið 1995 er svo hreinlega sturlaður
10. De´lacy - Hideaway (þekkja allir þetta lag í dag)
9. Everything but the girl - Missing (Todd terry mix) (sama hér)
8. Paperclip people - Climax (já, þvílíkt klæmax)
7. Green Velvet - Leave my body (held að margir hafi einmitt gert það þegar þeir heyrðu lagið, þ.e. yfirgefið líkama sinn)
6. Gusto - Disco´s revenge (bow, bow, bow, bobo bow, boborobow - endurútgafið fyrir ekki allslöngu)
5. Kenlou - The Bounce (Það þarf ekki að útskýra þetta!)
4. The Bucketheads - The Bomb (eina sýnilega ástæðan fyrir því að þetta lag var ekki í efsta sæti er sennilega almenn ofspilun, þvílíkur múgæsingur sem myndaðist þegar þetta lag var spilað á Tunglinu).
3. K-Scope - Planet K (eitt af einkennislögum í sögu þáttarins).
2. Kenlou - Moonshine (ó, hve yndisleg eru þessi sömpl?)
1. Black Magic - Freedom (ótrúlega M.A.W.-legt lag enda Little Louie Vega hér að verkum)

Á þessu besta ári í sögu Party Zone kom jafnframt út annar safndiskur í Party Zone röðinni, einfaldlega nefndur Party Zone ´95. Hann náði þeim merkilega áfanga að komast í toppsætið á íslenska breiðskífulistanum. Allir sem eiga þennan disk vita að hann er frábær, það er hins vegar merkilegt að 8 af 12 lögum á disknum komust ekki á topp 50 lista sama árs. Sömuleiðis náði ekkert lag af annarri breiðskífu Prodigy á listann, sem er ansi magnað í ljósi gæða og vinsælda þeirrar plötu á þeim tíma.

Eftir stærsta árið í sögu þáttarins hlaut að koma að niðursveiflu - það gerðist strax árið 1996.
Minni áhersla var lögð á discohouse og meira á harðari stefnur, óhörnuðum aðdáendum gleðinnar til mikils ama. Á sama tíma var rapp, funk, breakbeat og allskyns stefnur í fullri uppsveiflu og melódían heillaði. Party Zone hlustunin hélt þó áfram, þó að menn misstu kannski ekki svefn yfir nýjum plötum og efni. Eftir á að hyggja kom samt út gríðarlega mikið magn af góðri house tónlist á þessu ári. Nuyorican Soul platan kom út, Kenlou remixið af The Boss varð vinsælt og Todd Terry lagið Keep on Jumpin´ heyrðist í fjölmörgum útgáfum, Glenn Underground hélt afram í gömlum disco smellum og gaf út lagið I need GU, einnig má nefna Salsoul Orchestra - Magic Bird of Fire (Johnny Vicious bootleg) auk þess sem DJ Sneak hélt sömuleiðis sínu striki. Á endanum verð ég hins vegar að velja lag sem festist alltaf reglulega í höfðinu á mér og þá fæ ég gríðarlega þörf fyrir að hlusta á það... Norma Jean Bell - . I'm the Baddest Bitch

Árið 1997 varð aftur léttara yfir (allavegana í minningunni). Þó að aðrar ofangreindar tónlistarstefnur (rapp, funk...) hafi átt æ sterkari ítök í mann að þá var maður samt yfirleitt með þáttinn í eyrunum. Sumardiskurinn þetta árið var einstaklega huggulegur og fjarvera þekktari nafna var hressandi. Ástæðan fyrir að ég nefni þessa plötu sérstaklega er að á henni er lagið sem ég vill nefna (þó það hafi tæknilega komið út ári fyrr), en það lagið Samba Magic með hljómsveitinni Summer Daze (betur þekkt sem Basement Jaxx).

...jæja, meira síðar.

Er lífið ekki dásamlegt?

Feel good Tryggvi part II

2010-08-30T02:25:00.002Z

Wham - Wake Me Up Before You Go Go

Mezzoforte - Garden Party

Baraflokkurinn I don´t like your style

Þorgeir Ástvaldsson - Ég fer í fríið

Silfurtónar - Töfrar

A-ha - Take On Me

Status Quo - In The Army Now

Simple minds - Don't You Forget About Me

Roxy Music - More than this (sjá myndband)

Prince - 1999

huey lewis and the news - hip to be square

Billy Ocean - Get Outta My Dreams, Get Into My Car

Er lífið ekki dásamlegt?

Feel good lög fyrir Tryggva

2010-08-27T04:11:00.004Z

Slim Gaillard - laughing in rhythm

Bill Withers - Lovely Day

Bobby Mcferrin - Don't Worry Be Happy!

Arrested Development -Everyday People

Dee Lite - Groove is in the Heart

Katrina and the Waves - "Walking On Sunshine"

Sigur Rós - Hoppípolla

Violent Femmes - Blister in the Sun

Velvet Underground - I´m sticking with you

Egill S - I love you so

Er lífið ekki dásamlegt?

Perlur fyrir haustið vol.9

2010-08-25T06:22:00.002Z

Sigur Rós - Samskeyti

Duke Ellington - Melancholia

Beth Orton & M. Ward - Buckets Of Rain

Simon and garfunkel - Leaves that are green

Leonard Cohen - Night Comes On

Badly Drawn Boy Magic in the Air

Tom Waits - Ruby's Arms

Keren Ann - Not Going Anywhere

The Smashing Pumpkins - For Martha

Joanna Newsom - Autumn

Belle & Sebastian - Night Walk

Tom Waits - Closing Time

Er lífið ekki dásamlegt?

slide

2010-07-23T16:21:00.000Z

Er lífið ekki dásamlegt?

Nafnaveislan

2010-07-23T16:16:00.000Z

Er lífið ekki dásamlegt?

Enska útgáfa þríeykisins

2010-06-29T14:02:00.002Z

Þetta byrjaði allt með frönsku útgáfunni sem kom til Liverpool árið 1998 og stjórnaði liðinu ásamt Roy Evans. Í nóvember það ár sagði Roy Evans af sér og skyldi meistara Gerard Houllier einan eftir en hann hafði getið sér gott orð sem skipulagður þjálfari með sterka vörn, sem setti upp 5 ára plan til að byggja upp liðið árið 1999. Besta árið var 2001 þegar Liverpool vann Mikka Mús þrennu þegar liðið vann enska bikarinn, enska deildarbikarinn og UEFA bikarinn. Eftir nokkur fín kaup en mjög mörg slæm kaup þá endaði ævintýrið árið 2004 þegar Liverpool endaði í 4. sæti með 60... þar sem Houllier varð þekktur fyrir frasann ,,the team is turning corners" í nánast hverri umferð.

Við kyndlinum tók hinn spænski Houllier, Rafa ,,the fact" Benitez sem hafði getið sér gott orð sem taktískur þjálfari sem legði áherslu á góða vörn og skyndisóknir. Sá setti upp samskonar 5 ára plan um uppbygingu liðsins. ,,Besta árið" kom strax árið 2004-2005 þegar liðið vann Meistaradeildina en endaði reyndar í 5. sæti í deildinni með 58 stig (tveimur stigum minna en Houllier hafði verið rekinn fyrir ári á undan. Ári síðar fylgdi enski bikarinn en í kjölfarið fylgdu fjögur titlalaus ár þar sem Benitez keypti tæplega 80 menn fyrir um 250 milljónir punda. Nokkrir mjög góðir leikmenn keyptir en ca. 65-70 sem áttu enga samleið með Liverpool. Eftir að hafa endað í 2. sæti vorið 2009 hrundi leikur liðsins um haustið. Allt tímabilið 2009-2010 var liðið að mati Benitez ,,turning a corner" og seinni partinn lofaði hann 4. sætinu en þurfti að sætta sig við 7.sætið með 63 stig.

BBC hefur í dag heimildir fyrir því að Hodgson muni halda keðjunni gangandi en hann hefur að undanförnu stjórnað liði Fulham sem er þétt, sterkt varnarlega og getur sótt hratt en áður m.a. tveimur ítölskum liðum. Fulham fór í úrslit Mikka Mús Evrópukeppninnar í ár en töpuðu gegn Atletico Madrid (sem hafði áður slegið út Liverpool). Nú er einungis spurning hvort að Hodgson setji ekki upp 5 ára plan, hreinsi til eftir forvera sína í starfi, kaupi 80 menn og eyði massífum pening og verði svo rekinn eftir 5-6 ár... nei, ég segi bara svona.

Er lífið ekki dásamlegt?

Svona fer HM...

2010-06-07T06:49:00.003Z

Þessi lið verða efst í sínum riðli:
Frakkland, Argentína, England, Þýskaland - Holland, ítalía, Brasilía, Spánn
Þessi lið verða í öðru sæti:
Úrúgvæ, Nígería, Slóvenía, Serbía - Danmörk, Paragvæ, Portúgal, Chile

16 liða úrslit:
Frakkland vinnur Nígeríu
England vinnur Serbíu
Þjóðverjar vinna Slóveníu
Argentína vinnur Úrúgvæ
Holland vinnur Paragvæ
Brasilía vinnur Chile
Ítalía vinnur Danmörk
Spánverjar vinna Portúgal

8 liða úrslit
England vinnur Frakkland
Brasilía vinnur Holland
Þýskland vinnur Argentínu
Spánn vinnur Ítalíu

4 liða úrslit
Brasilía vinnur England
Spánn vinnur Þýskaland

Úrslitaleikur
Spánn vinnur Brasilíu

Niðurstaða: Spánn verður heimsmeistari og við getum einbeitt okkur af peningamálastefnu landsins í stað þess að horfa á HM.

Er lífið ekki dásamlegt?

Hið hálffulla glas

2010-06-06T01:55:00.004Z

Í maí fyrir ári síðan skrifaði ég lítinn pistill undir heitinu ,,Hið hálftóma glas" en þar fór ég yfir stöðu mála hjá Liverpool í andrúmslofti þar sem aðdáendur liðsins voru þegar farnir að fagna titlinum árið 2010. Nú ári síðar er ljóst að það var engin innistæða fyrir nokkru titla tali, en í staðinn hafa aðdáendur Liverpool sjaldan verið eins neikvæðir... en er þetta svona slæmt?
Fyrst ætla ég að meta ástandið og svo ætla ég að koma með nokkur atriði sem ég spái fyrir komandi tímabili hjá Liverpool.

Liverpool endaði þetta tímabil í 7.sæti, titlalaust og 23 stigum á eftir toppliðinu. Aðeins fjórum sinnum hefur liðið fengi færri stig frá því að Úrvalsdeildin var stofnuð og aðeins einu sinni hefur liðið endað neðar í töflunni. Það klikkaði nánast allt sem klikkað gat, það hefur verið farið yfir það margoft.

Eftir stendur félag sem lítur einhvern veginn svona út. Liverpool er stórveldi, án þjálfara í augnablikinu sem var að koma út úr einu sínu versta tímabili sögunnar miðað við væntingar. Eigendur liðsins eru búnir að demba liðinu í skuldir og vilja selja það fyrir pening sem fáir virðast tilbúnir að kaupa það fyrir. Í leikmannahópnum hefur ríkt upplausn frá því fyrir jól, þegar ljóst var að ekkert yrði úr tímabilinu. Það fer tvennum sögum af því hverjir vilja fara og hverjir vilji vera áfram - það ræðst sennilega eftir HM. Fyrir neðan aðalliðið eru tvö lið sem yfirleitt spila stórt hlutverk í framtíðinni: varaliðið og ungmennaliðið. Það er ekki að fullu ljóst hverjir koma og fara af þjálfarateyminu, en varaliðið er ólíklegt til að ýta upp stórstjörnum á þessum tímapunkti og þjálfari ungmennaliðsins taldi eftir tímabilið að staða þess væri svo slæm að sennilega væru 2-3 ár áður en að einhver þeirra ætti möguleika í aðalliðið. Ekkert sérstaklega bjart yfir eða hvað?

Menn geta grátið í koddann og bölvað þessu öllu saman en ég ætla að setja hér niður nokkra punkta um það hvað ég held að muni betur fara á komandi tímabili en á því síðasta.

1. Liverpool mun enda ofar í deildinni og með fleiri stig
Að því gefnu að eigendurnir selji ekki alla bestu leikmenn liðsins og stingi peningunum í vasann að þá spái ég því að næsti þjálfari geri betur en Rafa. Hvort sem að nýr þjálfari fær einungis að halda í sama hópinn eða að nota peningana sem fást fyrir sölur að þá mun Liverpool ná betri árangri í deildinni og jafnvel í bikar líka.

2. Liverpool mun spila skemmtilegri knattspyrnu
Hver svo sem tekur við liðinu mun láta liðið spila skemmtilegri knattspyrnu en Rafa gerði á sínum sex árum, sem var mjög leiðinleg (fyrir utan þrjá mánuði vorið 2009). Við munum sjá líflegri og glaðari Liverpool leikmenn, meiri sóknarknattspyrnu og fleiri lausnir gegn litlu liðunum. Við munum sjá fjölhæfari sóknarleik og liðið mun sækja á fleiri mönnum. Bakverðirnir munu nýtast betur, Liverpool hættir að spila með tvo afturliggjandi miðjumenn og mögulega spila með tvo sóknarmenn í framlínunni gegn minni liðum á heimavelli. Vonandi lætur Kuyt sig hverfa og Liverpool fær sóknarsinnaðan hægri kantmann... og hver veit, mögulega springur Babel loksins út. Carragher mun ekki fá að hreinsa boltann jafn oft og tilgangslaust upp völlinn.

3. Fleiri tækifæri og tilraunir
Nýr þjalfari kemur með nýjar áherslur og mögulega nýja leikmenn. Við munum sjá breyttar áherslur og fleiri tilraunir - ekki eins mikla róbótaknattspyrnu. Áherslan verður á Liverpool og hvaða lausnir það ætlar að færa fram í sóknarleik, með minni áherslu á andstæðinginn. Fleiri ungir strákar munu fá tækifæri og það mun vonandi leiða aftur til þess módels sem hefur virkað best, þ.e. blöndu af uppöldum leikmönnum og dýrum hágæðaleikmönnum.

4. Skemmtilegri þjálfara
Þegar nýr þjálfari tekur við og stendur brosandi með treyju eða trefil á Anfield að þá mun hann hafa sýnt meiri persónutöfra en síðasti þjálfari. Ef að hann sýnir tilfinningar þegar að Liverpool skorar fyrsta markið í deildinni að þá mun kop stúkan sennilega klofna.

5. Aðdáendur liðsins verða skemmtilegri
Aðdáendur Liverpool eru búnir að vera daufir og pirraðir frá því síðasta haust. Það er búið að kljúfa klúbbinn þeirra í pólitík eigenda gegn þjálfara (sem hefur snúið þeim um fingur sér). Um leið og Liverpool liðið mætir ferskt til leiks með nýjum þjálfara og fer að vinna leiki byggðan á skemmtilegum sóknarbolta að þá munu þeir taka aftur við sér - sérstaklega nú (í fyrsta skiptið í 20 ár sem þeir spá ekki sjálfum sér titlinum).

6. Eigendamál í betri farvegi
Hvort sem að það gerist núna í sumar eða næsta vor að þá finnst manni nokkuð ljóst að liðið mun fá nýja og mögulega betri eigendur, sem setja meiri peninga í leikmannakaup og fara að byggja nýjan völl. Ef að fjögur ofangreind atriði fara vel að þá mun klúbburinn á endanum lenda í betri höndum.

Leikmannahópurinn og framhaldið - Ef, Ef, Ef
Ef að fyrsta atriðið heldur þ.e. að eigendur liðsins selji ekki sína bestu leikmenn og stingi peningunum í vasann að þá lítur þetta ekki svo illa út.
A) EF að lykilleikmenn ákveða að gefa nýjum stjóra séns að þá er ljóst að það er sterkur kjarni í Reina, Agger, Johnson, Mascherano, Gerrard og Torres (jafnvel Carragher). Nýr stjóri á alltaf sína leikmenn sem hann getur gabbað í nýtt félag og það má finna nokkra leikmenn hjá Liverpool sem seljast fyrir ágætis pening til að fylla upp í skörðin eftir því hvaða áherslur verða(leikmenn á borð við Skrtel, Riera, Aquilani, Lucas, Benayoun, Babel og Kuyt).
B) EF að lykilmenn vilja fara að þá er Liverpool í fínni samningsstöðu varðandi samningamál þeirra. Þeir þrír sem helst eru nefndir eru Mascherano sem fer væntanlega á ca. 25 milljónir punda, Gerrard á eitthvað svipað og svo Torres sem gæti farið á 50+ milljónir.
100+ milljónir punda er fínn peningur til að byggja upp lið, lið sem þá þegar hefði heimsklassa markmann, fína miðverði, góðan hægri bakvörð og allskyns ágæta menn inn á milli (en reyndar enga sókn). Styrkurinn myndi þá líka liggja í því að sennilega væru það Inter, Real og Barca sem myndu berjast um þessa menn og þar má finna fullt af mönnum til að taka í staðinn. Fáum dæmi:
Hjá Madrid: Benzema, Lassana Diarra, Van der Vaart og Marcelo (ætli Liverpool gæti ekki fengið þessa fjóra fyrir Gerrard og Mascherano, miðað við núverandi stjórn hjá Real?)
Hjá Barca: Zlatan, Bojan, Yaya Toure, jafnvel Abidal (Liverpool myndi sennilega fá Zlatan + 1-2).
100 milljónir í pening: Búi nú hver til sitt dæmi.

Niðurstaða: Hættið þessu væli þar til að tímabilið byrjar og við vitum hvernig þetta lítur út.

Er lífið ekki dásamlegt?

Reynslan frá Grindavík

2010-05-29T22:10:00.003Z

Undanfarnar vikur hef ég tekið þátt í mjög skemmtilegu verkefni. Við Viðar Guðjónsson tókum að okkur að vera einskonar kosningastjórar Lista Grindvíkinga og ég get sagt fyrir mig (og í rauninni okkur báða) að þessi reynsla hefur verið mjög góð. Ekki einungis að kynnast starfinu sjálfu í raun, heldur Grindvíkingum sjálfum sem eru eðalfólk - í það minnsta þau sem við kynntumst best (í Lista Grindvíkinga).

Lista Grindvíkinga tókst í fyrstu tilraun að verða stærri en Sjálfstæðisflokkurinn, Samfylkingin og VG. Það verður að teljast mjög gott. Ég vona að Listi Grindvíkinga taki þátt í því að færa landsmönnum góðar fréttir frá Grindavík, því að miðað við tækifærin þá á Grindavík að geta orðið öðrum bæjarfélögum fyrirmynd.

Ég tók upp Borgarafundinn í Grindavík fyrir þá sem vilja kíkja á hann.

Gangi ykkur öllum vel mínir kæru félagar í Lista Grindvíkinga, ég gleymi þessum tíma aldrei.

Er lífið ekki dásamlegt?

Flærðarsenna

2010-05-29T03:04:00.001Z

Annars erindi rekur
úlfur löngum sannast það
læst margur loforðsfrekur
lítt verður úr þá hert er að
meðan slær orð við eyra
er þér kær vinur að heyra
sértu fjær þá er það ekki meira

slíkt eru hyggindi haldin
höfðingsskapur og menntin prúð
veröldin falsi faldin
fóðrar sinn kjól með skollahúð
lærð er á lymsku beglur
leynt sér hjá fann þær reglur
sem köttur sá er kreppir að hvassar neglur

oft er fagurt í eyra
alþýðulof af hræsni veitt
hinum er á það heyra
heimur þykir sem kálfskinn eitt
í augun greið hlæja og hlakka
hrósa um leið biðja og þakka
búin er sneið er snúa þeir við þér hnakka

heimskur er sá sem heldur
hvers manns lof sem fullgert sé
einfaldur oft þess geldur
alvöru meinar það hinum er spé
tryggðargjöld táls með korni
temprast köld nema við sporni
vinur í kvöld er vélar þig að morgni

heimurinn hrekkjafulli
handverk þetta mest nú brúkar nú
að fegra eir með gulli
út gengur honum myntin sú
orðaglens ei þarf kaupa
allir léns með það hlaupa
kossa flens kallsa ljúga raupa

Er lífið ekki dásamlegt?

Hvað á fjórflokkurinn að gera?

2010-05-23T02:41:00.004Z

Fjórflokkurinn er í krísu, sinni verstu í sögu flokkakerfisins. Krísan endurspeglast í komandi kosningum þar sem Reykvíkingar í öllum sínum fjölbreytileika fagna því saman, þ.e. jafnt íhaldsmenn, frjálslyndir hægri menn, jafnaðarmenn og yfir í róttækustu vinstri menn að utanaðkomandi flokkur verði í lykilhlutverki. Þetta er stórt skref - að við þorum að taka það skref að hætta að kyssa vönd fjórflokksins, að við þorum að vera frjáls. Er raunveruleg ástæða þess að við ætlum að kjósa Besta flokkinn sú að sá flokkur muni stjórna betur? Svarið er nei (en hann mun ekki vera verri).

Ástæðan er sú að Reykvíkingar eru ósáttir við flokkana ,,sína", við stjórnunina undanfarin ár, við uppgjörið þeirra, stefnuleysi en jafnframt hrokann - sumir virðast hafa gleymt hjá hverjum þeir eru í vinnu. En hvað þarf fjórflokkurinn að gera?

Umfram allt þá þurfa flokkarnir að sýna auðmýkt. Hver og einn þarf svo að finna það hjá sér hvort að hann vill starfa af heilindum fyrir Íslendinga/Reykvíkinga eða sveitarfélag X. Sé sá neisti slokknaður eða að viðkomandi hefur minnsta grun um að nærveru hans sé ekki óskað þá ætti viðkomandi að stíga útaf sviðinu. Stór hluti af þingmönnum og sveitastjórnarmönnum á því að hætta í stjórnmálum og þeir sem gegna ábyrgarstöðum (t.d. í ríkisstjórn eiga að gefa það út að þau muni hætta um leið og ákveðin mál séu komin í farveg).

Gömlu flokkarnir verða að taka skellinn í þessum kosningum. Sleppa takinu og skítkastinu í garð nýrra flokka, vilji þeir raunverulega halda lífi eftir þær. Hver og einn flokkur ætti að setja stóra auglýsingu í blöðin og á sjónvarpsstöðvar strax eftir kosningarnar í næstu viku þar sem landsmenn eru beðnir afsökunar á því sem hefur gerst, ekki vegna þess að það sé PR-lega gott heldur einungis ef að þeir raunverulega meina það og að framundan séu raunverulegir uppgjörstímar.

Flokkarnir eiga að drífa það af að koma á óháðu stjórnlagaþingi og halda svo í framhaldinu landsþing. Verði útkoman sú að þátttaka almennings verði ennþá dræm og óánægjan mikil þá verður að íhuga þann möguleika að auðkenni flokkana sjálfra sé svo laskað að það taki því ekki að halda þeim á lífi undir núverandi nöfnum - það myndi auk þess gefa mörgum frelsandi tækifæri til að finna hugsjónum sínum réttan farveg.

Þangað til eitthvað af þessu gerist mun stór hluti landsmanna halda áfram að hlæja að flokkunum, sérstaklega hátt þann 29. maí, um leið og þeir vorkenna þeim þrælum sem ætla að kyssa á vöndinn enn eina ferðina.

Er lífið ekki dásamlegt?

Réttur foreldra til að ákvarða kyn

2010-05-16T06:03:00.003Z

Sóley Tómasdóttir komst í fréttirnar nýlega fyrir vafasöm ummæli um son sinn en mér leikur forvitni á að vita hvar svar lesenda liggur varðandi ,,rétt" foreldra til að ákvarða kyn ófæddra afkvæma sinna?

Þrátt fyrir tímabundnar hörmungar og bakslag þá lifum við í frjálslyndum heimshluta þar sem foreldrar hafa lagalegan rétt til að ákvarða hvort að þau fari í fóstureyðingu ef að í ljós kemur í skoðun að fóstur er með down syndrome og flest okkar samþykkjum það. Hvað með þann rétt eða frelsi foreldra til að ákvarða kyn eða fóstureyðingu á öðru kyninu (eins og ef að SóleyTómasdóttir hefði mátt eyða drengnum/karlkyns fóstri sínu kynsins vegna)?

Vísindablaðamaðurinn Anjana Ahuja veltir þessu upp í veftímaritinu Prospect

Er lífið ekki dásamlegt?

Við sjáum myndband

2010-05-07T02:45:00.002Z

Sam Harris: Science can answer moral questions

Er lífið ekki dásamlegt?

Tepruleg sýn á há(skóla)menningu

2010-03-27T05:13:00.005Z

Formáli

Í vikunni fór fram afar áhugaverður fundur undir yfirskriftinni ,,Menning og klám í Háskóla Íslands” í Þjóðminjasafni Íslands. Undirritaður komst því miður ekki á þennan umræðufund en hefur verið andlitslaus yfir þeim smáborgaralega púrítanahætti sem þar virðist hafa magnast upp.

They fuck you up, your mum and dad.
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.

Nánast undantekningalaust þegar undirritaður skrifar um menningu, þá situr hann í flauelsbuxum, skyrtu og hörjakka uppi á Háskólatorgi með vatnsgreitt hár, lætur rigna upp í nefið á sér og spyr menntaelítuna í kringum sig hvar við værum stödd án hámenningar Háskólans um leið og hann rennir yfir lyklaborðið með erótískum hætti. Að þessu sinni er ég hins vegar staddur í litlu bakherbergi á strippstað, með mottu sem klæjar undan, á hlýrabol og klæmist á lyklaborðið með groddaralegum hætti perrans á meðan Megas og Stormsker þenja raddböndin – svona til að syndlausir lesendur geti örugglega stimplað mig á þægilegan hátt.

Hvaða læti eru þetta?

Samkvæmt fréttum og almennri umfjöllun af umræðufundinum fór það fyrir brjóst, rassgöt og kynfæri áheyrenda hvers kyns svívirðilegur pervismi hefði viðgengist innan Háskólans síðustu ár – en hvað var það sem fór fyrir brjóstið á þeim?
Í fyrsta lagi heilsíðuauglýsing frá fyrirtæki, sem ennþá er löglegt, í útgefnu efni nemendafélaga vissra deilda innan Háskólans. Vissulega ekki besta valið en varla svo merkilegt að það sé gert að umfjöllunarefni í fyrirlestri um klám innan veggja Háskólans (og alveg örugglega ekki það heimskulegasta sem kom fram í þessu blaði).
Í öðru lagi barnaleg framkoma fullorðinna einstaklinga af báðum kynjum innan viðskiptafræðideildar (hinir ungu menn fóru á strippstað en dömurnar fengu heimsókn frá karlkyns strippara)... og hvað? Gerðist eitthvað þar sem Kolbrún Halldórsdóttir hefur ekki gert sjálf?
Í þriðja lagi klámvísur (á lokuðum vef) læknanema, vissulega grófar sem var kannski ástæðan fyrir því að þær voru inn á lokuðum vef, en ef að það er eitthvað sem segir íslensk menning í hnotskurn að þá eru það klámvísur – sú sem var birt var reyndar ekkert sérstaklega vel ort en það er aukaatriði.
Í fjórða lagi misheppnaður brandari lektors til fullorðina nemenda um að hann vilji taka upp kanadískan seðil vegna þess að á honum sé mynd af berbrjósta konu. Hér er vissulega á ferðinni óábyrgt tal en einungis útfrá efnahagslegu sjónarmiði. Það er ekki eins og maðurinn hafi verið að klæmast við börn um trú sína á ímynduðum guði, sem fáir virðast fetta fingur útí
Var þetta semsagt öll hin hræðilega klámvæðing?

Að þessu sögðu vil ég biðja fullorðna lesendur að játa eða neita í huga sér hvað af eftirfarandi þeir hafa gert:
1. Hefur þú horft á klámmynd?
2. Hefur þú farið á strippstað eða hefur einhver strippað fyrir þig/hefur þú strippað?
3. Hefur þú samið klámvísu?
4. Hefur þú sagt klámfenginn brandara eða komið með kynferðislega tilvitnun í ótengdu máli?

Sé raunin sú að þú hafir ekki gert a.m.k. tvö til þrjú ofangreind atriði þá má fremur segja að þú sért meira abnormal heldur en fólkið í kringum þig – ekkert að ofangreindu var á þessum tíma bannað með lögum.

Um uppeldi og fræðilega umfjöllun

But they were fucked up in their turn
By fools in old-style hats and coats,
Who half the time were soppy-stern
And half at one another's throats.

Ég er alinn upp á frjálslyndu heimili, þar sem menntakonur sem nú eru hluti af stofnanaelítum landsins hittust reglulega. Það eru 15-20 ár síðan og ég vona að enginn missi andlitið þegar ég segi að flestar þessara kvenna hafi verið mun grófari í talsmáta og framkomu (damn you feðraveldi!) en það sem hið unga fólk er nú gagnrýnt fyrir og ekki verður betur séð miðað við stöðu þessara kvenna en að þær geti sinnt sínum stöðum og tekið þátt í fræðasamfélaginu.

En hverjir eru þeir sem gagnrýna og hvað vilja þeir? Krafa fundargesta samkvæmt fréttum var að það þyrfti að endurmóta menningu okkar útfrá þeim siðferðilegu yfirburðum (frá hvers konar fólki heyrir maður slíkt) sem þeir greinilega hefðu yfir þessa skítugu perra í öðrum deildum og svo var það gamla góða tuggan um að svipta nemendafélög styrkjum og beita refsingum – hljómar allt mjög yfirvegað og fræðilegt. Samkvæmt þessum hugmyndafræðilegu prinsippum ætti þessi hópur jafnframt að spyrja þá sem þeir hyggjast sækja þjónustu hjá í framtíðinni hvort að þeir hafi einhvern tímann stigið álíka skref og ofangreind ungmenni og refsa þeim þá með því að sniðganga þá – gangi þeim þá vel ef að þau skyldu veikjast.
Það fyndna er að krafan um fræðilega umfjöllun og gagnrýna hugsun kemur einmitt frá þeim hluta Háskólans sem oft á tíðum gerir ekki greinarmun á milli fræðilegrar umfjöllunar og lífs- eða stjórnmálaskoðunar – þ.e. frá guðfræðideild og kynjafræðinni... en í báðum deildum má finna fjölmörg dæmi þar sem kennarar hafa gerst sekir um ófræðilega umfjöllun og hreinlega má efast um grundvöll þess að kalla stóran hluta námsins fræðigrein þar sem útgangspunktur allra hluta er sá sami (t.d. hvernig gvuð eða kyn hefur áhrif á verðurfar).

Það eina sem er fyndnara í hugum fólks en pólitísk ranghugsun er öfgakennd pólitísk rétthugsun. Í öfgakenndri pólitískri rétthugsun felst nefninlega að viðkomandi gerir sér enga grein fyrir húmor eða kaldhæðni, rétt eins og slíkt hafi verið fjarlægt með skurðaðgerð. Jafnframt trúir viðkomandi því að í hans hugmyndafræði búi einhverskonar siðferðilegir yfirburðir sem rétt sé að þröngva upp á, í þessu tilviki háskólasamfélagið, sem muni svo leiða til þess að skrílinn beygji sig og hneigi eftir vilja elítunnar – lítill er skilningur þessara aðila á mannkynssögunni.

Man hands on misery to man.
It deepens like a coastal shelf.
Get out as early as you can,
And don't have any kids yourself
-Philip Larkin, This be the verse

Niðurstaða: Hættum þessari ógeðslega leiðinlegu forsjárhyggju yfir fullorðnu fólki!

Höf. er stjórnmálafræðingur með kennsluréttindi og er að klára MA- ritgerð í alþjóðasamskiptum og hefur samtals um 10 ára reynslu af tveimur íslenskum háskólum.
Höf. skammast sín ekki rassgat fyrir að geta sagt já við öllum fjórum ofangreindu spurningunum.

Er lífið ekki dásamlegt?

Ég þori, get og vil (sama hverjar afleiðingarnar verða)

2010-03-26T06:54:00.003Z

Those who would give up essential liberty to purchase a little temporary safety deserves neither liberty nor safety.

Það er einhver ógurlega skemmtileg og barnaleg heimska í loftinu. Heimska sem snýr að því að helstu vandamál Íslands séu átök kynjaheima (til að smyrja þetta við heimsku Huntington) og barnaskapur að því leyti að margir þeir sem nú umgangast völd í fyrsta skiptið hegða sér eins og unglingar á sínu fyrsta fylleríi – en veit þetta fólk ekki að fyrsti sopinn getur leitt það út í vændi? (Hvar er kaldhæðnistakkinn?).

Almennt má segja að afleiðingar kreppu séu að margir af viðbjóðslegustu hlutum og hugmyndum mannskepnunnar fari að grassera. Spilling innan stjórnsýslunnar eykst, fólk leitar til gvuðs með allan fjandann, þjóðernishyggja eykst semog útlendingahatur, fólk fer að drekka meira, heimilisofbeldi eykst og staða kvenna versnar. Við Íslendingar sem vorum svo sérstök að um okkar efnahagsmál giltu sérstök lögmál ætlum hins vegar að koma okkur útúr kreppunni með öfgafullum feminisma (sem að hlýtur að teljast einsdæmi). Frá freyðvínsleppjandi frjálshyggjuöpum til forræðishyggju feminista – Saga Íslands frá 1990-2010.

Á meðan landsmönnum og fyrirtækjum blæðir út, á meðan Icesave er óleyst og Evrópuferðin á hraða snigilsins, á meðan ekki hefur verið gripið til róttæks niðurskurðar í landbúnaði né með aðskilnaði ríkis og kirkju, þegar þúsundir eru atvinnulausir og peningamálastefnan er í lausu lofti þá er svar þessarar hörmulegu ríkisstjórnar og Alþingis að fara að dúlla sér í einhverju ópraktísku kynjablaðri.

Blaðamaðurinn og feministinn Julie Bindel ritar um þetta eina verstu staðreyndarvillugrein sem skrifuð hefur verið í The Guardian (en hún telur m.a. að bann á strippstöðum sé mögulega tilkomið vegna kynhneigðar forsætisráðherra). Þessari grein sveifla íslenskir feministar með erótískum hætti framan í fólk á alnetinu að hætti glenntra dansmeyja. Sjarminn minnkar hins vegar ögn þegar Bindel fullyrðir að Ísland sé fyrsta landið sem gangi þennan veg sökum feminisma en ekki vegna öfgatrúar. Að öðru leyti er þetta rosalega vond áróðursgrein þar sem því er meðal annars haldið fram að Ísland sé á mörkum þess að loka kynlífsiðnaðnum hérlendis og að þjóðin hafi sameinast um hugmyndafræðina (ekki man ég til þess að hún hafi sérstaklega verið spurð að því).

Samt eru það ekki eingöngu forgangsmál sem mæla gegn þessum lögum. Fólk festist strax í leiðinlegri rökræðu um það hvort að það sé með eða á móti strippbúllum, sem snýst fljótlega upp í hugmyndafræðilegan leik þar sem annar leikur Hannes Hólmstein (og dásamar einstaklingsfrelsið) en mótaðilinn bregður sér í líki Sóleyjar Tómasdóttur (og dásamar kvenfrelsi og jafnrétti).

Fáir virðast hins vegar fara í hlutlausan gír og spyrja hverjar afleiðingarnar kunni að verða? Enginn virðist spyrja sig að því hvað verður um þær konur sem störfuðu við að dansa? Samkvæmt grein Bindel (sem ég reyndar efast um þar sem nánast engin af hennar fullyrðingum virðist standast) að þá mæta hingað um 100 konur árlega. Hefur Alþingi boðið einhverjum af þessum konum að hefja hér nýtt og betra líf eða er það úr þeirra verkahring þegar að flugvélin hefur sig á loft og flýgur með þessar konur sem (samkvæmt fréttum) margar hverjar eru frá A-Evrópu í miklu mun verri aðstæður... eða halda þingmenn að þær fái allar starf við það að búa til jafnréttis- eða umhverfisáætlanir í heimalandinu?

Hvað með þær sem eftir verða, verður eftirlit hert eða trúa þingmenn því raunverulega að bann samkvæmt lögum verði til þess að allt blessist? Er ekki miklu mun líklegra að það sama gerist og þegar bjór var bannaður, að menn fari yfir í sterkari drykki (leiti þá í eitthvað annað svipað, í stað þess að gera eitthvað nytsamlegt)? Nú ef að flugufótur er fyrir þeim óstuddu fullyrðingum að á þessum stöðum hafi grasserað vændi, þá má gera ráð fyrir því að það haldi áfram neðanjarðar (það er engin klisja heldur mjög líklegur möguleiki) og hverjir eru það þá aðrir en verstu níðingarnir sem brjóta lögin og er þá ekki allt eins líklegt að vegna þess að erfiðara verður að hafa eftirlit að þá færist aukin harka í spilið? Er þetta í rauninni ekki táknrænn sigur á blaði, en valdi stórskaða í raunveruleikanum? Að staða þessara kvenna versni og það á kostnað skattborgara.

Sagan er uppfull af boðum og bönnum misgáfulegra stjórnmálamanna sem vilja samkvæmt einhverri stórkostlegri yfirburða siðferðiskennd hafa vitið fyrir öðru fullorðnu fólki. Oft virðist hafa verið rennt blint í sjóinn og því ekki velt upp hvort að bannið sé betra en að leyfa það. Hvers vegna skyldi það vera að aðrar vestrænar þjóðir hafi ákveðið að leyfa strippstaði? Ætli það sé vegna þess að bandarísk og evrópsk stjórnvöld séu svo miklir perrar? Í einhverjum tilfellum kann svarið að vera já að hluta, en ætli það hafi ekki spilað mest inní að bannið var verra en leyfið. Hringir það í alvörunni engum viðvörunarbjöllum þegar það er fullyrt að Ísland sé fyrsta landið sem stígur þessi skref vegna feminisma en ekki vegna öfgatrúar?

Að lokum má snúa út úr orðum Benjamin Franklin og segja að þeir sem eru tilbúnir til að fórna frelsi einstaklingsins fyrir skammgóða foræðishyggju eiga hvorki skilið frelsið sjálft né réttinn til að taka ákvarðanir (hvort sem er fyrir sjálfa sig eða aðra).

Er lífið ekki dásamlegt?

Framkvæmdu vel, fláa ríkisstjórn ellegar Fuck Off!

2010-03-04T17:07:00.004Z

Það er rétt að óska konum (og þeim körlum sem tóku þátt) til hamingju með það skref sem stigið var í dag, þann 4. mars þegar Alþingi samþykkti lög um kynjakvóta í stjórnum fyrirtækja.(1) Konur eru jafnt og þétt að stíga þau skref sem þarf til að jafna hlut kynjanna á hinum ýmsu stöðum, hvort sem er í viðskiptalífnu eða í stjórnmálum (þó að vissulega megi taka undir að það ferli mætti ganga hraðar fyrir sig, sama hvaða skoðun konur og karlar hafa á kynjakvóta). Þessi tímasetning er hins vegar handónýt hvort sem menn eru sammála henni eða ekki.

Fyrir rétt rúmum 100 árum var staða tveggja hópa mjög lík, kvenna sem börðust fyrir kosningarétti og þeirra sem vildu aðskilnað ríkis og kirkju. Fyrstu fjóru konurnar voru kjörnar í bæjarstjórn Reykjarvíkur árið 1908 (með þartilgerðum óþægindum fyrir íbúa og fyrirtæki í Túnahverfi rúmum 100 árum síðar).
Ári seinna þann 26.mars 1909 samþykktu dugmiklir Alþingismenn neðrideildar (með vott af gagnrýnni hugsun) þingsályktunartillögu þess efnis að skorað væri á landsstjórnina að undirbúa og leggja fyrir Alþingi frumvarp til laga um aðskilnað ríkis og kirkju.(2)

Margt hefur breyst frá því að Ísland var eitt fátækasta ríki Evrópu í byrjun 20.aldar, til þess að verða eitt það allra ríkasta í heiminum í lok og byrjun þessarar aldar, til þess eins að verða aftur í stöðu meðal þeirra verst settu í Evrópu í augnablikinu. Að sama skapi hefur barátta kvenna farið í gegnum marga sviptivinda síðastliðna öld en staðan er þó gjörbreytt – en enn lifir aðskilnaðarmálið í sama farvegi og sömu rökin gilda nú og þá.

Í nefndaráliti viðkomandi neðri deildar árið 1909 kom fram að óeðlilegt fyrirkomulag fælist í þjóðkirkjunni ,, jafn gagnstætt eðli kirkjunnar eins og eðli ríkisins” og að ,,andlega lífið í þjóðkirkjunni sé mjög dauft og trúaráhuginn hjá meðlimum hennar yfirleitt sljór”. Rök fyrsta flutningsmanns þingmálsins eru einnig áhugaverð fyrir nútímann en þau eru í hnotskurn að a) það væri óréttlátt að einstaklingar utan þjóðkirkjunnar þyrftu eigi að síður að greiða til jafns við meðlimi hennar b) að fáar hræður mættu til messu og kirkjan því orðin gagnslaus og c) að prestarnir séu orðnir steingervingar.
Andstæðingar tillögunnar höfðu að sjálfsögðu allt á hornum sér og töldu að með aðskilnaði yrði fólk afvegaleitt (þvílík kaldhæðni í ljósi sögunnar).(3)

Þáverandi ráðherra Íslands Björn Jónsson (faðir Sveins Björnssonar fyrsta forseta lýðveldisins) lýsti yfir stuðningi við að málið yrði tekið fyrir í milliþingnefnd en að niðurstaðan yrði sú að málið yrði látið í almenna atkvæðagreiðslu þar sem vilji þjóðarinnar kæmi fram (en málið var þá talið hafa fylgi töluverðs meirihluta þjóðarinnar). En enn bíðum við hér árið 2010, þrátt fyrir að meirihluti Íslendinga hafi stutt og styðji ennþá aðskilnað samkvæmt könnunum Capacent Gallup frá árunum 1994 til lok ársins 2009, en nýjasta könnunin sýndi að 74% landsmanna væru hlynntir aðskilnaði ríkis og kirkju.(4)

Núverandi stjórnarflokkar héldu síðasta vor landsþing sem reyndust nokkuð frjálslynd þegar kom að trúmálum - VG ályktuðu að stefna skyldi að aðskilnaði ríkis og kirkju. Það var því eitthvað gubbulegt fyrir undirritaðan, sem mætti sem frjálslyndur trúlaus evrópusinni á Landsfund Samfylkingarinnar, að þurfa að horfa upp á það hve barátta þeirra sem berjast fyrir aðskilnaði ríkis og kirkju annars vegar og kvenréttindum hins vegar hefur farið sitthvorn veginn. Á sama tíma og Samfylkingin var að kjósa sér formann sem svo varð fyrsti kjörni kvenkyns forsætisráðherrann og það samkynhneigður, í ríkisstjórn með jafnt kynjahlutfall (allt saman frábært) að þá var tillögu um aðskilnað ríkis og kirkju vísað til framkvæmdarstjórnar vegna þess að málið væri of skammt komið í umræðunni til að greiða um það atkvæði(5) - 100 ára umræða einungis til þess að málið fengi að koðna niður í framkvæmdarstjórn.

Á laugardaginn kemur fer fram þjóðaratkvæðagreiðsla ef fram fer sem horfir. Ein af kröfum samfélagsins eftir efnahgshrun var krafan um beint lýðræði. Í aðskilnaði ríkis og kirkju felst tvenns konar tækifæri fyrir ríkisstjórnina, annars vegar að taka mark á kröfum þjóðarinnar og afleiðingarnar yrðu milljarða sparnaður fyrir ríkissjóð. Í könnun frá árinu 2007 kom einnig fram að 62% kjósenda stjórnarflokkanna tveggja vilja aðskilnaðinn og hefur sú tala eflaust hækkað eftir síðustu könnun – hún gæti því aukið vinsældir sínar sem síst er vanþörf á.

Hafi Alþingi tíma til að standa í þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave (lög sem að allir vita að eru markleysa á þessum tímapunkti) og að samþykkja lög um kynjakvóta, þá hefur Alþingi og einkum Samfylkingin tíma á þessu kjörtímabili til að hysja upp um sig buxurnar í þessu máli. Ég lýk þessu með sömu orðum og í þingsályktunartillögu frá árinu 1909 um að ég ,,... skori á landsstjórnina að undirbúa og leggja fyrir alþingi frumvarp til laga um aðskilnað ríkis og kirkju”(6) sem svo fari í þjóðaratvkæðagreiðslu, jafnvel þó að hún fari fram 101 ári eftir upphaflega áætlun.

Með ástarkveðju jafnt til trúaðra sem trúlausra og megi vísindin vera með ykkur, Bjarni Þór Pétursson.

PS. Pistillinn er byggður á öðrum eldri.

1.http://www.visir.is/article/20100304/FRETTIR01/744103429
2. Alþingistíðindi BII 1909.
3. Alþingistíðindi BII 1909.
4. http://www.capacent.is/Frettir-og-frodleikur/Thjodarpulsinn/Thjodarpulsinn/2009/12/04/Adskilnadur-rikis-og-kirkju/
5. http://sidmennt.is/2009/03/31/a%C3%B0-loknum-landsfundum-2009/
6. Alþingistíðindi BII 1909.

Joanna Newsom - Shallow (16bit remix)

2010-02-25T03:46:00.001Z

Tilraunastarfsemi

2010-01-31T01:42:00.002Z

Látum á þetta reyna

Er lífið ekki dásamlegt?

Laumunautn

2010-01-18T05:33:00.004Z

Væri staðan sú þegar að 21 umferðir eru búnar í ensku Úrvalsdeildinni að Nani hefði skorað 10 mörk og Anderson lagt upp 12 mörk og þeir spilað alla leikina að þá væru stuðningsmenn United löngu búnir að missa saur af gleði.
Það að Fabregas geri hvort tveggja á mínútufjölda sem spannar tæpa 15 heila leiki hreyfir varla við Arsenal mönnum - þeir vita sem er að þessi leiðtogi liðsins þeirra er orðinn einn allra besti knattspyrnuleikmaður í heiminum og það innan við 23 ára aldur (árinu yngri en Nani og árinu eldri en Anderson).
Ég er nokkuð vissum það að ef fjárhagsstaðan hjá United hefði verið í lagi síðasta sumar eftir söluna á Ronaldo að þá hefði Ferguson gert 50-60 milljóna punda tilboð í Fabregas. Því ef það er einn maður (að undanskyldum Ronaldo sjálfum) sem hefði smellpassað inn í United liðið þá væri það Fabregas. Tilhugsunin um Fabregas að stjórna hraðaupphlaupum með Rooney og Valencia fyrir framan sig eða að brjóta niður lið sem spila handboltavörn með þríhyrningum við Berbatov framkallar sjálfkrafa gæsahúð og þá er frátalið að maðurinn getur skotið fyrir utan teig, skorað úr aukaspyrnum og tekið góðar hornspyrnur (allt atriði sem hreinlega líta vandræðalega út hjá United í augnablikinu).
Fabregas er auðelskanlegur knattspyrnumaður, ekta eintak fyrir Leikhús Draumanna og aðdáendur Arsenal ættu að njóta hverrar einustu snertingar hans (á boltanum) - því að það er aldrei að vita hvenær spæsnku stórveldin hrifsa þennan töframann aftur til sín í sólina fyrir upphæð litlu lægri en þá sem United fékk fyrir Ronaldo.

Fabregas, ég elska þig í laumi

Er lífið ekki dásamlegt?

Ain´t nothing but a G thang

2010-01-14T02:23:00.002Z

Fræg varð sagan af því þegar Þórbergur ályktaði að fyrst að guð væri allsstaðar að þá hlyti hann að vera í skítahaugnum. Síðar kom annar Meistari fram og fullyrti að Guð byggi í öllu því sem byrjaði á G (gott ef að guð hefur ekki búið í gengishruninu á tónleikum síðustu misserin). En þrátt fyrir að vera í mengi þess síðarnefnda tókst hvorugum þessara manna að koma orðum að sömu niðurstöðu og vísindamennirnir sem hafa loksins fundið út að ,,guð býr í G blettinum amma” – þar hefur hann þá helvískur falið sig í allan þennan tíma.

Líklega hefur það ekki farið framhjá nokkurri konu né manni þegar að vísindamenn við King´s College í London (í rennblautum plasthönskum) komust að þeirri niðurstöðu, eftir langstærstu rannsókn á því efni, að vonlaust sé að finna nokkrar vísbendingar um G blettinn. Um var að ræða rúmlega 900 tvíbura á aldrinum 23-83 ára.

Það var í sjálfum sér ekki niðurstaðan sjálf sem vakti athygli mína, heldur hin guðfræðilega líka vörn/gagnrýni á niðurstöðurnar sem urðu í kjölfarið – þ.e. að líkt og með guð að þá afsanni þessi vísindalega rannsókn ekki, né sanni tilvist G blettsins, að mikilvægt sé að þeir sem áður hafi talið sig hafa G(uð) blettinn haldi áfram að njóta hans (trúa á hann) og að það sé hugsunin sem gefi reynslunni raunverulega merkingu – en nær hún lengra?

Í barnslegri einfeldni minni, fáfræði og prakkaraskap var það trú mín að nú gæti ég sett fram ,,Fjölblettakenningu Bjarna”því ef það væri einn G blettur sem sumar konur finndu en engir vísindamenn gætu bent á, þá gætu þeir allt eins skipt hundruðum – inn í þeim gæti allt eins búið ósýnilegt spagettí skrímsli. Það hlakkaði í mér, allt þar til að ég las mér til um það að til væru t.d. U og B blettir sem ég hafði aldrei heyrt um áður – kannski að þetta sé líkt og með trúnna menningarlega bundið, þarf ekki rannsókn á því?

Við skulum í það minnsta vona að mismunandi konur, úr mismunandi menningarheimum fari ekki að berjast hvor gegn annarri í nafni kynferðislega örvandi bletts/bletta, en það er skylda hvers manns að vara þann næsta við um leið og setningar á borð við,,Ég er þinn G blettur og þú skalt ekki aðra bletti hafa” fara að heyrast.

Við skulum ekki taka sénsinn á því: Karlmenn og lesbíur haldið konunum ykkar fullnægðum!

Ástarkveðja B.

Er lífið ekki dásamlegt?

TOM WAITS "Cold Cold Ground"

2009-11-27T23:14:00.001Z

Crest fallen sidekick in an old cafe
Never slept with a dream before he had to go away
There's a bell in the tower
Uncle Ray bought a round
Don't worry about the army
In the cold cold ground
Now don't be a cry baby
When there's wood in the shed
There's a bird in the chimmney
And a stone in my bed
When the road's washed out
They pass the bottle around
And wait in the arms
Of the cold cold ground
Cold cold ground
There's a ribbon in the willow
And a tire swing rope
And a briar patch of berries
Takin over the slope
The cat'll sleep in the mailbox
And we'll never go to town
Til we bury every dream in
The cold cold ground
Cold cold ground
Gimme a Winchester rifle and a whole box of shells
Blow the roof off the goat barn
Let it roll down the hill
The piano is firewood
Times square is a dream
I find we'll lay down together in the cold cold ground
Cold cold ground
Cold cold ground
Call the cops on the Breedloves
Bring a bible and a rope
And a whole box of rebel
And a bar of soap
Make a pile of trunk tires
And burn 'em all down
Bring a dollar with you baby
In the cold cold ground
Cold cold ground
Take a weathervane rooster
Throw rocks at his head
Stop talking to the neighbors
Til we all go dead
Beware of my temper
And the dog that I've found
Break all the windows in the
Cold cold ground
Cold cold ground

Næsta - Næsta kynslóð

2009-11-18T10:10:00.002Z

Í pistlinum frá því fyrir nokkrum mínútum síðan rakti ég uppgang næstu kynslóðar hjá United sem er að koma sér fyrir í liðinu og var hann byggður á færslu sem ég skrifaði í ágúst 2008.
Niðurstaðan er sú að fjórir af átta eru komnir til að vera, tveir í viðbót eiga góðan séns, einn var seldur fyrir fínn pening en sá síðasti meiddist illa og á sennilega ekki mjög bjarta framtíð fyrir sér í knattspyrnu. Þá eru það næstu nöfn, sem er reyndar skrýtið að tala um þar sem sumir af þeim eru jafnaldrar og jafnvel eldri en strákarnir frá Ítalíu sem ég ræddi um fyrir ári síðan.

Fyrstur og sá sem sennilega kemur við sögu strax eftir áramót er Adem Ljajic fæddur árið 1991. United lánaði hann aftur til Partizan Belgrade þar sem hann hefur spilað undir leiðsögn frá United, bæði í deild og Evrópukeppni. Hann er sterklega byggður miðað við aldur og er almennt álitinn sóknarsinnaður miðjumaður en hefur einnig spilað báða kanta. Hann er með flottar hreyfingar, góðan leikskilning, góðar sendingar og getur skotið. Eina sem ég sé slæmt við hann er að hann hefur verið kallaður ,,Litli Kaka" en slík viðurnefni eru sjaldan líkleg til árangurs. Hér væri gaman að birta youtube myndbönd en þar sem Austur Evrópúbúar hafa ekki góðan tómlistarsmekk að þá sleppi ég því.

Paul Pogba er einungis 16 ára en ef að hann sleppur við meiðsli að þá get ég séð hann mættan á miðjuna hjá United eftir 3-4 ár. Hvet alla Arsenal aðdáendur til að horfa á þetta stutta myndbrot og um hvern þeir hugsa þegar þeir horfa á það (fáránlegt). Hann er 1,87 cm og þetta ungur, spilar sem (afturliggjandi) miðjumaður, líkamlega sterkur, teknískur miðað við hæð og með góða sendingargetu með báðum fótum.

Er Joshua King næsti kóngur á Old Trafford? 17 ára norskur senter sem gæti farið langt. Er þegar búinn að spila í deildarbikarnum með aðalliðinu og komst bæði nálægt því að skora auk þess að skilja varnarmann Wolves eftir á rassgatinu með lítilli hreyfingu. Er fljótur, sterkur, hefur tækni og getur skotið með báðum.

Reece Brown er að flestra mati nákvæm eftirmynd bróður síns Wes Brown. Sterkur, fljótur og spilar bæði miðvörð og hægri bakvörð.

Ravel Morrison er fæddur árið 1993, já við erum byrjaðir að tala um börn. Hann er einn umtalaðasti einstaklingurinn meðal United aðdáenda, sumir elska hann og aðrir vilja hann frá klúbbnum. Hefur hæfileika til að gera hvað sem er með tækni og hraða og leggur upp mörk og skorar eins og honum sýnist - vandamálið er að hann er líka upptekinn af því að vera í klíku í Manchester og hefur verið handtekinn í tengslum við hana.

Tek mögulega nokkra í viðbót síðar - en fyrir utan Ljajic þá held ég að við getum beðið í 1-3 ár með að sjá þessa gæja spila fyrir aðalliðið - mögulega í deildarbikar.

Er lífið ekki dásamlegt?

Uppgjör

2009-11-18T09:26:00.003Z

Í ágúst í fyrra henti ég inn pistli um ungviðið hjá United. Tók ég fyrir þrjá brasilíska, þrjá enska og tvo ítalska.
Niðurstaðan ári seinna er að tveir af hinum brasilísku eru komnir inn í aðalliðið (tvíburarnir) en sá þriðji meiddist illa og er í einhverju vonlausu láni í Portúgal. Af hinum ensku spilaði Evans lykilhlutverk á löngum kafla síðasta vetur (stóð að mestu vaktina með Vidic þegar liðið fékk ekki á sig mark í einhverja 12-14 leiki í röð), þá Campbell sem hafði val á milli nokkurra úrvalsdeildarliða og valdi Sunderland (fór á 3,5 milljónir sem gætu endað í 6) og svo Welbeck sem á í erfiðri samkeppni og óráðið að mínu mati hvort að verði framtíðarmaður eða fari á einhverjar milljónir.
Að lokum voru það tveir Ítalar sem ég sagði reyndar að örlítil bið væri í enda einungis 17 ára, í dag þekkja allir Macheda en Petrucci lenti í langtímameiðslum en er farinn að spila með varaliðinu. 4 af átta (tvíburarnir, Evans og Macheda) eru þegar orðnir nöfn, Welbeck gæti brugðið til beggja vona og í versta falli verið þá seldur fyrir fínan pening eins og Campbell. Þá eru eftir tveir sem báðir lentu í slæmum meiðslum, sá brasilíski á litla von að mínu mati en Petrucci er ennþá 17 ára og gæti því fetað í fótspor Macheda.

Er lífið ekki dásamlegt?

Stóra prófið

2009-11-07T01:52:00.005Z

Það var alltaf fyrirséð í mínum augum þegar að leikmannaglugginn lokaði að United myndi lenda í erfiðleikum á þessu tímabili. 8 sigurleikir í 11 leikjum, plús eitt jafntefli er framar vonum að mínu mati enda ljóst að með sambærilegu formi út leiktíðina myndi liðið enda með 86 stig sem fer ansi nærri því að duga til sigurs í vor.
En það er langt því frá allt sem sýnist. Gallarnir eru þeir að United hefur ekki verið sannfærandi, aðeins spilað eins og meistaralið í einum hálfleik (gegn Wigan) í deildinni, en í öðrum leikjum hefur verið töluvert basl á liðinu, margir sigrar með einu marki og nokkrir þar sem allt hefur fallið með liðinu (Man City og Arsenal þar á meðal).
Á sama tíma er kosturinn sá að töluvert stór hluti hópsins hefur verið að detta í meiðsli og því ekki enn náð að smyrja sig saman. Van der Sar er að detta inn eftir að hafa misst af fyrstu átta leikjunum (sem kom vægast sagt fram í panik-áhrifum í vörninni), Vidic og Ferdinand eru búnir að vera í tómu tjóni enda komu þeir meiddir inn í nýtt tímabil (Ferdinand verður áfram meiddur, sem betur fer miðað við hans framlag á tímabilinu). Carrick sem akkeri á miðjunni hefur verið ólíkur sjálfum sér og spilað 5 leiki, besti miðjumaður liðsins síðasta tímabil (Fletcher) hefur sömuleiðis misst úr og ljóst að þegar aðalmarkvörðurinn, aðalmiðvarðarparið og sú samvinna sem best gekk upp á miðjunni í fyrra vantar (plús besta knattspyrnamann heims) að þá er ekki hægt að gera meiri kröfur til liðsins. Þá er sóknarleikur liðsins ekkert sérstakur, þó að Valencia og Berbatov séu að koma til og maður hlýtur eiginlega að spyrja ,,hvernig er United að vinna þessa leiki?" þ.e. með öðru en gömlum vana (kenndu liði að sigra deildina og það gleymir því aldrei).
Stóra prófið, sálrænt séð kemur á útivelli gegn Chelsea á sunnudaginn. United er í basli en Chelsea er í meistaraformi á góðri siglingu - með öðrum orðum, það er hætta á niðurlægingu. United er nýbúið að fá á sig þrjú mörk gegn ágætu liði frá Rússlandi en í því liði var enginn Drogba, Anelka eða Lampard auk þess sem United er ekki að fara að skora þrjú á Brúnni. Niðurlæging gæti því verið niðurstaðan, tap mjög líklega en allt umfram það er sigur (líka jafnteflið). Það að halda forystu Chelsea í innan við þremur stigum væri sterkur leikur á þessum tímapunkti, því að Chelsea liðið á þrátt fyrir massífa stöðu eftir að missa menn á Afríkumótið og einhverja af eldri mönnunum í meiðsli yfir langan og kaldan veturinn. Án þess að gera lítið úr öðrum liðum þá er þetta fyrsta stóra prófið á það hvar United stendur í komandi titilbaráttu. Niðurstaðan að mínu mati er sú að núverandi staða í deildinni gefi ranga mynd af spilamennsku liðsins hingað til sem hefur verið slök - hvort það reynist síðar jákvætt eða neikvætt verður að koma í ljós.

Samanburður á líklegum byrjunarliðum, betri maðurinn á þessu tímabili í ,,bold"

Cech - Vds

Cole - Evra (jafnir)
Terry - Vidic
Carvalho - Evans
Ivanovic - O´Shea (jafnir)

Essien - Carrick
Lampard - Fletcher
Ballack - Valencia
Malouda/Deco - Giggs

Drogba - Rooney
Anelka - Berbatov

Er lífið ekki dásamlegt?

Oh you pretty things

2009-10-22T04:43:00.004Z

Það lítur mögulega ekki þannig út í augnablikinu, en það mun senn renna upp sá fallegi dagur að Íslendingar hætta að líta á sig sem fórnarlömb og öðlast aftur trú á það að hér sé hægt að byggja upp trausta framtíð. Hjólin fara að snúast, vindáttin verður hagstæð(ari) og tóninn á spurningunni ,,Hvernig samfélag viljum við byggja hér upp?” verður yfirvegaður og jákvæður en ekki settur fram í öskrandi hugsunarleysi eða vantrú á framtíðina.

Krafan um breytingar verður á sínum stað, eðlilega, en traust á stofnunum og stjórnmálaflokkunum mun fyrr en síðar aukast aftur, það kemur sá tími að við getum hlegið að Búsáhaldarbyltingunni – sama verður hins vegar væntanlega ekki sagt um þá stjórnmálamenn sem koma út úr óveðrinu skítugir upp fyrir haus. Það er fyrirséð að Jóhanna og Steingrímur munu rétta fram kyndilinn þegar hið versta er afstaðið, en eru líkur á því að Bjarni Ben og Sigmundur Davíð lifi af sem leiðtogar? Ég er ekki viss.

Bjarni Ben hefur reynst margsaga og –skoðunar í öllum mikilvægum málum síðasta árið hvort sem það er IceSave, ESB eða Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn og ruglað þessu fram og tilbaka. Fyrst var hann með þessu öllu í ríkisstjórn, þá semi á móti ESB og vildi að Ísland tæki upp evru með aðstoð Alþjóðagjaldeyrissjóðsins, svo á móti aðildarviðræðum við ESB, svo á móti Icesave en tilbúinn til að vinna með að breytingum sem hann svo sat hjá við atkvæðagreiðslu, svo á móti Alþjóðagjaldeyrissjóðnum o.s.frv. Jafnmargar afstöður í andstöðu við sjálfan sig á innan við einu ári og meðal stjórnmálamaður er á öllum sínum líftíma. Hann situr núna pissublautur í pollagalla með sand í munninum og spyr fóstruna hvort að hann sé í krummafót. Þá hefur hann þann stimpil á sér að vera strengjabrúða ákveðinna afla og að hann hafi ekki þor til að láta leiðtogann í sér skína (sbr. meinta jákvæðni hans í garð ESB). Vægast sagt gríðarleg vonbrigði (sérstaklega fyrir okkur hægri krata) með mann sem hafði allt með sér: hæð, útlit, kyn (pólitískt rangt?), styrk, festu og skoðanir fyrir innan við ári síðan. Á hann framtíð?

Sigmundur Davíð kemur einnig grútskítugur og kjánalegur út úr þessum mánuðum sínum: á móti flokknum varðandi ESB, með óábyrgri afstöðu til IceSave sem fæstir virðast hafa og með því að fara kjánalega misheppnaða för til Noregs sem í þokkabót smurði aftur spillingarstimpli á Framsóknarflokkinn.

Stjórnmálaleiðtogar framtíðarinnar eru farnir að klæða sig í sparifötin og bíða krýningar – einhverjar uppástungur eða óskir um hverjir það eigi að vera? Verst geymda og augljósasta svarið liggur í Degi B. Eggertssyni sem bíður á hliðarlínunni með hreinan flipa tilbúinn að vefja húsmæðrum landsins um fingur sér. Sé það rétt greining margra að Bjarni Ben verði ekki langlífur (fremur en Þorgerður Katrín) liggur beinast við að Hanna Birna mæti í hvítu dragtinni í glansmyndakosningabaráttunni ,,Nýtt fólk á gömlum gildum” þar sem áhersla er lögð á það sem flokkurinn stóð eitt sinn fyrir (hvað sem það kann að vera). Hjá VG verður næsti leiðtogi óhjákvæmilega kona, annað væri skandall miðað við það sem flokkurinn gefur sig út fyrir að vera. Auk þess er nokkuð augljóst í augnablikinu (burt séð frá kyni) að menntamálaráðherra og umhverfismálaráðherra eru líklegustu kostirnir, en þarf það ekki að gerast fyrr fremur en seinna? Er það gott að þessi tvö leiðtogaefni séu viðriðin stjórn sem mun þurfa að taka fullt af óvinsælum ákvörðunum? Og að lokum ,,Hverjum er ekki drullusama um Framsóknarflokkinn?”

En hvað segið þið. Hvert er ykkar mat og hverja viljið þið sjá? Er einhver tilbúinn að koma með spá og jafnvel tímasetningu? Er Steingrímur að hætta? Lifa Bjarni og Sigmundur af? Svör við þessum spurningum og fleirum í næsta þætti... damm damm dammdamm

Oh you pretty things (oh you pretty things)
Dont you know youre driving your
Mamas and papas insane
Let me make it plain
You gotta make way for the homo superior

Er lífið ekki dásamlegt?

Smá um enska og NBA

2009-10-21T05:39:00.003Z

Enski boltinn: Nú er tæpur fjórðungur af mótinu búið og þetta er nokkuð skrýtið tímabil að mínu mati. Það að United sé á toppnum gefur afar skakka mynd af frammistöðu liðsins sem hefur í mörgum, jafnvel flestum leikjum verið slakt og heppnin oftar en ekki með því. Mögulega ýtir það stoðum undir kenningu sumra að deildin í ár vinnist á færri stigum en áður, en tölfræðilega á það ekki við í augnablikinu.
Chelsea eru líka að hiksta meira en ég bjóst við og þó að ég hallist ennþá að því að þeir taki deildina að þá er liðið búið að strá kornum efans að einhverju leyti í huga minn. Arsenal lúkka vel knattspyrnulega og eru á siglingu en hafa einungis tekið tvö alvöru próf í deildinni og fallið á þeim báðum (gegn Manchester liðunum).
City og Tottenham eru að gera það sem fáir bjuggust við, þ.e. að byrja vel - Tottenham byrjar yfirleitt illa og flestir gerðu ráð fyrir því að City myndi byrja hægt og koma sér inn í þetta í seinni hlutanum en góð byrjun gæti orðið lykillinn að því að annað þessara liða næði inn í topp fjögur.
Liverpool er í mesta veseninu þó að tímabundið kunni að vera, liðið verður nánast að vinna bæði United og Arsenal (plús Lyon í Meistaradeildinni) á næstu vikum til að tímabilið fari ekki í vaskinn löngu fyrir jól og þá yrðu dagar Rafa líklega taldir. Sigur hins vegar í þessum leikjum og smá heppni t.d. varðandi meiðsli lykilmanna gætu komið liðinu í fluggírinn og spilamennska annarra liða ætti að vera Liverpool hvatning til að sjá að toppliðin öll eiga eftir að missa fullt af stigum. 10+ stiga munur frá toppsætinu er hins vegar ávallt sálfræðilega mjög erfitt.

NBA/Lakers: Er búinn að sjá tvo síðustu leiki Lakers og styrkur liðsins er ógnvænlegur. Á sama tíma er einhver undirliggjandi órökstudd hræðsla við það að eins gæti farið fyrir þessu liði og þegar Payton og Malone komu og spiluðu með Kobe og Shaq. Við erum að tala um Fisher - Bryant - Gasol - Odom - Artest og Bynum sem lykilmenn og af leikjunum tveimur að dæma sem ég hef séð að þá virðist það hafa þroskað varamennina mjög að vera partur af meistaraliði því Shannon Brown, Famar og Powell hafa verið að skila góðri vinnu og skynsömum sóknarleik og Adam Morrison er að setja niður þær fallegustu þriggja stiga körfur sem ég hef séð í lengri tíma (háar og alveg hreinar a la Larry Bird).
Tvennt stendur þó upp úr: Bynum er að spila mun betur en eftir að hann kom til baka í fyrra og er jafnframt að verða meira en einungis stór þéttvaxinn körfuboltamaður. Hann er að búinn að sýna margar alvöru mjúkar miðherjahreyfingar í þeim leikjum sem ég hef séð og ef að hnéið heldur að þá gætum við verið að horfa á 20 stig +10 frákasta mann í vetur. Hinn maðurinn er Artest sem menn voru að tala um sem einhvern Rodman vegna fyrri skandala en virðist vera hinn allra rólegasti. Ariza var í miklu uppáhaldi hjá mér en þegar maður horfir á Artest inn á vellinum með ofangreindum leikmönnum að þá verður að segjast að Lakers liðið lítur mun fremur út fyrir að vera þungavigtar meistaralið en í fyrra með Ariza.

Stjórnmál: Djöfull eru þau leiðinlega fráhrindandi í augnablikinu.

Er lífið ekki dásamlegt?

2009-10-20T01:21:00.001Z

Jæja...

Er lífið ekki dásamlegt?

2009-09-26T04:10:00.002Z

Er lífið ekki dásamlegt?

Hverjir ættu að hafa áhyggjur?

2009-09-25T04:22:00.003Z

Hún var undarleg stemmningin á facebook þegar fréttir bárust af því að Davíð Oddsson hefði verið ráðinn ritstjóri Morgunblaðsins. Fólk sem tjáði sig skiptist í þrjá hópa: þann minnsta sem þurfti að tjá sig sérstaklega um að þetta myndi ekki hafa nein áhrif á sitt líf, þann næsta fylltu sjálfstæðismenn sem vörðu ákvörðun eigendanna og jafnvel bar á jákvæðni og þann stærsta sem telur að Davíð eigi enga samleið lengur með samfélaginu og höfðu greinilega einhverjar áhyggjur af þessu. En hverjir ættu raunverulega að hafa áhyggjur?
Annars vegar, hvenær gerðist það síðast að Davíð Oddsson opnaði muninn eða framkvæmdi einhverja þá aðgerð sem reyndist hreinlega ekki stórskaðleg fyrir Sjálfstæðisflokkinn (og reyndar þjóðina oft í leiðinni) - getur einhver svarað því? Hvenær gerðist það svo síðast að þessi sami maður opnaði muninn eða framkvæmdi einhverja þá athöfn sem reyndist Sjálfstæðisflokknum vel? Svörin við báðum spurningum er að sennilega eru að verða 10 ár síðan að slíkt gerðist síðast. Hvers vegna í ósköpunum ætti einhver temmilega heilbrigður hægri maður að fagna þessari ákvörðun? Hvaða hægri maður vill sjá heiminn sinn brenna?
Hins vegar, hvers vegna ættu vinstri menn að hafa áhyggjur þegar ofangreint er skoðað? Auk þess er fátt betur til þess kosið í því að þjappa (stundum sundurlausri) stjórn saman en utanaðkomandi ,,óvinur" á borð við Davíð Oddsson. Þar fyrir utan (ef eitthvað er að marka ríkisstjórnina um að aðgerðir séu handan við hornið við setningu nýs þings) að þá beina þessi tíðindi í smátíma athyglinni frá vandræðum hennar og alla gagnrýni frá Morgunblaðinu er nú hægt að flokka sem áróður óðs manns í hefndarhugleiðingum.
Fyrir frjálslynt fólk er þetta auðvitað nokkuð slæm tíðindi, eiginlega alveg ferlega slæm. Sérstaklega fyrir þau okkar sem viljum sjá Sjálfstæðislokkinn taka mýkri, frjálslyndari og Evrópusinnaðri afstöðu

Er lífið ekki dásamlegt?

Disease Of Conceit

2009-09-25T02:40:00.002Z

There's a whole lot of people suffering tonight
From the disease of conceit.
Whole lot of people struggling tonight
From the disease of conceit.

Comes right down the highway,
Straight down the line,
Rips into your senses
Through your body and your mind.
Nothing about it that's sweet,
The disease of conceit.

There's a whole lot of hearts breaking tonight
From the disease of conceit,
Whole lot of hearts shaking tonight
From the disease of conceit.

Steps into your room,
Eats your soul,
Over your senses
You have no control.
Ain't nothing too discreet
About of disease of conceit.

There's a whole lot of people dying tonight
From the disease of conceit,
Whole lot of people crying tonight
From the disease of conceit,

Comes right out of nowhere
And you're down for the count
From the outside world,
The pressure will mount,
Turn you into a piece of meat,
The disease of conceit.

Conceit is a disease
That the doctors got no cure
They've done a lot of research on it
But what it is, they're still not sure

There's a whole lot of people in trouble tonight
From the disease of conceit,
Whole lot of people seeing double tonight
From the disease of conceit,

Give ya delusions of grandeur
And a evil eye
Give you idea that
You're too good to die,
Then they bury you from your head to your feet
From the disease of conceit.

Er lífið ekki dásamlegt?

Magnað

2009-09-22T00:41:00.001Z

Mögulega það frumlegasta sem þú munt sjá í haust

(Gummi Jóh á heiðurinn)

Er lífið ekki dásamlegt?

2009-09-21T06:31:00.003Z

Bob Dylan - Brownsville girl

2009-09-16T04:38:00.001Z

Leonard Cohen - Famous Blue Raincoat

2009-09-08T07:04:00.001Z

NO GODS NO MASTERS

2009-09-07T05:56:00.003Z

Allir hugsandi menn eru trúleysingjar.
-Ernest Hemingway

Er lífið ekki dásamlegt?

Seinni hluti viðtals við Silju Báru Ómarsdóttur – Alþjóðasamvinna, samningaferlið við ESB og innlend stjórnmál

2009-09-05T21:12:00.001Z

Hér er seinni hlutinn, fyrir síðari tíma sagnfræðinga.

Er lífið ekki dásamlegt?

Viðtal við Silju Báru Ómarsdóttur – Alþjóðasamvinna, samningaferlið við ESB og innlend stjórnmál. Fyrri hluti.

2009-08-28T21:17:00.002Z

Þegar spurt er um framtíð Íslands í samfélagi þjóðanna, um samningatækni og stöðu smáríkja eru fáir fræðimenn með svörin á jafn reiðum höndum og Silja Bára Ómarsdóttir forstöðumaður Alþjóðamálastofnunar Háskóla Íslands, sem jafnframt fræðir meistaranema í Alþjóðasamskiptum um samningatækni og kenningar í fræðigreininni.
Ég ákvað þess vegna að taka viðtal við Silju Báru (í miðri IceSave krísunni, 13.ágúst) um framtíð alþjóðasamvinnu, væntanlegar samningaviðræður við ESB og að lokum hvaða áhrif viðræðurnar gætu haft á íslensk stjórnmál.

Heildarmyndin og smáríkið Ísland

Hvenær og hvers vegna fékkst þú áhuga á samningatækni annars vegar og smáríkjafræði hins vegar?

Samningatæknin er eitthvað sem ég byrjaði á í framhaldsnámi og kom sennilega til vegna þess að ég var með kennara sem hafði verið í samninganefnd Bandaríkjanna þegar verið var að semja um Hafréttarsáttmála Sameinuðu þjóðanna og hann tók oft dæmi úr því. Ég var fyrst hjá honum í aðferðafræði og fór síðan í áfanga í samningatækni hjá honum. Út frá því fór ég að sækja samningafræðikúrsa í ýmsum deildum skólans. Þetta voru t.d. námskeið sem lögðu áherslu á viðskipta- og fríverslunarsamninga, hjá manni sem er sérfræðingur í Alþjóðaviðskiptastofnuninni, og á fjölmenningarsamninga í viðskiptadeildinni. Þannig reyndi ég að setja saman þessi ólíku sjónarhorn á samninga og fannst það mjög skemmtilegt.
Ég notaði hins vegar smáríkjafræðin ekki mikið áður en ég kom heim. Eftir að ég kom heim og fór að stúdera Ísland meira sá ég alltaf betur og betur hvað stærðin, eða réttara sagt smæðin, skiptir miklu máli í utanríkisstefnu landsins. Það hvernig við veljum okkur málefni, þurfum að takmarka miklu meira hverju við skiptum okkur af, hvað það er sem við veljum að halda á lofti á alþjóðavettvangi, þetta markast allt af getu okkar. Þannig að út frá því að rannsaka Ísland og utanríkisstefnu Íslands hef ég farið að nota smáríkjanálgunina meira á það sem ég er að gera núna.

Það er erfitt að spá fyrir um framtíðina og sérstaklega þegar horft er á heildarmyndina en hvað segja fræðin og hvert sérð þú alþjóðasamvinnu ríkja stefna á næstunni? Mun hún aukast, mun draga úr henni eða verða svæðisbundnari?

Það er eiginlega hægt að segja já við öllu ofangreindu. Það er auðvitað mjög erfitt að spá um fyrir framtíðina en það eru alltaf ákveðnar stefnur og straumar sem hægt er að merkja. Alþjóðasamskiptin skipta sögu 20. aldar upp í nokkur tímabil, þ.e. millistríðsárin, kalda stríðið, eftir kaldastríðsárin og síðan nútímann, en við erum í hálfgerðu tómarúmi og vitum ekki alveg hvað þetta tímabil verður kallað. Í rauninni segjum við að árin eftir kalda stríðið ef við miðum við að þau hafi hafist 9. nóvember 1989 með falli Berlínarmúrsins, ljúki 11. september 2001 með árásunum á Tvíburaturnanna. Þá verða einhver umskipti, í staðinn fyrir að horfa alltaf á ríki að þá áttar kerfið sig á því að við þurfum að meta áhrif gerenda sem eru ekki bundnir við ríki – eins og til dæmis Al-Qaeda – við erum ennþá að vinna okkur útúr því. En á þessum tíma hefur það gerst sem byrjaði á árunum eftir kalda stríðið, fjölþjóðleg samtök og stofnanir eru að styrkjast, breytingin úr GATT í Alþjóðaviðskiptastofnunina og stækkun og aukinn samruni Evrópu hafa haft alveg gífurleg áhrif á alþjóðakerfið. Hvað gerist núna ef kreppa verður jafn mikil og verstu spár gera ráð fyrir? Hvaða áhrif hefur það á þessar tvær stofnanir? Það er mjög spennandi vegna þess að þær byggjast mikið á alþjóðlegum viðskiptahagsmunum en tilhneiging ríkja í kreppum hefur verið að fara inn á við og draga úr alþjóðlegu samstarfi til að vernda sína eigin hagsmuni.
Nú er hinsvegar raunin sú að ríkjasambönd víða um heim líta á Evrópusambandið sem fyrirmynd og eru jafnvel farin að reyna að mynda sambærileg svæðisbundin samtök.
Breytingin úr Samtökum Afríkuríkja yfir í Afríkusambandið byggir að miklu leyti á formi ESB án þess að krefjast sömu ferla og það er mjög áhugaverður samanburður. Til að komast inn í ESB verður ríkið að uppfylla allskyns staðla, lífsgæði og það sem við erum alltaf að heyra um núna vexti, verðbólgu og þvíumlíkt en Afríkusambandið hefur tekið þá ákvörðun að byrja á því að verða þetta stóra samband og hjálpa síðan öllum ríkjunum innan þess eftir besta mætti til að uppfylla staðlana seinna. Hugmyndin er að búa til þessa fjölþjóðlegu stofnun til að bæta lífsgæðin á svæðinu. Þetta er tilhneigingin núna, að auka samvinnu innan svæða og síðan verða samskiptin væntanlega meiri og meiri á milli þessara sambanda, kannski síður en á milli einstakra ríkja þvert á svæði. Þannig myndast nokkrir sterkir pólar í heiminum, eitthvað sem endurspeglar valdapólakerfið sem alþjóðasamskiptin byggja á og mótast af því hvernig Evrópa var á 19. öldinni þar sem lengst af voru fimm sterk ríki sem héldu jafnvægi með því að tengjast hvert öðru á mismunandi vegu, eftir því hvernig hagsmunir féllu saman hverju sinni.
Það hefur lengi verið rætt um BRIK-ríkin sem mögulega nýja valdapóla, Brasilíu, Rússland, Indland og Kína, sem myndu skapa jafnvægi á móti Evrópu og Bandaríkjunum. Við munum sjá einhvern asískan pól, Kína og/eða Indland, jafnvel samband Asíuríkja eins og t.d. ASEAN, Evrópu, Bandaríkin og kannski Rómönsku Ameríku, , Rússland og svo kannski Afríkusambandið. Þá eru komnir á bilinu fimm til sjö pólar.
Þetta er kannski það sem maður gæti séð gerast miðað við þróunina en síðan gæti komið svínaflensa sem rústar Evrópu eða annar faraldur sem leggst harðar á eitthvað annað svæði og gjörbreytir valdajafnvæginu í kerfinu. Tilhneiging síðustu ára er sumsé að samvinna verður svæðisbundnari. Í samhengi við þetta stendur Ísland nú frammi fyrir því hvort það eigi að færa sig meira inn í Evrópu. Við vorum mun meira á áhrifasvæði Bandaríkjanna í kaldastríðinu, en aðildarumsóknin að ESB gefur vísbendingu um að við séum að taka þátt í þessari svæðavæðingu með því að halla okkur frekar í áttina að Evrópu.

Síðasti hlutinn kemur inn á næstu spurningu. Hvar passar Ísland inn í ofangreinda heimsmynd og hvert munum við halla okkur?Þú telur að það verði fremur Evrópa?

Já, ég held það. Það er erfitt fyrir marga að sætta sig við það, að eftir langa og erfiða sjálfstæðisbaráttu framselji Ísland fullveldi sitt að einhverju leyti til ríkjasambands. En allir alþjóðasamningar fela í sér framsal fullveldis að einhverju leyti. Við þurfum ekki að taka sömu ákvarðanir og nágrannaríki okkar hvað varðaði aðild að Evrópubandalaginu, og síðar Evrópusambandinu, þar sem við nutum sérkjara hjá Bandaríkjunum. Þeirra kjara nýtur ekki lengur við á sama hátt. Margir eru ósáttir við Bandaríkin og telja þau hafa yfirgefið Ísland, en mikilvægi Íslands varð minna eftir lok kalda stríðsins þegar öryggi landsins hætti að vera skilgreint sem hluti af landfræðilegu öryggi Bandaríkjanna svo lengi. Brottför Bandaríkjanna og ferlið sem fer af stað í kjölfarið leiðir til þess að við verðum að meta stöðuna. Hér kemur samningatæknin inn í. Við verðum að athuga hvað það er sem við erum að sækjast eftir, meta hagsmuni, kosti og galla. Viðskiptahagsmunir og öryggishagsmunir skipta miklu máli hér. Núna hefur verið tekin ákvörðun um að kanna hvað ESB geti boðið okkur, hvort við viljum leita þangað. En það verður að ræða þetta og fá sátt um stefnuna svo að aðildarviðræðurnar og atkvæðagreiðslan skapi ekki samskonar klofning hjá þjóðinni eins og herstöðin gerði á sínum tíma.

Miðað við þessa heimsmynd um svæðisbundna nálgun og rök þeirra sem líta neikvæðum augum á ESB út frá því að við séum að útiloka svo margt annað, er þá ekki erfitt að ætla sér að fara að gera viðskiptasamninga við Kína eða Indland o.s.frv.?

Það hefur alltaf verið sú tilhneiging hjá okkur að vera með tvíhliða samstarf. Ég var að hugsa um það í öðru samhengi, að við gerum þetta meira að segja í stúdentaskiptum, við erum alltaf með tvíhliða samninga við einhverja skóla þegar við erum inni í Erasmus sem opnar hreinlega á allt, en við segjum ,,nei, við skulum gera tvíhliða samning við þennan skóla” en af hverju nýtum við okkur ekki bara allt kerfið? Kínamarkaður er auðvitað ofboðslega stór, en Evrópuríkin eru enn okkar mikilvægasti viðskiptaaðili. En síðan er ESB líka með fríverslunarsamninga við mjög marga og sem aðilar að Alþjóðaviðskiptastofnuninni njótum við bestukjara (most favoured nation status) í öllum aðildarríkjum stofnunarinnar, þannig að þessir fríverslunarsamningar eru kannski ekki eins mikilvægir og fólk vill halda fram. Hins vegar er það alveg rétt gagnrýni að við myndum ekki lengur gera beina samninga við önnur ríki, heldur fara í gegnum ESB og samninganet ESB verður að okkar samninganeti.
Kínverjarnir höfðu áhuga á að gera þessa samninga við okkur vegna þess að við erum lítið land og að þetta væri góð æfing fyrir þá í að fara að semja frekar við Vesturlönd og það munaði ekki miklu að við yrðum fyrst Vesturlanda. Þeir sömdu hinsvegar við Nýja-Sjáland nýlega, þannig að þeir voru á undan. Við hefðum svo getað orðið fyrsta Evrópuríkið en eftir hrunið í vetur fóru þessir samningar í biðstöðu. Kína hafði áhuga á fríverslunarsamningi við okkur sem æfingaverkefni til þess að fara síðan að semja við ESB. Þeir ætluðu ekkert að stoppa hér og vera bara með fríverslunarsamning við okkur. Þannig að ef við förum inn í ESB og ESB semur við Kína þá erum við komin með fríverslunarsamning við Kína og erum með aðgang að báðum stóru mörkuðunum. Eitt útilokar ekkert endilega annað.
Auðvitað eru rök fyrir því að standa fyrir utan ESB. Það verður að vega og meta. Hvar eru okkar hagsmunir? Eru einhver tækifæri sem við erum ekki að nýta okkur inni í ESB sem við gætum fengið meira út úr eftir inngöngu? Eru einhver tækifæri í EES sem við erum ekki að nýta sem skyldi? Þetta verður allt að skoða. Samningatæknin leggur mjög mikla áherslu á að maður vegi og meti kosti og galla. Áherslan á það að ákveða ekki fyrst að semja og fara svo og taka hvaða samning sem næst, heldur að ákveða hvað það er sem maður vill, forgangsraða markmiðum og segja ,,Hver er besta staða sem ég get mögulega náð? Hver er sú staða sem ég mun sætta mig við?” og ,,Hverjir eru valkostir mínir ef ég fer ekki inn?” Ef valkostirnir um að semja ekki eru betri en þeir valkostir sem bjóðast í samningi þá á ekki að semja, þá áttu ekki að skrifa undir. Það er ofboðslega sterk tilhneiging hjá fólki og ríkjum að festa sig í þeim tíma og kostnaði sem búið er að leggja í ferlið og vilja ekki tapa því.
Það er hætta á því, þegar maður er komin inn í svona umfangsmikið ferli eins og Evrópusambandsviðræðurnar verða, að finnast maður þurfa að samþykkja niðurstöðuna sem kemur út úr því. Það eru ótrúlega langir spurningalistar sem hvert ráðuneyti þarf að svara og það verður farið mjög vel í gegnum þetta allt saman, margt fólk sem þarf að vinna við þetta, mikill kostnaður og svo kannski kemur að því að það kemur upp erfið staða í samningnum og þá hugsarðu “við erum búin að leggja ég veit ekki hversu marga, marga tugi jafnvel hundruði mannmánaða í þetta, við förum ekkert að hætta núna”. En kannski áttu að hætta. Kannski er niðurstaðan það slæm að þú eigir að bakka út og segja nei takk, þetta var góð tilraun, við getum ekki samþykkt þetta.
Það er svolítið tilhneigingin hjá fólki, að þora ekki að gera þetta og það er vegna þess að þú ert ekki með matið á því hverju þú ætlar að ná í samningnum, heldur bara að þú ætlir að ná samningi. Það er oftast ekki markmiðið í sjálfu sér, alls ekki. Það er svolítil hugsanavilla oft.

Samningatækni og spurningin um ESB

Í beinu framhaldi: Hver er að þínu mati besti valmöguleiki Íslands fyrir utan aðild að ESB sem hægt er að miða við þegar farið er í viðræðurnar?

Málið er kannski einmitt að horfa ekki bara á aðild og ekki aðild. Það er ekki hægt að segja hver er besti kosturinn. Fyrir suma verður ,,ekki aðild” alltaf besti kosturinn vegna þess að þannig er hægt að upplifa þetta huglæga sjálfstæði; að við séum sjálfstæð. Fyrir aðra þá er það ekkert atriði þar sem það er framkvæmdin en ekki formið sem skiptir þá máli. Það verða alltaf sumir sem segja “aðild er betri kostur” og aðrir sem segja “aðild er verri kostur”. Þess vegna þarf að finna mælanleg markmið eða kvarða sem hægt er að skoða með tilliti til þess hvað við fáum ef við förum inn og hvað við höfum ef við förum ekki inn.
Hvað myndi til dæmis fríverslunarsamningur við Kína fela í sér? Utanríkisráðuneytið er búið að vinna að þeim samningi í nokkur ár og ætti að geta lagt mat sitt á það hverju hann myndi skila á einu ári, á þremur árum, á tíu árum, á fimmtíu árum. Þetta er svo borið saman við hvað við fáum ef við förum í ESB. Þetta þarf að gera með fjölda atriða, yfirráð yfir auðlindum, styrki til landbúnaðar, vinnumarkaðsmál og svo framvegis. Einhverjir munu alltaf meta það þannig að alveg sama hver ábatinn sé af öðrum hvorum valkostinum, þá sé betra að vera í sambandinu. Aðrir munu alltaf segja að það sé betra að vera utan þess. Þess vegna felst ekki minnsti ábyrgðarhluti samningaferlisins – þ.e. meðan stjórnvöld halda áfram að stefna inn í ESB - í því að samræma þessi ólíku sjónarmið.
En besta kostinn fyrir okkur þarf að meta út frá hagsmunum ríkisins. Þarna koma smáríkjafræðin inn, það er mikilvægt að einbeita sér að þeim markmiðum sem skipta okkur mestu máli. Það hljóta að vera sjávarútvegurinn og landbúnaðurinn.
Þar skiptir miklu máli að vinna með þeim hagsmunaaðilum sem eru hér á landi, þetta eru hópar sem hafa verið mjög andsnúnir aðild, þannig að þeir ættu að geta komið með mjög gagnrýna nálgun á hvað það er sem við þurfum að fá út úr viðræðunum. Og það á að fá þessa aðila í samninganefndina vegna þess að þeir er ekki pólitíkusar með sýn á að við eigum að vera þarna inni, heldur segja “ef við eigum að vera þarna inni þá verður það að vera á þessum og þessum forsendum”. Síðan þurfum við auðvitað líka að átta okkur á því að það eru tugir atriða sem þarf að skoða sem að geta skipt okkur máli, en eru kannski ekki efst á forgangslistanum hjá okkur, og það má ekki vanrækja eða setja einhverja minni vinnu í þau atriði.
En hverjir eru kostirnir, er aðalatriði fyrir okkur til dæmis að eiga stjórnina á fiskveiðilögsögunni? Þessu er ofboðslega oft hent fram og ef þú afbyggir það, hvað er það í raun og veru sem skiptir máli? Er það að eiga þennan rétt eða er það að hafa þennan rétt? Geturðu framselt réttinn með samningi um það að engin ákvörðun verði þó tekin án þess að Íslendingar muni hafa þar úrslitaatkvæði? Svona sveigjanleika er oft hægt að setja inn í samninga þó svo að við munum aldrei fá, að mínu mati, skrifað upp á það að Íslendingar hafi óskorðað forræði yfir fiskveiðilögsögunni. En hins vegar má ímynda sér að fiskveiðilögsagan verði samningsatriði og vegna aðstæðna þá verða ákvarðanir alltaf teknar með Íslendingum eða af Íslendingum. Það er hægt að vinna svona framhjá einhverjum formlegheitum en það þarf alltaf að uppfylla einhver formleg skilyrði og þá er það inntakið sem skiptir máli.

Sumir eru á þeirri skoðun að samningastaða Íslands gagnvart ESB hafi veikst vegna stöðunnar hérlendis á meðan aðrir telja hana hafa styrkst. Hvert er þitt mat og hversu góð eða slæm er samningastaða Íslands í komandi ferli við ESB? (Hverjir eru helstu kostir og gallar fyrir samninganefndina?)

Það er í rauninni alveg sama á hvaða tímapunkti við hefðum farið í viðræður, við erum alltaf tæpt eitt prósent af íbúafjölda ESB. Við hefðum alltaf verið lítil í samanburði og með takmörkuð úrræði í samanburði við ESB. Þar að auki bætist það við að ESB er með þrautþjálfaðar samninganefndir sem eru búnar að fara í gegnum þessi ferli nokkrum sinnum á seinustu árum. ESB hefur samið við fjölda annarra ríkja og er þess vegna með mikla reynslu á meðan að okkar samningareynsla er mjög takmörkuð. Hún takmarkast líka að svo miklu leyti við viðskiptasamninga. Þeim erum við að miklu leyti aðilar að nú þegar í gegnum EES, þannig að það sem ég held að sé okkar helsti veikleiki er að við erum ekki með nógu mikla þekkingu á þessum tegundum samninga. Síðan er hægt að færa rök fyrir því báðu hvort það sé betra eða verra fyrir okkur að fara inn núna. Ef við hefðum farið inn með evruna á 80 krónur þá hefðum við getað talist það sterk efnahagslega að við hefðum ekki fengið neina styrki og hefðum þurft að byrja á því að borga í alla sjóði og þar fram eftir götunum. Það hefði ef til vill dregið úr stuðningi við aðild heima fyrir, enda sjá ríki síður ástæðu til að ganga í ESB þegar þeim vegnar vel.
Það er til dæmis talað um Íra, sem gengu í sambandið 1973, sem voru nýlega farnir að borga með sér í sambandið, þ.e. greiða meira en þeir þáðu í styrki og framlög. Írland var það veikt efnahagslega þegar það gekk í Evrópubandalagið. Þegar Írar fara að borga með sér verður umbreyting á stuðningi við ESB-aðild á Írlandi. Þetta held ég að geti endurspeglast svolítið í íslensku þjóðarsálinni, við viljum gjarnan fá stuðninginn þegar illa árar en síður borga með okkur þegar vel gengur. Þar sem við erum núna með veikt efnahgskerfi þá þurfum við styrki frekar en við hefðum gert fyrir nokkrum árum. Í samningnum getum við því farið fram á hærri styrki vegna þessarar veiku stöðu okkar. Síðan er það hin hliðin að ESB getur fært fyrir sig þau rök að við þurfum að vera þarna inni til þess að hjálpa okkur að komast út úr þessari veiku stöðu og þá eigum við að vera þakklát fyrir hvað það sem þau gefa.
Hvað varðar styrkleika og veikleika fyrir samninganefndina, þá skiptir samsetning hennar máli, það þarf að hafa hana fjölbreytta og hún þarf að geta myndað persónuleg sambönd milli samningamanna og tengsl. Það skiptir allt þess háttar máli fyrir það hvernig lendingin verður.

Seinni hluti viðtalsins birtist hér á blogginu og á Vefritinu á morgun.

Er lífið ekki dásamlegt?

Fræðimenn skrifast á vegna viðtals

2009-08-25T11:10:00.003Z

Í upphafi ágúst mánaðar tók ég viðtal við dr. Eirík Bergmann sem birtist á Vefritinu í tveimur hlutum undir heitinu ,,Þjóðernishugmyndir, fullveldið og ESB - Viðtal við Eirík Bergmann": Partur 1 og Partur 2.

Í framhaldinu commentaði dr. Stefán Snævarr heimspekingur við viðtalið og sakaði dr. Eirík Bergmann um frjálshyggjunálgun en fékk engin viðbrögð við þeim ummælum.

Næsta skref Stefáns Snævarrs var því að skrifa grein á sína eigin síðu á Eyjunni undir heitinu: ,,Dr. Eiríkur Bergmann og Hr. Eiríkur Friedman (og frelsið)"

Eiríkur Bergmann svaraði svo heimspekingnum með greininni: ,,Hr. Stefán og Dr. Snævarr"

Stefán Snævarr svaraði svo Eiríki um hæl með greininni: ,,Hr. Eiríki F svarað"

...svo er bara að fylgjast með framhaldinu!

Er lífið ekki dásamlegt?

Ísland og Evrópusambandið

2009-08-23T17:57:00.003Z

Rás1 er þessa dagana að flytja þætti Halldóru Friðjónsdóttur um Ísland og Evrópusambandið þar sem rætt er við fræðimenn og stjórnmálamenn.

Þáttur 1: Um þátttöku Íslands í Evrópusamrunanum og hvers vegna við erum ekki ennþá gengin inn.

Þáttur 2: Um EES, stjórnmálin hér innalands á þeim tíma og fullveldi og sjálfstæði þjóðarinnar.

Ef skrollað er niður eftirfarandi síðu má sjá hvenær síðustu tveir þættirnir verða fluttir.

Er lífið ekki dásamlegt?

Hverju orði sannara

2009-08-13T14:57:00.001Z

Alberto Aquilani hinn nýji Alonso?

2009-08-06T21:06:00.002Z

Liverpool virðast þegar þetta er skrifað vera að ganga frá kaupum á ítalska miðjumanninum Alberto Aquilani – kaupverðið samkvæmt ensku pressunni ku vera 20 milljónir punda. Liverpool aðdáendur missa saur og telja þennan kappa skyndilega betri en Alonso, sem fyrr í vor var þó besti miðjumaður í Evrópu. Youtube myndbönd fljúga og allir á eitt sáttir um að þarna sé á ferðinni maður sem ekki aðeins getur dreift boltanum eins og Alonso heldur sé hann einnig fljótari, sterkari, meira sóknarþenkjandi og mikill markaskorari.
Tölfræðin segir okkur samt að Liverpool menn ættu að bíða örlítið með sáðfallið. Aquilani hefur nefninlega á síðustu 5 tímabilum spilað samtals 102 deildarleiki fyrir Roma (sem gerir ca. 20 leiki á ári). og í fyrra spilaði hann einungis 14 leiki, en gamli maðurinn Giggs sem spilaði víst svo fáa leiki spilaði tvöfalt fleiri eða 28 deildarleiki. Liverpool ætti því a.m.k. að kaupa aukamann á miðjuna sem varaskeifu ef að ítalska heljarmennið verður álíka brothætt og á Ítalíu.
Það verður einnig að teljast nokkuð skrýtið að Rafa sé tilbúinn að taka 20 milljóna punda áhættu og borga þeim manni góð laun (talað um 90.000 evrur á viku) en tók ekki áhættuna að fá Liverpool goðsögnina Owen frítt á lágum launum (20.000 pund hjá United + bónusar) sem þó spilaði 27 deildarleiki í fyrra og 29 leiki tímabilið áður.
En hvað með hitt? Einfalt svar: Það verður að ráðast með tímanum.
Aquilani kann að virka sterkur og fljótur í ítalska boltanum en það er einnig sú deild (af þeim stóru) sem er mest hægfara og veikburða. Aquilani getur vissulega skotið sbr. Youtube myndbönd en það gat Riise einnig, vandamál þess síðarnefnda var að hitta á markið, tölfræði Aquilani bendir til þess að hann sé ekki heldur óskeikull, 9 deildarmörk í 102 leikjum fyrir Roma (aldrei skorað fleiri en 3 deildarrmörk á einu tímabili) – Alonso var með 4 stykki á síðustu leiktíð. Gæti hann orðið betri fyrir Liverpool en Alonso? Mögulega, en hann þarf að haldast heill, falla strax inn í liðið og vera sterkur andlega (sem hefur ekki verið hans sterka hlið að mati ítalskra blaðamanna) til að geta orðið verðugur eftirmaður. Hann ætti þó að vinna hug og hjörtu vinstri sinnaðra verkamanna sem eru hjarta og sál Liverpool (eins og annara verkamannaborga) því sagan segir að Aquilani sé hallur undir hægri öfgamanninn og fasistann Mussolini.

Er lífið ekki dásamlegt?

Enskur kreppubolti

2009-08-05T02:54:00.004Z

Ákvað að smella inn litlum almennum pistli um enska boltann, en áherslan er aðallega á að skapa umræðu, svona eins konar ,,Hverju spáið þið?"

Undirbúningur ensku liðanna er á lokastigi enda einungis 10 dagar í fyrstu umferð. Oft hefur maður verið spenntari enda lítið markvert gerst í leikmannainnkaupum stóru liðanna en City hafa auðvitað verið í ruglinu. Þannig má með sönnu segja að meistararnir frá Manchester, meistaraefnin í Liverpool og unglingarnir í Arsenal komi lemstraðir til leiks en Chelsea eru við það sama.

Manchester United hafa misst besta knattspyrnumann heims og að auki Tevez til City en fengið í staðinn Valencia og Owen (og Obertan sem sennilega spilar ekkert hlutverk fyrr en á næstu leiktíð) - þannig að meistararnir eru slakari en í fyrra og í enskum fjölmiðlum er talað um að þeir hafi misst ,,fear factor"... sem ég held reyndar að geti einnig verið gott því að þá liggja mögulega aðeins færri lið með 11 manna múr í vítateignum.
Helstu styrkleikar United eru gríðarleg breidd, góð blanda af ungum og gömlum, breskum og erlendum leikmönnum en það vantar að mínu mati heimsklassa leikmann í þetta lið sóknarlega. United verður að treysta á það að meiðslagarmarnir Owen og Rooney haldist heilir og þá eru meiðsli Van der Sar áhyggjuefni enda hvorugur hinna markmannanna framíðarmarkmenn liðsins að mínu mati. Einnig verða helst tveir til þrír af eftirfarandi: Nani, Anderson, Valencia og Berbatov... að stíga upp og fylla í skarð Ronaldo.

Liverpool... (þá kætast margir yfir skrifum mínum) eru að mínu mati líklegastir til að hirða titilinn af United en um leið brothættasta liðið. Þeir hafa bætt við sig Johnson en misst Alonso og munu örugglega finna eftirmann strax í þessari viku og reyna að fylla upp í önnur skörð. Helsti styrkleiki Liverpool er þétt lið með Torres og Gerrard til að klára leikina en á móti kemur að breiddin er lítil sem engin. Í vörninni er tæpt að Skrtel nái fyrsta leik og Agger er meiðslagarmur, í hægri bakvörð á Liverpool engan sómasamlegan mann fyrir Johnson og vinstri bakvarðarstaðan er ennþá vandamál. Á miðjunni er Mascherano sagður óánægður og vilja fara og Lucas mun ekki fylla skarð Alonso og þeir sem ég hef heyrt nefnda til að fylla hans skarð gera það varla heldur - allavegana ekki strax frá byrjun.
Fyrir framan miðjuna leikur Liverpool með þrjá menn (4-2-3-1), þar er Gerrard í holunni en Benayoun, Kuyt, Riera og Babel munu sjá um kantstöðurnar tvær. Í fyrra voru hinir tveir fyrrnefndu að leika yfirgetu, Riera var fínn en Babel dapur - þannig að ef að Gerrard helst heill þá verður þessi lína í lagi en ég sé ekki mikla bætingu (sem er jú það sem þarf ef að Liverpool ætlar að verða meistari). Frammi er svo Torres, besti senter í heiminum en hann virðist líka vera meiðslapjakkur og ef að hann meiðist þá er Liverpool verr statt sóknarlega en ca. bestu 10 liðin í deildinni, hefur ekkert alvöru backup. Það veltur á því hversu heilir lykilmenn verða, hversu vel eftirmaður Alonso stendur sig og hvort að Mascherano verður í góðu andlegu formi hvort að Liverpool verða meistarar eða jafnvel bara í 4.sæti.

Chelsea enduðu þremur stigum fyrir neðan Liverpool og voru á þvílíku skriði seinni partinn undir stjórn Hiddink. Lentu enn og aftur í miklum meiðslum en virðast nú aftur vera orðnir heilir (að undanskyldum Joe Cole). Ég myndi telja að Chelsea væri líklegasta liðið til að taka deildina ef að Hiddink væri ennþá með liðið, því að þeir eru með betri mannskap en Liverpool varnarlega, miðjulega og sóknarlega en það þarf að smella saman.
Stærsti kosturinn er auðvitað gríðarlega gott lið, með mikla breidd og reynslu en nýr þjálfari, aðrar áherslur o.s.frv. taka tíma - ef Drogba verður heill á líkama og sál að þá gætu þeir farið ansi langt með þetta. Það sem maður hræðist fyrir hönd Chelsea (fyrir utan að ná ekki saman) er að lykilmenn á borð við Cech, Carvalho (varla lykilmaður lengur), Essien, Ballack og Drogba meiðist og að margir leikmenn liðsins hafi náð hátindinum og geti snögglega dalað - framangreindir menn + Terry.

Arsenal er enn og aftur það lið sem mest verður gaman að fylgjast með (og auðvitað City). Búnir að missa Toure og Adebayor og einungis búnir að fá Vermaelen í staðinn. Þeir eru hins vegar að fá menn til baka úr meiðslum, eins og Van Persie, Eduardo og RoSICKy sem gætu ásamt Fabregas og Arshavin myndað ansi smekklegan sóknarleik.
Stærsti kosturinn við Arsenal er magnið af hæfileikaríkum sóknarþenkjandi leikmönnum sem spila skemmtilega knattspyrnu en veikleikinn er eins og svo oft áður, skortur á reynslu, hugarfar sigurvegarans og festu milli miðju og varnar en einnig hættan á því að margir af þessum mönnum meiðist enn og aftur. Ég hefði stutt það að Arsenal fengi sér einn anti-knattspyrnu miðvörður sem getur skallað allt frá úr föstum leikatriðum og óvitlaust einnig að fá Viera í stöðu akkeris, þó ekki væri nema til að vera í búningsklefanum og segja sögur af því þegar liðið fór í gegnum heila deildarkeppni án þess að tapa leik... til að smita út frá sér hugarfari sigurvegarans.

City, Everton, Villa og Tottenham verða svo þarna fyrir neðan. City á auðvitað mestu möguleikana en ég held að þeir fari illa út úr þessum kaupum öllum fyrri part tímabils en verði skárri seinni partinn. Hin liðin þrjú eru stöðugri, spurning með Villa reyndar sem missa Barry og það kæmi ekki á óvart ef að Agbonlahor og Young myndu valda vonbrigðum.

En hvað segið þið? Hverju spá menn... og konur.

Er lífið ekki dásamlegt?

Best of facebook

2009-07-29T13:27:00.002Z

Er þessi síða að drepast?

Ég skal ekki segja, en hér koma nokkrir punktar.

Pylsupartý: Við Arna buðum færri í pylsupartý en við hefðum viljað og sennilega hefði verið best að halda það í þrennu lagi, en svona er þetta. 40 vinir og nánustu ættingjar mættu og höfðu ágætlega gaman af. Það vantaði eiginlega bara lakkrís breakpinna og malcom maclaren til að fullkomna flash-backið.

Tónlist: Óhætt er að mæla með nýju live Megasar&Senuþjófa plötunni sem er blanda af nýjum og gömlum ,,hit"-um. Þá er Egill Sæbjörnsson að gera góða hluti með sinni nýju plötu og ljóst að nýja útgáfufyrirtækið Borgin fer vel af stað.

Stjórnmál: Rétt er að benda áhugamönnum um samningagerð á pistil eftir samningasérfræðinginn Silju Báru. Annars er ég sjálfur að dunda mér í smá verkefni sem gæti kætt menn.

Knattspyrna: Enski fer að rúlla og menn ekki á eitt sáttir hverjir munu taka deildina. Liverpool eru líklegastir í augnablikinu en það kann að breystast með sölum á mönnum. Chelsea eru þéttir að vanda og City kaupa alla þá sem einhvern tímann hafa getað sparkað í bolta. Þetta verður erfitt hjá United og ekkert minna en rosalegt tímabil lykilmanna mun nægja til sigurs.

Er lífið ekki dásamlegt?

Woody Guthrie : Better World A-Comin'

2009-07-19T14:40:00.001Z

Jáááááááááááaáááááááááááááaááááaá

2009-07-16T14:07:00.004Z

ALÞINGI SAMÞYKKTI RÉTT Í ÞESSU AÐILDARUMSÓKN AÐ EVRÓPUSAMBANDINU: 33 MEÐ, 28 Á MÓTI.

SmáBorgarahreyfingin skeit á sig og gáfu þannig skít í þær þúsundir manna sem kusu flokkinn en vildu aðildarviðræður... fyrsta skrefið í átt að dauða þessa ógeðisvindhanaflokks sem ráfar um stefnulaus! En þeir bera ekki einungis ábyrgð gagnvart þeim sem þeir sviku í kosningunum heldur eru að stíga stórt skref í átt að því að eyðileggja framtíðarmöguleika lítilla flokka til að komast á þing... já byltingin étur börnin sín!

Færri Sjálfstæðismenn voru með aðildarumsókn en Framsóknarmenn (ER ÞETTA HÆGT???) og fækkuðu þeir því kostum frjálslynds fólks í næstu kosningum um einn flokk - enda sannaði flokkurinn að hann var yfirtekinn af talibönum á síðasta flokksþingi.

Er lífið ekki dásamlegt?

Sumarleti

2009-07-13T19:58:00.002Z

Eftir að sumarskólanum lauk hefur letin verið allsráðandi - að því tilefni endurorðablandaði ég gamlan pistil sem einhverjir kunna að kannast við (enda á hann ennþá vel við) og birtist í dag á vefritinu

Er lífið ekki dásamlegt?

Bryan Ferry - 6. Positively 4th Street - Dylanesque DVD

2009-07-07T22:21:00.001Z

Samanburður á Tevez og Owen

2009-07-05T17:21:00.004Z

Eins og menn hafa væntanlega tekið eftir þá er ég ekki manna hrifnastur af því að United hafi gert samning við Owen og einnig að hafa ekki samið við Tevez en hér er áhugaverð tölfræði.

Tevez - Manchester United 2008-2009

Spilaðar mínútur: 1858
Mörk skoruð: 5
Stoðsetningar: 3
Samtals þátttaka: 8 mörk
Hlutfallsleg þátttaka í mörkum: 8/68 = 11,7%

Líklegt kaupverð: 25,5 milljónir punda
Vikulaun: ca. 90-100 þúsund pund

Michael Owen - Newcastle 2008-2009

Spilaðar mínútur: 1898
Mörk skoruð: 8
Stoðsendingar: 0
Samtals þátttaka: 8 mörk
Hlutfallsleg þátttaka í mörkum: 8/40= 20%

Kaupverð: Kom frítt
Vikulaun: 20.000 pund

Sem sagt svipuð tölfræði hjá senter í meistaraliði og liði sem féll. Þ.e. EF að Owen helst heill þá er United að spara sér 25,5 milljónir punda + rúmlega 8 milljónir punda næstu tvö ár (mismunur á launamun 80.000 pund x 104 vikur) fyrir svipuð gæði... sama hversu óþolandi það verður að sjá Owen sem leikmann United þá má færa rök fyrir ákveðinni skynsemi fyrirfram.

Er lífið ekki dásamlegt?

Íþróttasumar helvítis???

2009-07-03T16:57:00.002Z

Það eru fleiri lið að kúka á sig en United því Lakers eru að drulla rækilega á sig með því að semja við Ron Artest og láta minn uppáhalds Lakers mann, sjálfan Ariza fara til Rockets. Skandall!!!

Er lífið ekki dásamlegt?

Fuck this shit!!!

2009-07-03T14:52:00.002Z

Er lífið ekki dásamlegt?

Til hamingju með fallið

2009-07-03T00:02:00.002Z

Hvernig er hægt að vera stórlið í Evrópu og fara frá því að bjóða 38 milljónir punda í efnilegasta senterinn í heiminum í dag yfir í að (því virðist) semja við útbrunninn, meiddan hobbita sem kemur á frjálsri sölu? Michael Owen, Liverpool menn æla væntanlega af kátínu - þvílíkt FUCKING RUGL ef satt reynist.

Er lífið ekki dásamlegt?

Benzema til Madrid

2009-07-01T17:40:00.007Z

Þá eru þeir búnir að ná í besta manninn úr enska, ítalska og franska boltanum, Ribery mögulega á leiðinni (sá besti í þýska), spurning hvort að þetta endi með óútfylltum tékka fyrir Messi?

Knattspyrna R.I.P.

Er lífið ekki dásamlegt?

H 4 Hope

2009-07-01T02:21:00.002Z

Yrði lífið ekki dásamlegt?

Þriðju vonbrigði sumarsins?

2009-06-30T18:58:00.003Z

Eftir að Ronaldo og Tevez yfirgáfu United hefði mátt búast við því að fyrstu kaup sumarsins yrði ung stórstjarna og/eða markaskorari. Fyrstu kaup United þetta sumarið eru hins vegar Antonio Valencia á 16 milljónir punda - vonbrigði. Í fyrsta lagi er það hrottalegur peningur (enda Real búið að eyðileggja þetta sumar með tveimur risakaupum sem hafa nánast tvöfaldað verðgildi allra leikmanna) en auk þess er Valencia í augnablikinu ekki mikið meira en squad-player fyrir heimsklassa lið og United hafði þegar Park, Tosic, Nani og jafnvel Giggs til að leysa af þær tvær kantstöður en það vantar tvo byrjunarliðsmenn á kantana... því verður ekki annað séð en að United hafi magn fram yfir gæði í þeirri stöðu. Þar að auki er Valencia ekki Englendingur (ekki einu sinni Evrópubúi) en framundan er 6+5 reglan, að mínu mati hefðu nokkrar milljónir í viðbót fyrir A. Young því verið mun betri fjárfesting (en sá enski er auk þess mun betri leikmaður). En það þýðir ekki að gráta þessi vonbrigði, vonandi munu næstu vikur færa okkur tvær til þrjár stórstjörnur svo að United haldi sér áfram á toppnum.

Er lífið ekki dásamlegt?

Sigur Rós - Samskeyti (Heima)

2009-06-28T23:30:00.001Z

The Guests

2009-06-26T22:11:00.001Z

Facebook blogg

2009-06-23T21:01:00.000Z

Svangur

DiscoHouse Flashback

2009-06-21T23:57:00.004Z

Show Me the Way

Message of Love

Donna Summer - I Feel Love (Gu Cajual mix)

I Need GU

Funky Enuf

U Got Me Up (Cajmere's Underground Goodies Mix)

Disco Erotica

...endilega látið þau flakka!

Er lífið ekki dásamlegt?

LA Lakers - 2009 Champions

2009-06-21T01:25:00.001Z

Tevez farinn

2009-06-20T15:46:00.002Z

Jæja, þá er ljóst að Tevez hefur endanlega spilað sinn síðasta leik fyrir United, allt tal um að hann vilji fá að spila oftar er einungis yfirvarp yfir það að hann og eigandi hans eru (eins og svo margir) peningaóðir apar. Tevez átti gott fyrsta ár hjá United en fékk færri tækifæri á nýliðnu tímabili og var hreinlega slakur alltof oft. 25 milljónir punda plús launakostnaður var því of mikið fyrir senter sem er ekki fæddur skorari og hefur sagst vilja eiga síðustu góðu árin í Argentínu (sem hefði þýtt 5-6 ár max hjá United).
Það sem er verra, er að United mun ekki fá (miðað við markaðinn í sumar) betri mann fyrir þennan pening en á móti kemur endurnýjun sóknarlega sem þörf var orðin á, enda hefur sóknarleikur liðsins orðið fyrirsjáanlegri á síðustu tveimur árum (2006-2007 skoraði United 83 mörk í deildinni, 80 árið 2007-2008 og einungis 68 á nýliðnu tímabili).
Ég ætla að spá því hér með að United fari ,,back2black" sóknarlega, enda löngu tímabært að sjá beinskeytta svarta sentera hrúga inn mörkum að hætti Cole og Yorke.

Er lífið ekki dásamlegt?

Menn hafa spurt: ,,Hvernig leið þér þegar Ronaldo var seldur?"

2009-06-19T01:59:00.001Z

Nákvæmlega svona

Post Ronaldo

2009-06-16T14:27:00.003Z

Formáli: Það eru tvær andstæður sem berjast innra með mér í dag, annars vegar hið yfirvegaða og hins vegar kaupóði trúðurinn (vantar góða þýðingu á transfer muppet). Ég ætla að hleypa þeim báðum út í þessum pistli um hvað tekur við eftir brottför Ronaldo.

Hið yfirvegaða

Þrjú ár í röð hefur United nú unnið enska titilinn, engu öðru liði hefur tekist það frá stofnun ensku Úrvalsdeildarinnar, aðeins örfáum öðrum liðum í sögu ensku knattspyrnunar og engu þeirra hefur tekist að vinna fjórum sinnum í röð.

Fyrsti titillinn í þessari hrynu árið 2006-2007 kom á tímabili þar sem enginn bjóst við því að United yrði meistari. Árið áður hafði fyrirliðinn Keane horfið á braut á miðju tímabili og um sumarið hafði Real Madrid keypt markamaskínuna Nistelrooy sem hafði verið markahæsti maður United fjórum sinnum á fimm árum (hið fimmta var hann mikið frá). Sá eini sem kom í stað þessara miklu meistara var (að margra mati miðlungs leikmaðurinn) Carrick. Það sem gerðist hins vegar á þessu ári var að liðið í heild sinni, einkum ungu leikmennirnir stigu upp og þrátt fyrir að uppskeran hafi í titlum ekki verið eins mikil og síðustu á tveimur árum (,,einungis” enski titillinn) þá var þetta að mínu mati besta árið knattspyrnulega af þessum þremur.

Nú hefur United misst besta knattspyrnumann heims, leikmann sem liðið hefur treyst á (stundum of mikið) að klára leikina. Málið er einfalt, liðið þarf aftur á ný að stíga upp og það er nóg af mönnum sem eiga fullt inni. Án áfalla verður vörnin áfram solid, á miðjunni geta allir tekið Fletcher sér til fyrirmyndar og stigið upp. Carrick þarf að finna gamla formið og Anderson þarf að sýna að hann geti borið uppi lið hugmyndafræðilega. Á kantinum þarf Nani að sýna líkt og Anderson að hann hafi United gæði og geti haldið liðinu á toppnum. Á toppnum hvílir mikil ábyrgð á Rooney og hann veit það – þetta er ekki lengur liðið hans Ronaldo þetta er hans eigið lið, við hlið hans verður latur Búlgari að sanna að hann sé einhvers virði. Þetta í bland við reynslu gömlu mannanna sem kreista út síðustu galdranna í sínum töfrabókum mun verða uppistaðan á komandi leiktíð… ekki nýjir leikmenn. Eflaust kemur einhver/einhverjir en enginn ætti að tapa sér í getgátum í sumar eða búast við því að það verði leikmannabylting á Old Trafford. Í besta falli sjáum við tvo góða og reynslumikla leikmenn í einhverjum af eftirfarandi þremur stöðum: senter, kantmaður og sókndjarfur miðjumaður, að öðru leyti mun Ferguson halda áfram að safna upp efnilegum leikmönnum til framtíðar. Hryggjasúlan verður engu að síður Vds, Ferdinand, Vidic, Evra (jafnvel Brown), Carrick (jafnvel Fletcher eins og í ár), Rooney (og vonandi Berbatov).

Kaupóði trúðurinn

Nú þegar stærsti hluti Ronaldo áfallsins hefur gengið yfir Manchester borg þá spyrja menn sig hvað sé framundan og hverjir verði keyptir. Í umræðunni eru ansi margir leikmenn sem orðaðir eru við liðið og hafa þeir þó venjulega verið alltof margir hvert sumar.

Í stöðu markmanns hefur Buffon verið nefndur til sögunnar, Glen Johnson í stöðu hægri bakvarðar (kemur varla úr þessu), í stöðu miðvarðar/vinstri bakvarðar hefur franska ungstirnið Mamadou Sakho verið nefndur og sömuleiðis brasilíski pilturinn Dodo. Á kantana hafa Ribery, Silva og Valencia verið nefndir sem líkleg kaup og í stöðu senters Eto´o og Benzema.

En í hvaða stöður vantar United leikmenn? Vissulega væri Buffon fyrirmyndar arftaki fyrir Vds en á þessu stigi er það einungis slúður. Þegar litið er á stöðu hægri bakvarðar er ljóst að United vantar ekki hægri bakvörð enda með Brown og Rafael (plús O´Shea) til að fylla þá stöðu, Glen Johnson er fínn, ungur og enskur en fer sennilega á uppsprengdu verði (15-20 milljónir). Að fá ungan miðvörð væri fínt enda Ferdinand meiðslagarmur. Dodo kaupin eiga að vera á lokastigi en hann er einungis 17 ára á meðan Sakho er 19 ára og hefur þegar spilað sem fyrirliði hjá PSG í Frakklandi.

Ég hef enga trú á því að Ribery fari til United og því miður ekki Silva heldur og fyrir mér er Valencia ekki meira en varaskeifa og aldrei neinn arftaki fyrir Ronaldo. Ribery fer aldrei á minna en 40 milljónir punda (sem væri rugl) og Silva væri þá skárri kostur á ca. 25 milljónir en ég held að hann vilji fremur fara í Real eða Barca fyrst að spænska deildin er að verða sú sterkasta. En ég er að vona að Ashley Young komi til sögunnar, enda ungur og enskur (sem fer að verða mikilvægt með 6+5 reglunni), það eru 20 milljónir miðað við markaðinn í dag. Young, Giggs, Nani og Park ættu að vera nóg (og svo Tosic og Ljajic á undirbúningsstigi)

Á miðjuna vantar United mann og það er skrýtið að nánast enginn hafi verið nefndur þar til sögunnar. Carrick og Fletcher verða áfram og Anderson þarf að sanna sig en svo er einungis Scholes á lokametrunum og útlit fyrir að næsti vetur verði önnur vonbrigði með Hargreaves (því miður), það eru víst góðar líkur á því að Gibson færi sig niður um deild og gott tímabil hjá Possebon væri einungis bónus. United vantar því sóknarþenkjandi miðjumann fari svo að Anderson klikki. Ég væri til í að sjá 20 milljóna punda tilboð í Alonso, svona til gamans og ekki væri verra að sjá 40 milljón punda tilboð í Fabregas og láta þannig reyna á Wenger. Á síðustu dögum hefur Douglas Costa (18 ára brasilískur framliggjandi miðjumaður/kantmaður) verið orðaður við United sem arftaki Ronaldo.

Sóknarlega er nokkuð ljóst að Tevez verður ekki áfram og því einungis Rooney og Berbatov til staðar, plús unglingarnir Welbeck og Macheda. Benzema verður alltaf 40 milljóna punda kaup og því gæti Eto´o verið lausnin enda er hann með lausan samning eftir ár, 28 ára og 20 milljónir punda gætu verið nóg (sem gæfi þá Welbeck og Macheda tíma til að þroskast inn í byrjunarliðið, Welbeck jafnvel lánaður í smærra úrvalsdeildarlið). Kallið mig klikkaðan en ef að Eto´o kaupin gengu eftir væri ég til í að sjá 10 milljóna punda tilboð í Henry, jafnvel þó að hann verði 32 ára í haust – hann gæti átt nokkur góð spariár eftir.

Í óraunverulegum heimi, oft kallaður Real Madrid heimurinn færi sumarið því svona:

Buffon 15-20 milljónir
Dodo 6 milljónir (það verð sem talað er um)
Alonso 20-25 milljónir
Young 20 milljónir
Eto´o 20 milljónir
Henry 10 milljónir

Önnur útgáfa gæti verið

Buffon 15-20 milljónir
Fabregas 40 milljónir
Young 20 milljónir
Douglas Costa 20 milljónir
Henry 10 milljónir

Samtals ca 90-110 milljónir sem er söluverð á Ronaldo plús hinar hefðbundnu 20 milljónir (og svo söluverð á Cambell 6-7 milljónir, Gibson talað um 5 milljónir og svo minni fjárhæðir fyrir Danny Simpson, Lee Martin o.s.frv.).

Ef lífið væri svona einfalt?

Raunhæft sumar: Eto´o/Benzema, Young og Dodo (Anderson fær séns, Giggs og Scholes kreista fram síðustu dropana og nýr miðjumaður og markvörður bíða til næsta árs). Spurning með Costa.

Er lífið ekki dásamlegt?

Lakers meistarar

2009-06-15T17:16:00.005Z

Eftir fremur brösugt gengi í úrslitakeppninni, mættu leikmenn Lakers til leiks sem lið í úrslitaeinvígið og þá var strax ljóst hvert stefndi. Gasol, Odom, Ariza og Fisher áttu mjög gott úrslitaeinvígi en auðvitað bar Kobe liðið uppi.
Allir voru að standa sig að undanskyldum Bynum sem olli vonbrigðum en það gleymist þó oft að barnið er eingöngu 21 árs, en hann er engu að síður búinn að gera það sem Patrick Ewing tókst aldrei - að vinna titil (með kveðju til Svíþjóðar) en sá síðarnefndi kom ekki í deildina fyrr en hann var 23 ára.
Nú vona aðdáendur Lakers að eigendur liðsins láti ekki einhvern ,,skitinn skatt" á sig fá og haldi liðinu saman, annars er ljóst að annað hvort Odom eða Ariza hafa spilað sinn síðasta leik. Ég heimta að liðinu verði haldið saman og að Celtics fari í úrslitin á næsta ári, það þarf að leiðrétta síðasta ár... svo getum við pakkað saman Lebron þegar það er afstaðið.

Eru Lakers ekki dásamlegir?

Sigur Ros - Olsen Olsen (Heima)

2009-06-12T19:38:00.001Z

Gæsahúð...

Áratugur - dagur sem skók Íslandssöguna

2009-06-12T09:18:00.007Z

Ég tengi oftast árið 1999 við miklar breytingar í mínu lífi, það má jafnvel ganga svo langt að tala um Bjarna fyrir og eftir þetta ár. Ég áttaði mig á því hvaða veg ég ætlaði að ganga í lífinu, hætti við að verða íþróttafræðingur og ákvað að henda mér inn í félagsvísindin. Ég gerðist svo kræfur að stofna til sambanda við kvenfólk (yfirleitt mjög barnaleg að minni hálfu) og þroskaðist af löngu tímabærri refsingu á knattspyrnuvellinum... svona til að nefna eitthvað. Ekki voru síðri utanaðkomandi þættir, ber þar að nefna tvennt. Annars vegar vann United þrennuna góðu en að mínu mati gekk liðið þá í gegnum glerþakið og varð það heimsveldi sem það er enn í dag en ekki síðra var hið ævilanga ástarsamband sem nú hefur varað í áratug.

Ég er að sjálfsögðu að tala um fyrstu alvöru plötu frá bestu hljómsveit í heiminum, en platan Ágætis byrjun kom út á þessum degi árið 1999. Fyrir þann tíma hafði ég hlustað á hiphop, danstónlist og funk. Ég man eftir að hafa bölvað óstjórnlega mikið við það að hlusta á remix af laginu ,,Leit að lífi”sennilega sumarið áður, en svo breyttist allt. Ný battery var fyrsta lagið sem ég heyrði af plötunni og ég hreifst með. Ég fór svo með fríðum hópi manna að sjá GusGus í flugskýli 4 þann 20. febrúar 1999 og við náðum tveimur lögum með Sigur Rós, blossi kveiknaði. Síðar um vorið brast stíflan; ég lá uppi í rúmi inni í herberginu mínu í Fífuselinu góða og var að hlusta á funk þáttinn (hans Þossa) og skyndilega var hljómsveitin mætt í létt spjall. Eftir lauflétta kynningu voru lögin ,,Flugufrelsarinn” og svo ,,Viðrar vel til loftárása” frumflutt í útvarpi – ég gerði mér strax grein fyrir að um þáttaskil væri að ræða í mínu lífi (dramatískt?).
Ég man að ég var staddur inni í Hljómalind á afmælisdeginum mínum og horfði á Kidda sem kenndur var við búðina rífa upp pappakassa og selja mér gripinn góða, síðan þá hafa eintökin orðið þrjú hvort öðru slitnara eftir endalausa spilun. Síðan er liðinn áratugur og Sigur Rós hefur ekki enn stigið feilspor hvorki á sviði né í útgáfu á þremur öðrum breiðskífum og ýmsu öðru efni.
Enn þann dag í dag tengi ég flestar minningar áranna 1999-2002 við Sigur Rós t.a.m. ógleymanleg sumur á B4 ásamt Hagnaði, Keðjunni, Dauðanum, Óla Þóris, Bigga og fleiri góðum mönnum.

Það má blaðra margt um hljómsveitina og vera hástemmdur en best er auðvitað að leyfa tónlistinni að tala; AFO náði kjarnanum í hnotskurn þegar hann sagði: Það er einungis eitt sem Sigur Rós hefur umfram allar aðrar hljómsveitir í heiminum... að búa til betri tónlist.

Við hinir kinkum kolli brosandi og segjum: Attjúúúúú iiii aaa iii i í

Starálfur

Til hamingju með daginn!

Er lífið ekki dásamlegt?

2009-06-11T21:57:00.001Z

Svartur fimmtudagur fyrir United menn

2009-06-11T09:04:00.003Z

Þegar þetta er skrifað 11. júní 2009 lítur út fyrir að besti knattspyrnumaður í heimi, C. Ronaldo hafi verið seldur til Real Madrid fyrir 80 milljónir punda - raflost, sleggja í andlitið, yfirvofandi dauði? Það kann einhverjum að þykja mikill peningur (söluverð á Newcastle) en ekki er ólíklegt að skaðinn verði mun meiri fyrir United og ég spái því að Real muni fá þetta margfalt til baka í formi treyjusölu rétt eins og með Beckham. Ég átti alls ekki von á að þetta myndi gerast í bráð og var nokkuð vissum að hann myndi spila fyrir United þar til Ferguson hætti með liðið.
Þetta gerir það einnig að verkum að Liverpool eru núna líklegastir í augnablikinu til að verða meistarar og því gæti fylgt breytt valdahlutföll titlalega séð í komandi framtíð, United á engan leikmann í sama gæðaflokki og Torres og Gerrard.
Ég hef ekki hugmynd um hvað Manchester United og Ferguson eru að spá, félagið hlýtur að vera með mörg stór nöfn í sigtinu því að þetta er óásættanlegt, Ronaldo á sér engan eftirmann og afleiðingarnar gætu orðið mun verri en tap upp á 80 milljónir. Það er einnig skrýtið að gera þetta eftir að Kaka er farinn til Real, því að sá maður hefði getað deyft höggið. Hverjir eru annars líklegir? Ribery? Benzema? Tevez? Villa? Silva? Aguero? Þrír af þessum á 80 milljónir (plús hinar hefðbundnu 15-25 milljónir)?
Er farinn að sofa, vonandi er þetta slæmur draumur.

Er lífið ekki dásamlegt?

'Pequeño vals vienés'

2009-06-08T23:18:00.001Z

Fyrir ástkæru vini mína Andra og Lindu, takk fyrir ógleymanlegt kvöld. Megi ástin verða ykkur allt að vopni á komandi augnablikum og áratugum. Ég tek að ofan að hætti kanadíska Zen undursins, fullur af lotningu - Svífið áfram um salina.

Ástarkveðja Bjarni Þór.

Uppgjör

2009-06-01T14:19:00.004Z

Nú líður senn að uppgjöri. Síðasti vinnudagurinn á núverandi vinnustað liðinn og síðasta önnin í MA-náminu einnig. Við tekur aðlögunartímabil en strax á morgunn mun ég hefja störf á Kleppi og skólalega bíður örnámskeið, MA-ritgerð og að lokum haustpróf. Þrjár einkunnir komnar í hús 8,5 , 9 og 9,5 - með bestu einkunnina í tveimur fögum og þá næstbestu í því þriðja. Meðaleinkunn er því 9 sem er sama tala og sá kílóa sem ég hef bætt við mig á þessari önn - ræktin Tjörvi?

Haustið er hins vegar óráðið, vonandi kemst ég inn í kennsluréttindin og allir þeir sem luma á vinnu eru vinsamlegast beðnir um að hafa samband. Að öðru leyti hyggst ég koma með löngu tímabært comeback inn í það samfélag manna sem kallast ,,vinahópurinn", þ.e. verði ég boðinn þangað velkominn.

Er lífið ekki dásamlegt?

Vá hvað mig langar í lest

2009-05-31T15:52:00.005Z

Það er fátt sem kætir ferðaglatt fólk meira en að geysast framhjá veröldinni í lest. Ef ekki væri fyrir þetta skemmtilega ástand þá væri ég sennilega að skipuleggja slíka ferð, en læt nægja þemablogg með þeim lögum þar sem lestin góða er í aðalhlutverki - endilega bætið við lögum.

Johnny Burnette Trio - Lonesome Train

Tom Waits down there by the train

Johnny Cash - Train Of Love

Bob Dylan - It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry

ELVIS PRESLEY//Mystery Train

WOODY GUTHRIE - TRAIN 45

Simon and Garfunkel - Homeward Bound

Sigur Rós with Amiina - Sé Lest

HONKY TONK TRAIN BLUES by Meade "Lux" Lewis

DELMORE BROS-FREIGHT TRAIN BOOGIE

Jimmie Rodgers - Waiting for a Train

Jimmy Forrest : Night Train

Leadbelly - The Midnight Special

cab calloway - blues in the night

Furry Lewis - Kassie Jones

Bob Marley & The Wailers - Stop That Train

Er lífið ekki dásamlegt?

Fyrir ljúfuna

2009-05-30T08:10:00.001Z

Tímabilið

2009-05-28T15:18:00.003Z

Tímabilinu hjá United lauk formlega í gær með sanngjörnu tapi í úrslitaleik Meistaradeildarinnar í leik þar sem einungis eitt lið var á vellinum síðustu 80 mín eftir að Barca komst yfir. Að mestu er ekkert hægt að segja við þessu, staðreyndin er sú að Barcelona er með frábæra einstaklinga sem mynda frábært knattspyrnulið sem vann það einstaka afrek að taka þrennuna margumtöluðu sem afar fáum liðum hefur tekist. Sérfræðingar á Spáni höfðu skrifað margar greinar fyrir þennan leik um að þetta lið og árangur þess gerði það að verkum að það væri hið besta í sögu Barcelona – það eru ekki litlar yfirlýsingar og eftir leikinn í gær geta fáir mótmælt slíku.

Engu að síður var leikurinn í gær að hluta til úr karakter fyrir þetta tímabil hjá United; liðið lenti undir með marki þar sem Vidic og Carrick brugðust, komu aldrei til baka sem lið og fengu svo á sig annað dellumark þar sem Ferdinand klikkaði.
Hins vegar þrátt fyrir að tímabilið muni í framtíðinni líta ansi vel út á pappírnum; kláruðu Samfélagsskjöldinn, urðu Heimsmeistarar félagsliða, unnu Carling Cup, duttu út í undanúrslitum enska bikarsins í vítaspyrnukeppni með varalið, unnu deildina á hálfum hraða en náðu samt 90 stigum og töpuðu loks í úrslitum í Meistaradeildinni eftir að hafa verið taplausir þar í tvö ár, þá er þetta tímabil samt ekki nærum því eins gott knattspyrnulega séð og síðustu tvö tímabil.

Þegar horft er yfir leikmannahópinn og tímabilið í ár borið saman við það síðasta þá eru afar fáir leikmenn sem hafa átt betra tímabil núna en í fyrra. Vidic hefur verið betri heilt yfir, Giggs hefur verið betri (en var reyndar slakur í fyrra), Fletcher hefur fengið stærra hlutverk vegna meiðsla (var glimmrandi í vetur), það sama má segja um O´Shea sem stóð fyrir sínu eins langt og það nær, Johnny Evans var fínn og Rafael kom ferskur inn – þessi hópur manna segir ansi mikið um það hvað var í gangi á tímabilinu. Van der Sar er á pari og sama má segja um Park.
Þeir sem voru slakari voru Evra m.a. vegna meiðsla en var samt oft í algjöru rugli, Ferdinand vegna meiðsla, Rooney að hluta til vegna meiðsla, Ronaldo (aðallega vegna þess að árið í fyrra var rugl), Carrick að hluta til vegna meiðsla, Scholes gamall, Anderson vegna meiðsla, Nani (sem ásamt Anderson fóru í gegnum týpískt annars árs syndome), Tevez sem þrátt fyrir dálæti margra var oft í ruglinu, Berbatov sem var að mestu flopp og þá voru Neville (sem reyndar er sennilega búinn), Brown og Hargreaves meiddir nánast allt tímabilið.

Þessi listi yfir þá sem klikkuðu á þessu tímabili er líka fínn fyrir uppgjörið á leiknum. Það ætlast enginn til að O´Shea, Park eða Giggs (vegna aldurs) klári úrslitaleik í Meistaradeildinni fyrir United en það má gera meiri kröfur á Ferdinand, Carrick, Evra, Rooney, Tevez og Berbatov (þegar þeir komu inná) og svo Anderson (sem verður að eiga gott ár á næsta ári ætli hann sér að eiga feril hjá United). Ronaldo byrjaði vel en ekki er hægt að saka hann um slæman leik þegar hann er einn á toppnum og restin af liðinu að gera eitthvað sem fæst á skylt við fallega knattspyrnu.

Framhaldið er óráðið og auðvitað munu öll hin stóru liðin bæta við leikmannahópinn sinn en af ofangreindu er ég þó bjartsýnn. United fær nánast tvo nýja og reynda enska landsliðsmenn á kjöraldri inn í hópinn þegar Brown kemur inn og ef aðgerðirnar á Hargreaves hafa heppnast vel, með þá tvo og sama hóp væntanlega mínus Tevez þá sé ég ekki að margt þurfi að laga en Ferguson mun væntanlega kaupa markaskorara (örugglega gamlan ref, á meðan beðið er eftir að Macheda og Welbeck séu tilbúnir). Þá neita ég að trúa því að ofangreindir lykilmenn liðsins, nánast hver einasti þeirra verði ekki betri en þeir voru í ár – allir sóknarleikmennirnir brugðust og einungis sá ótrúlegi árangur að United hélt hreinu í 24 deildarleikjum af 38 varð til þess að liðið varð meistari. Þá finnst mér það borðleggjandi að Anderson og Nani séu að spila uppá framtíð sína hjá félaginu og verði því að sýna hvort eitthvað sé í þá spunnið.

Liðið er að mörgu leyti á næsta tímabili að spila gegn sögunni. Ekkert lið hefur þrisvar í röð farið í úrslit Meistaradeildarinnar og ekkert lið hefur sigrað ensku deildina fjórum sinnum í röð. En er einhver sem myndi veðja gegn því að þeir gerðu annað hvort (jafnvel bæði)?
Góðar líkur verða að teljast á því að Giggs, Neville og Scholes muni spila sitt síðasta ár á næsta tímabili, enginn mun sannfæra mig um það að hið óseðjandi hungur sem drifið hefur þá áfram í aðalliði United síðustu 15-20 ár muni hverfa í sumar haldi þeir áfram og þeir munu halda áfram að miðla reynslu sinni til þeirra sem eru að taka við – sama má reyndar segja um síðasta árið hjá Van der Sar. Þá eru ótaldir þrír kjarnar í United liðinu: Fyrst þeir sem eru að toppa núna og mynda vinnuhjartað í liðinu Ferdinand, Vidic, Carrick, Brown, Hargreaves, Evra og Park, í öðru lagi yngri leikmennirnir sem þekkja nánast ekkert annað en að vinna (þangað til í gær) Ronaldo, Rooney, Nani og Anderson (mögulega Tevez) og að lokum graða kynslóðin sem bankar á dyrnar og er farin að fá blóð á tennurnar (Carling Cup og Heimsmeistarakeppni félagsliða) Johnny Evans, Rafael, Fabio, Macheda, Welbeck, Possebon og Gibson. Af þessum fjórum ,,kynslóðum/hópum” myndi ég ekki skipta út einum þeirra fyrir nokkurn annað hjá hinum stóru liðunum þremur... mögulega yngstu kynslóðinni hjá Arsenal en reynslan af alvöru sigrum hjá ungu United mönnunum er ómetanleg.

Frammistaðan í úrslitaleiknum var á margan hátt óafsakanleg að hálfu United liðsins en mögulega er það ekki hið versta í heiminum að liðið upplifi að þetta tímabil hafi þrátt fyrir allt verið ófullnægjandi, til að viðhalda hungrinu - naflaskoðun leikmanna verður þá dýpri og sjaldan eru sannir meistarar eins hættulegir og eftir mikil vonbrigði. Ég sá viðtöl eftir leikinn í gær og það voru ekki viðtöl við bugaða leikmenn heldur leikmenn sem eru hungraðir í frekari árangur. Ég get lofað því að tímabilið 2009-2010 er þegar hafið í hugum leikmanna.

Fyrir þá sem efast, þá tek ég undir með Rudy.

Stormur í aðsigi?

Er lífið ekki dásamlegt?

Íslenska þjóðin og þjóðir á Íslandi

2009-05-25T22:15:00.007Z

Þennan pistil má lesa myndskreyttan á Vefritinu

Ég hef ekki á menningunni mætur
sagði hann: hún mætti sleppa því að fara á fætur
og bara selja sig eins og hún er – í bælinu allsber
uns hún breytist í rottuholu í gróinni tóft
en það er vissulega ekki við hana sjálfa að sakast heldur þá
sem malla þessa menningarsótt
- Megas

Fullveldiskynslóðin, lýðveldiskynslóðin, ´68 kynslóðin, bankakynslóðin, krúttkynslóðin, Reykvíkingar, landsbyggðin, innfæddir íslenskir Íslendingar, innfæddir íslenskir ,,útlendingar”, aðfluttir Íslendingar, útfluttir Íslendingar, alþjóðaþenkjandi Íslendingar, ,,íslenskt”/einangrunarþenkjandi Íslendingar, alþjóðaþenkjandi íslenskir ,,útlendingar”, ,,íslenskt”/einangrunarþenkjandi íslenskir ,,útlendingar”, Vestmannaeyingar, frjálslyndir Íslendingar, íhaldssamir Íslendingar, trúaðir og trúlausir Íslendingar, skuldlausir Íslendingar, skuldugir Íslendingar í íslenskri mynt og skuldugir Íslendingar í erlendri mynt, jafnvel hvoru tveggja o.s.frv.

Eitt mest aðkallandi viðfangsefni nútímans hérlendis er almenn umræða um endurskilgreiningu á íslensku þjóðinni eða réttara sagt að skilgreina þjóðir á Íslandi í íslenska þjóð. Ég held að svarið við spurningunni ,,hver erum við?” eða réttara sagt ,,hver erum við orðin?” sé mun ógnvænlegra í hugum eldri kynslóðanna og sérstaklega andstæðinganna en sjálf inngangan í ESB sem klýfur fjölskyldur, flokka og jafnvel einstaklinginn sjálfan í herðar niður í augnablikinu. Það er tímabært að varpa þessari raunveruleikasprengju á Íslendinga (hverjir svo sem þeir eru) í opinni umræðu sem nær lengra en í fræðitímarit lesin af elítu sem samanstendur af nokkrum tugum manna sem skrifast á - það er full þörf á því og hver sem niðurstaðan kann að vera að þá er sú umræða einnig þroskandi fyrir þjóðina, fari hún ekki í gömlu vondu skotgrafirnar eftir línum stjórnmálaflokkanna.

Hugmyndafræði

Ég fyrirgef sampennum mínum hér á Vefritinu með þeirri gefnu afsökun að þeir hafi verið jafn uppteknir og ég við ritgerðarsmíð fyrir að hafa ekki bent á besta pistil sem skrifaður hefur verið af vinstri manni í lengri tíma – á þetta annars ekki að vera hið nýja Ísland þar sem við hrósum og nýtum þær góðu hugmyndir sem aðrir hafa, þó að við séum ekki skoðanabræður eða systur þeirra?
Það var rétt fyrir kosningarnar í vor sem einn áhugaverðasti heimspekingur Íslendinga (þó að ég sé ekki sammála pólitískum skoðunum hans) steig fram og sparkaði þéttingsfast framtennurnar úr flokknum sem hann hugðist kjósa. Grein Hauks Más Helgasonar Ég er sósíalisti, ég kýs VG, ég ætla að búa í Evrópusambandinu (birtist á vefritinu Nei! 23. apríl 2009) öskrar fyrir hönd ungu kynslóðarinnar það sem við hin flest höfum hugsað en ekki þorað að segja þæg og stillt í fjölskylduboði með afa og ömmu: Þessi söguskýring fullveldis- og lýðveldiskynslóðarinnar, mýturnar um uppruna og sögu íslensku þjóðarinnar sem kennd er í skólum er lágkúra – upplogin drulla sem ekki er upplýstu fólki bjóðandi. Ekki einungis það, heldur hefur þjóðremban (t.d. varðandi sjálfstæðan gjaldmiðil) beinlínis leitt til þess að Ísland er ekki lengur efnahagslega fullvalda (sem er ein stoð á þrífæti fullveldisins) heldur beygir sig og hneigir eftir vilja Alþjóðagjaldeyrissjóðsins.

Það sem Haukur segir í grein sinni í hnotskurn er að unga kynslóðin mun ekki flýja skuldirnar, heldur muni hún flytja úr landi sé hún ekki sannfærð um að lágkúrunni sé lokið, íslensk menning sé illa þjökuð af heimskulegum singúlarisma og heimtar að unga kynslóðin losni undan lyginni um hina sérstæðu menningu landsins. Á róttækan pólitískan hátt er Haukur Már að leggja áherslu á hugtökin fullveldi, sjálfstæði, menningu, þjóð, ríki og einstaklinginn sem uppsprettu fullveldisins sem Guðmundur Hálfdanarson, Úlfar Hauksson og Eiríkur Bergmann hafa gert á fræðilegan en ólíkan hátt.

Þessi frjálslynda nálgun kann að koma stórum hluta Íslendinga spánskt fyrir sjónir. Þeim Íslendingi sem lærði í grunnskóla að íslenska þjóðin væri honum í blóð borin, að þegar Ísland hafi glatað fullveldi sínu og sjálfstæði hafi það leitt til sex til átta alda niðurlægingar og volæðis íslensku þjóðarinnar, en að endurheimting á þessum sömu hugtökum hafi orðið bein forsenda efnahagslegrar velsældar, að kristin trú sé órjúfanlegur hlekkur í menningu þjóðarinnar og allt hitt sem orðræða íslenskra stjórnmálamanna (lesist kjaftæði) á fánadögum lýsir best og hefur raunar gert síðan árið 1918. Þessu er svo haldið að börnum innan veggja heimilisins og jafnvel í sögubókum fyrir börn sem vart eru farin að þróa rökhugsun. Þessari orðræðu verður að breyta og það gerist hvorki á einni nóttu né án átaks eins og danski prófessorinn Ole Wæver hefur bent á í ræðu og riti.

Þessi íhaldssama nálgun er auk þess hreinlega í engum takti við þær breytingar sem orðið hafa samhliða alþjóða- og evrópuvæðingu Íslands síðustu áratugi. Þar sem breytingar hafi ekki einungis orðið vegna tækni og opnunar landsins t.d. með nýjum íbúum með aðra menningu sem hefur ekki gert þjóðina eins einsleitna (útlitslega, í menningu, trú o.s.frv.), heldur falla nú goðsögurnar um uppruna íslensku þjóðarinnar og um ,,ríkis”trúna hver um aðra þvera – aðskilnaður ríkis og kirkju handan við hornið og brátt verður að aðskilja Íslandssöguna við það sem réttar reynist um sögu Íslands – þá er óupptalið tungumálið sjálft, ekki hreint heldur skrumskælt þannig að langömmur skilja ekki tungutak barnabarnabarnanna sinna (sem þó tala íslensku). Varðandi efnahagslegar framfarir þjóðarinnar þá skal halda því til haga að langstærstu ákvarðanirnar sem leitt hafa til þeirra eru beintengdar alþjóðasamstarfi eða með backup-i frá stórri þjóð – hvort sem það er ágóðinn af seinni heimsstyjöldinni, þorskastríðin, inngangan í EFTA eða EES samningurinn. Burtséð frá ofangreindum breytingum standa eftir þær hugmyndir að þjóð, þjóðernisvitund, menning (o.s.frv.) eru ekki fólki í blóð bornar, hvað þá dauðar hugmyndir heldur einmitt mjög lifandi og eiga að ráðast af sameiginlegum vilja einstaklinganna hverju sinni (ekki löngu látinna forfeðra þeirra).

Staðreyndin er sú, hvað sem forpokuðum afturhaldsseggjum líður, að þá hefur sú kynslóð sem nú er að vaxa upp ekki þessa tengingu við goðsöguna um uppruna og þróun þjóðernis og þjóðernishyggju á Íslandi. Það kann að vera að fyrirlestur um frjálslynda nálgun Renan, sem hann hélt árið 1882, hafi ekki borist með dönskum konungi eða síðar með handritunum en þær hugmyndir eru vel aðgengilegar fyrir netkynslóðina. Sama á við um breyttar hugmyndir manna og ríkja um fullveldið eftir síðari heimsstyrjöldina, sérstaklega í Evrópu (sem Ísland tilheyrir jú hvort sem ,,sönnum” Íslendingum líkar það betur eða verr). Að líkt og fullvalda einstaklingur deilir sínu fullveldi undir ríkinu ásamt öðrum einstaklingum til að öðlast meira frelsi og réttindi, þannig deili ríki sínu fullveldi með þjóðum til að öðlast meira frelsi og réttindi, sérstaklega smáþjóðir.

Sambærilegt uppgjör

Á hinum endanum á jaðri Evrópu, í hinu hingað til valdbeitingarglaða tyrkneska ríki fer nú fram umræða um þjóðina og ríkið sem er á mun hærra vitsmunastigi en á Íslandi – þrátt fyrir að þar hafi þjóðrembingurinn bullsoðið líkt og hérlendis í lengri tíma.
Samhliða mögulegri aðild að ESB er tekist á við grundvallarspurningar er varða endurskilgreiningu/enduruppgötvun á þjóðinni, þjóðernisvitund og um einstaklinginn.
Þar hafa menn, sökum vilja tyrkneska ríkisins til að ganga í ESB, sem aftur leiðir af sér að menn eru ekki barðir til hlýðni fyrir skoðanir sem ríkinu finnst ekki boðlegar, farið að rökræða um hvað það er sem sameinar alla þær ólíku þjóðir/þjóðernishópa sem mynda tyrkneska þjóð eða þjóðir í Tyrklandi, hvers konar grunngildi. Geti tyrkneska ríkið og þær þjóðir sem í ríkinu búa tekist á við slíkar spurningar þrátt fyrir blóðuga og oft á tíðum ljóta sögu þá ætti íslenska þjóðin að eiga í litlum vandræðum með slíkt.

Umræðan í Tyrklandi hefur hingað til verið heilbrigð á milli hinnar íhaldssömu skoðunar (sem áður var nánast boðuð af ríkinu) og hinnar frjálslyndu. Háværari gerast nú raddir síðarnefnda hópsins, þrátt fyrir mótspyrnu hersins (varðmanna Ataturks) að leiðin framávið, sé leið frjálslyndis. Tyrkneska lýðveldið og lýðræðið geti farið saman en það sé ekki í verkahring þess fyrrnefnda að hefta hugmyndafræðilegt frelsi einstaklingsins. Á Íslandi getum við sagt að hið sama eigi við um einangrunarhyggjusinna, þeir geta einangrað sjálfa sig eins og Bjartur vinur þeirra, en það er ekki í þeirra verkahring að einangra alla í kringum sig – þeir ættu að geta haldið sig og sínum gjaldmiðli fyrir sjálfa sig kjósi þeir svo.

Ísland í nútíð og framtíð

Hvað og hvert er ég að fara? Í síðasta Silfri vetrarins tók Egill viðtal við hönnuðinn/hugmyndafræðinginn Paul Benett en hann hafði fengið íslenskan kvikmyndagerðarmann til að taka viðtöl við Íslendinga daginn eftir kosningarnar í vor til að lýsa sínum veruleika og von (og reyndar ótta líka) um framtíðina – meginþemað varð samstaða, en samstaða um hvað?

Það er mín tilfinning að mín kynslóð mun ekki einungis fara með okkur inn í ESB (helst á næsta ári); hún mun fara fram á afhelgunina sjálfa á borði, en ekki einungis í orðum Laxness eða Megasar – tíminn þar sem var hlegið að viðfangsefninu er liðinn og tími raunverulegra aðgerða runninn upp. Ofangreinda kröfu um endurskilgreiningu/enduruppgötvun má ekki túlka sem byltingu heldur sem uppgjör eða niðurstöðu á þeirri áratugalöngu þróun í átt til umbóta sem ekki hefur að öllu leyti skilað sér (t.d. varðandi aðskilnað ríkis og kirkju sem meirihluti landsmanna hefur verið fylgjandi í lengri tíma eins og ég hef áður skrifað um á þessum vettvangi) – svo halda umbæturnar að sjálfsögðu áfram. Við skulum byrja á ESB umræðunni, aðskilja ríki og kirkju og gera annað það sem nú er fjárhagslega óhjákvæmilegt og ,,þjóðin er sammála um”. Síðar má taka umræðuna um veigaminni atriði s.s. um íslenska fánann og þjóðsönginn.

,,Hér kraumar allt” eru orð dagins. Það á ekki einungis við um óánægju raddir vegna aðgerðarleysis stjórnvalda og við uppgjörið heldur einnig við tækifærin sem felast í enduruppbyggingu framtíðarinnar – hversu lengi sú von og sá kraftur býr í okkur sem byggjum þetta land verður að koma í ljós. Tækifærin fyrir ungt fólk blasa við allsstaðar og mörg okkar höfum frestað því sem stundum virðist óumflýjanlegt í von um breytingar hérlendis, því hvert af okkur kýs ekki Ísland ef tækifærin eru sambærileg? Til að svo verði er ekki einungis þörf á alvöru aðgerðum, réttlátu uppgjöri og sambærilegum tækifærum – það er ekki síður þörf á endurskilgreiningu og við þurfum vissulega að sannfærast um að lágkúrunni sé lokið. Ferðin sjálf til fullkomunar má aldrei taka enda, vegna þess að (með orðum þjóðskáldsins sem vitnað var til í upphafi) ,,þá væri allt svo ömurlega ,,boring””.

Ást og friður Bjarni Þór Pétursson

PS. Are you watching? Are you watching? Are you watching Merseyside? Aaaaaaare you watching Merseyside?

Er lífið ekki dásamlegt?

Bob Dylan 68 ára

2009-05-24T12:54:00.002Z

Bob Dylan er 68 ára í dag og platan hans sem kom út í síðasta mánuði vex við hverja hlustun. Ég hef þegar hent hingað inn tveimur bestu lögunum af þessari plötu en ætla nú að henda inn nokkrum til viðbótar í tilefni dagsins.

Bob Dylan 2009 - This dream of you

Bob Dylan 2009 - It's all good

Bob Dylan 2009 - Forgetful heart

Bob Dylan - Life Is Hard

Talk about me babe, if you must
Throw on the dirt, pile on the dust
I’d do the same thing if I could
You know what they say, they say it’s all good
All good, it’s all good

Big politicians telling lies
Restaurant kitchen, all full of flies
Don't make a bit of difference
Don‘t see why it should
But it’s all right, 'cause it’s all good
It’s all good, it’s all good

Brick by brick they tear you down
A teacup of water is enough to drown
You oughta know if they could, they would
Whatever going down, it’s all good
All good, say it’s all good

People in the country, people on the land
Some of ‘em so sick, they can hardly stand
Everybody would move away, if they could
It’s hard to believe, but it’s all good
Yeah

The widows cry, the orphans plea
Everywhere you look there’s more misery
Come along with me babe, I wish you would
You know what I'm saying, it’s all good
All good, I said it’s all good, all good

I'm gonna pluck off your beard and blow it in your face
This time tomorrow I’ll be rolling in your place
I wouldn’t change a thing, even if I could
You know what they say, they say it’s all good
It’s all good, oh yeah

Er lífið ekki dásamlegt?

Jorfagledi / Captain Thirdeye remix - Tómas R. Einarsson

2009-05-23T06:19:00.001Z

Punktablogg

2009-05-21T11:37:00.007Z

Knattspyrna: Í dag er ár liðið frá því að Van der Sar varði vítaspyrnu frá Anelka og gerði United að Evrópumeisturum. Hér sjáum við special edition af því atviki.

Aftur til fortíðar: KenLou - Moonshine

Karfa: Sá fyrsta leikinn Lakers vs Nuggets, það var ekki burðugt hjá strákunum frá LA. Í rauninni stálheppnir að hafa af sigur og Carmelo Anthony fór illa með Kobe og sýndi mikla líkamlega yfrburði - get ekki ímyndað mér þá niðurlægingu sem mun eiga sér stað ef að Kobe ætlar að dekka LeBron... en sá maður þarf nauðsynlega að skrifa undir hjá Vesturstandarstórveldinu. Í dag myndi ég fórna Kobe, Odom og einni góðri varaskeifu fyrir LeBron.

Stjórnmál: Ég hef veigrað mér við því að tala um þessa nýju stjórn og ætla að halda því áfram. Það er ekki hægt að byrja að ræða um íslensk stjórnmál án þess að verða brjálaður.

Skólinn: Einn skyndiáfangi í júní, eitt próf í ágúst og MA-ritgerð og þá get ég hafist handa við að verða atvinnulaus stjórnmálafræðingur með MA í alþjóðasamskiptum.

Er lífið ekki dásamlegt?

Hið hálf tóma glas...

2009-05-19T11:55:00.005Z

Þessi pistill birtist hvergi annars staðar en er til heiðurs þeim Liverpool aðdáendum sem standa með hálf fullt glas og eru þegar orðnir Englandsmeistarar næsta vor... enda langbestir nú þegar og að spila skemmtilegustu knattspyrnuna.

Þessi árstími er yfirleitt skemmtilegur, það fer að hlýna, gróðurinn tekur við sér, ákveðið uppgjör gagnvart skóla og vinnu á sér stað, United tekur titil/titla og Liverpool menn fullyrða að næsta ár verði þeirra ár. Ef ég væri Liverpool maður þá væri ég brjálaður yfir að vera án titils þriðja árið í röð. Hvers vegna?

1. Öll hin toppliðin, líka United hafa spilað undir getu og hafa lent í mun meiri meiðslavandræðum en Liverpool, sérstaklega Arsenal og Chelsea sem hafa hreinlega lent í slátrun.

2. Að undanskyldum meiðslum hjá Torres sem spilar 24 deildarleiki ef hann spilar þann síðasta (Rio Ferdinand spilar 25 ef hann spilar þann síðasta) þá hefur næstum enginn Liverpool maður átt off season, Alonso og Gerrard búnir að vera frábærir (báðir sennilega að spila sitt besta tímabil fyrir Liverpool) og Kuyt og Benayoun búnir að spila langt yfir getu. Einhverjir hafa talað um að Gerrard hafi líka verið meiddur, staðreyndin er hins vegar sú að ef hann spilar síðasta leikinn þá hefur hann spilað 31 deildarleik á þessu ári (einum fleiri en Rooney og tveimur færri en Ronaldo) en meðaltalið síðustu 10 árin hjá honum eru 31,9 leikir á tímabili.

3. Þegar dómarar koma saman og fara yfir tölfræði tímabilsins eins og þeir gera fyrir komandi tímabil kemur í ljós að á þessu tímabili hafa hlutirnir fallið virkilega með Liverpool. Vafasamar vítaspyrnur og sú staðreynd að Liverpool hefur verið manni fleiri í yfir 25% leikja sinna, andstæðingarnir hafa fengið 10 rauð spjöld en Liverpool ekkert. Til samanburðar þá fengu andstæðingar United tvisvar rauð spjöld en United menn sjálfir fengu fimm rauð spjöld. Þegar kemur að vítaspyrnum (sem mýtan segir að United fái fullt af og sérstaklega á Old Trafford) þá fengu Liverpool fimm vítaspyrnur og tvær á sig en United fékk fjórar og þrjár á sig. Þá var ein helsta röksemdarfærslan fyrir sigri United í deildinni sú að þeir hefðu svo oft stolið sigri á síðustu mínútunum á þessu tímabili. Staðreyndin er sú að á síðustu 10 mín leikja skoraði Liverpool sjö sinnum sigurmark (fimm sinnum í uppbótartíma) en United skoraði fimm mörk (þar af þrjú í uppbótartíma).

4. Liverpool tekur 14 af 18 stigum gegn hinum stóru liðunum en tapar deildinni samt að öllu óbreyttu með fjórum stigum. United tekur 5 stig af 18 mögulegum. Í þessum leikjum hafa fjögur rauð spjöld litið dagsins ljós, tvö sem voru aldrei rauð (Adebayor og Lampard) og svo tvö á Vidic. Halda Liverpool menn að þeir vinni báða leikina gegn Chelsea og United á næsta ári?
Ef við drögum frá leiki Liverpool við Chelsea og United á þessu tímabili og því síðasta og gefum okkur það að Liverpool vinni síðasta leikinn þá lítur tölfræðin þannig út að Liverpool náði 76 stigum gegn hinum 17 liðunum í fyrra en 74. stigum í ár.

5. Að undanskyldum Torres, Mascherano og Reina þá er kjarninn í Liverpool liðinu á toppi ferils síns núna. Gerrard, Alonso, Carragher, Kuyt og Benayoun eru á aldrinum 28-31 árs og Riera er 27 ára... það er ekki verið að byggja upp til framtíðar heldur núinu, liðið á að vera að taka titla núna ekki seinna. Eini ungi maðurinn er Babel og hann er ískaldur.
Hvert er svo aðalskotmark Liverpool í sumar? Gareth Barry 28 ára.
Hverjir komu í fyrra? Riera 27 ára, R. Keane 29 ára og Dossena 28 ára... sér enginn annar mynstur hérna?

6. Í beinu framhaldi, hvar er framtíðin? Arsenal hefur 100.000 unga leikmenn til framtíðar svo framarlega sem að Wenger haldi liði sínu saman – sem hefur reynst erfitt. Hjá United vann ungmennaliðið Carling Cup með hjálp fárra reynslubolta. Macheda, Welbeck, Evans, Fabio, Rafael, Gibson og Possebon hafa verið að fá tækifæri með aðalliðinu og staðið sig vel og þá bíða Tosic og Ljajic (einn efnilegasti knattspyrnumaður Evrópu sem er 17 ára og hefur verið að spila lykilhlutverk í meistaraliði Partizan Belgrade og kemur í janúar) eftir að fá tækifæri. Þá eru auðvitað óupptaldir Anderson, Nani (sem er reyndar í Babel kulda), Ronaldo, Tevez og Rooney sem eru allir yngri en ,,unga” stórstjarnan Torres (sem að vísu virðist vera komin með Owen/Saha syndrome varðandi aftanílæri tognanir). Hvað með Liverpool, þar er enginn (að Babel undanskyldum og Mascherano sem Rafa er farinn að átta sig á að hentar ekki gegn minni liðum) sjáanlegur sem komið hefur inn á þessari leiktíð og gert eitthvað að viti.

7. Hvar ætlar Liverpool að styrkja liðið sitt? Leikkerfið hans Rafa 4-2-3-1 hentar Liverpool mjög vel með Torres einan frammi og Gerrard í holunni fyrir aftan og tvo varnarsinnaða miðjumenn. Það er ljóst að það sem vantar eru kantmenn sem geta tekið varnarmenn á og bakverði sem geta sótt.
En hvað er vandamálið? Hægra megin er vandamálið að Rafa hefur tekið ástfóstri við Arbeloa (sem er fínn varnarlega en slakur sóknarlega) og Kuyt sem er góður varnarlega en glataður í því sem kantsenterarnir í kerfinu verða að gera sem er að taka menn á. Vinstra megin er vandamálið það að Liverpool á ekki góðan stöðugan vinstri bakvörð og á vinstri kantinum verður hann að fórna annað hvort Babel (sem mögulegri framtíðarstjörnu) eða Riera ætli hann sér framfarir. Hafi þessar fjórar stöður ekki verið nægjanlegur höfuðverkur þá þarf Rafa í sumar að finna góðan senter sem sættir sig við það að spila hugsanlega lítið (ef að Torres er heill). Að finna góðan senter sem getur leyst af að spila einn á toppnum en að sitja jafnframt á bekknum verður höfuðverkur sbr. Robbie Keane. Ég sé ekki hverju Gareth Barry á að breyta nema að auka á breiddina, það væri galið eftir þetta tímabil að skipta Alonso út fyrir Barry.

8. Þetta átti að vera árið sem Liverpool myndi vinna deildina. Hvað gerir stjórnin? Þrjú titilalaus tímabil í röð þrátt fyrir alla eyðsluna undanfarin ár. Styttra í Meistaradeildinni en á síðasta ári, á sama stað ef ekki styttra í FA Cup og Carling Cup en staðið sig betur í deildinni. Nú þegar berast sögusagnir af því að Rafa fái ekki pening nema að selja leikmenn fyrst, hvort það reynist rétt eða hvort um sé að ræða sálfræði til að halda verði niðri (sem er langsótt) þá er ljóst að bresku liðin munu ekki getað keypt jafnt grimmt sökum verri skuldastöðu og gengis á pundinu en auk þess munu Man City, Chelsea og væntanleg Arsenal taka létt eyðslufyllerí sem mun koma niður á möguleikum Liverpool nema að liðið verði keypt af einhverjum olíufurstum.

9. Margt má draga lærdóm af eftir þetta síðasta ár, eitt af því sem Liverpool menn ættu að muna er að taka ekki út hagnað fyrir framtíðina. Það er ekki hægt að segja að Liverpool muni ganga betur á næsta tímabili vegna þess að þá muni Torres spila fleiri leiki, spyrjið Hargreaves, Saha, Owen og alla hina aftanílæris gemlingana. Þá er ljóst að eins og stendur er Liverpool með þynnsta hópinn af topp fjórum liðunum. Bæði Chelsea og United eru með mun breiðari hópa og þá myndi ég persónulega treysta ungviði Arsenal (sem spilað hefur mikið á þessu tímabili í öllum meiðslunum) betur til að koma inn á næsta tímabili en þeim sem standa fyrir utan Liverpool liðið eins og stendur ef að Liverpool myndi lenda í einhverjum teljandi meiðslum sem þeir gerðu aldrei á þessu tímabili.

10. Komandi tímabil verður spennandi, ég ætla að spá því að þetta verði annað hvort heimsfrægð eða dauði. Annað hvort bætir Liverpool við sig mannskap og kreistir út hvern dropa líkt og í ár og stendur uppi sem meistari næsta vor eða að liði tekur Arsenal á þetta, verður óheppið með meiðsli og ekkert fellur fyrir það (ólíkt því þegar allt féll fyrir þá í ár) og endar í þriðja til fjórða sæti ca. 10-15 stigum á eftir toppliðinu (hvort sem það verður Chelsea, Arsenal eða United).

Nú er rúm vika eftir af tímabilinu, leyfum því að fljóta. Tveir verðugir sigurvegarar Meistaradeildarinnar mætast í úrslitaleik keppninnar og vonandi fáum við skemmtilegan leik. Eftir það og raunar örugglega strax eftir síðasta deilarleik um helgina hefst ,,silly season” þar sem að Roanldo, Tevez, Ribery, Kaka, Gerrard, Torres, Lampard, Terry, Fabregas, Adebayor, Messi, Eto´o, David Villa, David Silva og allir hinir verða orðaðir við öll hin stóru lið Evrópu sérstaklega Man City, Chelsea, Real Madrid og Liverpool... hverjir klæðast svo hvaða treyjum næsta vetur verður að koma í ljós en eitt er víst – Liverpool stendur frammi fyrir nákvæmlega sömu vandamálum með liðið sitt og það gerði síðasta haust, nema að nú eru leikmennirnir árinu eldri.

Er lífið ekki dásamlegt?

Myndir sem kæta

2009-05-16T21:09:00.013Z

It´s over Rafa!

Deildartitill númer 11 hjá Hr. 11.

Er lífið ekki dásamlegt?

Meistarar... back to back to back!

2009-05-16T13:53:00.001Z

Meistarar þriðja árið í röð og nú í öðrum gír.

Hrós dagsins

2009-05-15T23:40:00.003Z

Þingmenn Borgarahreyfingarinnar og VG þingmaðurinn Lilja Mósesdóttir fá hrós fyrir að gefa skít í hallærislega setningu Alþingis í Dómkirkjunni. Þá fær Siðmennt einnig hrós fyrir að bjóða upp á valkost fyrir þingmenn en Jóhann Björnsson heimspekingur hélt erindið ,,um mikilvægi góðs siðferðis í þágu þjóðar"... það þarf ekki að lesa lengi í pistil Jóhanns til að átta sig á því hvort eru heilvænlegri skilaboð til þingheims, hans pistill eða 2000 ára gamlar upplognar dæmisögur skítugra barbara fluttar af manni klæddum í kjól.

Er lífið ekki dásamlegt?

Hæfileikaríkir hugleysingjar

2009-05-15T05:20:00.002Z

Ég er kominn á þá skoðun á þetta Lakers lið verði ekki að óbreyttu meistari á næstu árum. Að þurfa að fara í sjö leiki gegn slöku Houston liði sem vantar bæði McGrady og Yao Ming en auk þess varasenterinn sinn er niðurlægjandi. Gasol, Odom og Bynum mynda örugglega eina hæfileikaríkustu framherjasveit NBA sögunnar en eru svo huglausir aumingjar að orð fá því ekki lýst.

Er lífið ekki dásamlegt?

Gott move hjá Clapton?

2009-05-15T00:35:00.003Z

Ég efast um að aðdáendur Liverpool hafi verið sáttir við Eric Clapton í gærkvöldi þegar hann hélt tónleika í borginni. Að covera Bob Dylan tragedíu lagið Not dark yet sama kvöld og erkifjendurnir frá Manchester gerðu allt nema að tryggja sér formlega titil nr. 18 og jafna þannig titlafjölda Liverpool hlýtur að hafa verið súrsætt í besta falli. Sjálfur hefði ég ekki getað valið betra lag og reyndi ég þó... hér er annað: Not going anywhere.

Er lífið ekki dásamlegt?

Are you watching Merseyside?

2009-05-13T23:24:00.001Z

Hvar eru allir Liverpool mennirnir núna?

Gamlir bankar - nýjir bankar

2009-05-12T20:40:00.001Z

Í von um að réttlætið nái á endanum fram að ganga... þýðir ekkert annað en að vera bjartsýnn vííííííí.... vil ekki heyra neina neikvæðni hér í commentakerfinu!

Vol. 2 - Til hamingju með Evrópudaginn!

2009-05-09T10:08:00.001Z

Á þessum fallega Evrópudegi ættum við að leggja til hliðar ágreiningsmál um Evrópusambandið og minnast þeirra tuttuguogtveggja af þrátíuogfimm skrefum sem Ísland hefur tekið í átt að Evrópusambandinu og allur meginþorri þjóðarinnar hefur getað glaðst yfir. Jóhanna Sigurðardóttir, Bjarni Ben, Steingrímur J., Sigmundur Davíð, Borgarahreyfingin og öll þeirra hirð geta sammælst um það að inngangan í EFTA og svo EES samningurinn voru að sönnu framfaraskref sem rétt er að fagna. En hinir sönnu sigurvegarar Evrópuvæðingarinnar eru almenningur, íslenska þjóðin lítum á nokkur atriði:

Í dag fagna Íslendingar því sem áunnist hefur með milliskrefinu sem EES samningurinn var og er. Með auknu frelsi, hagkvæmni og þeim afleiðingum sem samningurinn hefur haft á íslenskt samfélag síðustu 15 ár.
Í dag fagna Íslendingar almennt og þó einkum minnihlutahópar þeim mannréttindum sem Evrópusambandið tryggir þeim gagnvart ríkisvaldinu.
Í dag fagna trúlausir og trúaðir auknu trúfrelsi, feministar og frjálshyggjumenn faðmast í sínum rétti, stóriðjusinnar fagna frelsi í orkumálum og umhverfissinnar harðri árangursríkri stefnu o.s.frv.
Í dag fagna aldraðir og öryrkjar Evrópusambandinu fyrir þann öryggisventil sem það hefur reynst gagnvart ríkisvaldinu t.d. varðandi öryrkjadóminn.
Í dag fagna stúdentar erlendis þeim fjölbreyttu valmöguleikum og auknu tækifærum sem myndast hafa við val á háskólum í Evrópu með EES samningnum og þeim leiðum sem þeim eru færir varðandi styrki til slíks náms.
Í dag fagna námsmenn á Íslandi samhæfðri stefnu í menntamálum sem gerir þeim kleift að stunda skiptinám og fjarnám og fá það metið á milli landa en auk þess auknum styrkjum á sviði vísinda og rannsókna.
Í dag fagnar launafólk þeim rétti sínum að geta unnið hvar sem er í Evrópu undir sameiginlegri löggjöf.
Í dag fagna okkar fremstu íþróttamenn, sérstaklega í knattspyrnu, handknattleik og körfubolta þeim auknu möguleikum til að spila með fremstu liðum Evrópu og fá borgað fyrir það sem áður giltu strangar reglur um.
Í dag fagna knattspyrnuáhugamenn jafnt innlendrar sem erlendrar knattspyrnu þeim fjölbreytileika sem frjáls för vinnuafls hefur skapað á íþróttina en áður var fjöldi þeirra takmarkaður. Væri Torres í Liverpool, væri Ronaldo í United, væri Fabregas í Arsenal? Sennilega ekki enda fengu þá færri yngri leikmenn tækifæri í erlendu landi. Sama gildir um aðrar íþróttir.
Í dag fagna þeir sem hafa viljað búa og ferðast um Evrópu þeim þægindum sem slíkt hefur skapað. Ekki síður fagna þeir sem eiga erlenda maka fyrir það aukna frelsi sem myndast hefur.
Í dag fagna neytendur þó því skrefi sem stigið hefur verið í fjölbreytara vöruvali og ódýrari kostum jafnt varðandi mat og föt.
Í dag fagnar Sjávarútvegurinn þeim auknu tækifærum og niðurfellingu hafta og tolla sem ávannst með EES samningnum og skapað hefur gríðarleg verðmæti.
Í dag fagna útflytjendur niðurfellingu hafta og tolla fyrir vörur sínar á evrópska efnahagssvæðið og innflytjendur fagna sömuleiðis í hina áttina. Viðskiptalífið, það sem eftir er af því fagnar.
Í dag fögnum við þeim fjölbreytileika sem orðið hefur í íslensku samfélagi t.d. í formi annarrar menningar og erlendra veitingahúsa.
Í dag má einnig fagna auknu öryggi Íslands í gegnum Schengen samstarfið.
Í dag fagna Alþýðusamband Íslands, Viðskiptaráð Íslands, Samtök ferðaþjónustunnar, Samtök iðnaðarins, Samtök verslunar og þjónustu og mörg fleiri hagsmunasamtök þess sem áunnist hefur með Evrópuvæðingu og munu halda áfram að berjast fyrir bættu samfélagi í gegnum inngöngu í ESB.

Í dag er svo sannarlega ástæða til að fagna ofangreindu og mörgu fleiru og sameinast um það sem þegar hefur áunnist - megi sú þróun halda lengi áfram!

Áfram Ísland - Áfram Evrópa!

Til hamingju með Evrópudaginn!

Er lífið ekki dásamlegt?

Til hamingju með Evrópudaginn!

2009-05-09T08:11:00.003Z

Þegar gengið er um miðbæ Reykjavíkur í dag á þessum fagra bjarta vordegi, framhjá sendiráðum vina- og grannþjóða okkar í Evrópu má sjá blakta tvo fána hlið við hlið. Annars vegar hinn hefðbundna fána viðkomandi þjóðríkis og hins vegar fána Evrópusambandsins.
Það var á lágpunkti mannkynssögunnar, eftir að þjóðernishyggjan hafði valdið því að íbúar Evrópu slátruðu hvorum öðrum í tug milljóna tali í síðari heimsstyrjöldinni að menn litu grátbólgnir yfir vígvöllinn og sameinuðust um að slíkt mætti aldrei gerast aftur. Hugmyndin var sú að með því að samþætta efnahagslega hagsmuni ríkjanna mætti koma í veg fyrir stríð - að efnahagslegir hagsmunir myndu stuðla að pólitískum markmiðum.
Þá samvinnu má rekja til yfirlýsingar Robert Schuman þáverandi utanríkisráðherra Frakklands þennan dag, 9. maí árið 1950. Tæpu ári síðar var Kola- og stálbandalagið myndað sem upphaf þeirrar Evrópusamvinnu sem við í dag þekkjum sem Evrópusambandið.
Upphaflega var einungis um mjög takmarkaða samvinnu milli sex ríkja að ræða en í dag er Evrópusambandið samband 27 fullvalda og sjálfstæðra ríkja sem í sameiningu eru ekki einungis stærsta viðskiptablokk í heiminum (stærri en Bandaríkin) heldur leiðandi afl á fjölmörgum sviðum og má þar nefna umhverfisvernd, aðstoð við þriðja heiminn og við útbreiðslu lýðræðishugsjóna og mannréttinda sem ná langt út fyrir sambandið. Samvinnan nær m.a. til Tyrkland sem í framtíðinni verður væntanlega aðili að sambandinu en einnig þaðan til grannríkjanna í miðausturlöndum þar sem ESB ætlar sér stærra hlutverk til að koma á friði en eins á Evrópusambandið í sérstöku samstarfi við alla norðurströnd Afríku hinumegin við Miðjarðarhafið, þar sem markmiðið til lengri tíma er væntanlega að reyna að stuðla að samskonar samvinnu þar sem efnahagslegir hagsmunir þeirra ríkja myndu leiða að pólitískum markmiðum um grundvallarhugsjónir.
Innan sambandsins hafa lönd blómstrað og þroskast með grunnhugsjónum sambandsins um lýðræði, mannréttindi, tjáningarfrelsi, jafnrétti og frelsi einstaklingsins, jafnt þjóðir á borð við Þýskaland og Ítalíu sem stóðu á bakvið hræðilegustu fasistastjórnir mannkynssögunnar og á hinum endanum nú nýverið fyrrverandi lýðveldi Sovétríkjanna í allri sinni eymd og grimmd. Þær framfarir og pólitísku breytingar sem felast í grunngildunum má ekki síst rekja til efnahagslegrar samvinnu og á síðari árum í sameiginlegum gjaldmiðli sem hjálpað hefur þjóðum sem áður stóðu í eilífu efnahagslegu basli eins og við Íslendingar. Aðeins eitt ríki (Grænland) hefur sagt sig úr sambandinu en annars hefur ekkert ríki, ekki nokkur lýðræðissinnaður flokkur eða íbúar nokkurar þjóðar lagt til að segja sig úr sambandinu. Í viðamiklum rannsóknum á viðhorfum íbúa aðildarríkja Evrópusambandsins mælist engin þjóð neikvæðari í garð þess en jákvæð og þau ríki sem eru tregust innan sambandsins svo sem Bretar myndu aldrei láta sér detta í hug að ganga út úr Evrópusambandinu (ekki einu sinni frú Thatcher ein helsta stjarna íslenskra hægri manna og fyrrverandi leiðtogi Íhaldsflokksins lét sér detta það í hug).
Dagurinn í dag gæti vel verið síðasti Evrópudagurinn sem við Íslendingar stöndum utan Evrópusambandsins. Þó að hér höfum við ekki búið við alvarlega öfgaflokka né upplifað heimsstyrjöld hefur barnaleg hugmyndafræði í bland við ógeðfellda þjóðernishyggju lagt allt í rúst þannig að legið hefur við borgarastyrjöld. Við verðum líkt og vina- og grannþjóðir okkar að læra af reynslunni og lofa sjálfum okkur því sem nú horfum grátbólgin á Ísland brenna að slíkt megi aldrei gerst aftur, til þess þarf eitt skref framávið. Kæru Íslendingar, þetta er óður til gleðinnar - Til hamingju með Evrópudaginn!

Schuman yfirlýsingin

Europe will not be made all at once, or according to a single plan. It will be built through concrete achievements which first create a de facto solidarity. The coming together of the nations of Europe requires the elimination of the age-old opposition of France and Germany. Any action taken must in the first place concern these two countries. With this aim in view, the French Government proposes that action be taken immediately on one limited but decisive point.

It proposes that Franco-German production of coal and steel as a whole be placed under a common High Authority, within the framework of an organization open to the participation of the other countries of Europe. The pooling of coal and steel production should immediately provide for the setting up of common foundations for economic development as a first step in the federation of Europe, and will change the destinies of those regions which have long been devoted to the manufacture of munitions of war, of which they have been the most constant victims.

– Robert Schuman, extract from 9 May declaration.

Er lífið ekki dásamlegt?

Mikilvægi þess að þjóðin ýti á eftir stjórnmálamönnunum

2009-05-05T14:02:00.003Z

Það virðist vera einhver ótrúleg hægðatregða við stjórnarmyndunina og því ennþá mikilvægara að frjálslynt fólk standi saman og skrái sig á sammala.is til að þrýsta á stjórnvöld að fara í aðildarviðræður og leggja að því loknu samning fyrir kjósendur - er einhver sem getur mótmælt því, sama hvaða skoðun viðkomandi hefur fyrirfram á ESB?

Er lífið ekki dásamlegt?

Stjórnarmyndanir síðustu áratugi

2009-05-05T03:42:00.004Z

Á meðan þjóðin bíður óþreyjufull eftir að ný ríkisstjórn sé mynduð og geri sitt besta til að bjarga Íslandi, er hér góð grein eftir Guðna Th. Jóhannesson sagnfræðing og lektor við HR sem ber heitið Stjórnarmyndanir á Íslandi 1971-2007 og fjallar um hversu langan tíma stjórnarmyndanir hafa tekið á þeim tíma.

Er lífið ekki dásamlegt?

Fyrirgefum vorum skuldunautum...

2009-05-04T08:36:00.007Z

Ég vil tileinka þennan pistil tveimur vinstri mönnum, Baldri Knútssyni af augljósum ástæðum og föður mínum (í gríni) fyrir að vekja upp þessa hugmynd.

Í einni af sorglegri smásögum lífs míns fram til þessa átti ég mér örlíf sem knattspyrnumaður. Sá ferill var vonbrigði, bæði stuttur og dapur (en þó saga sem ég hef lært að meta). Ég var skapillur, líklega einhver versti tapari míns árgangs og fékk oft að fjúka útaf vellinum vegna þessa. Eitt augnablik á knattspyrnuferlinum verður mér ávallt ógleymanlegt vegna afleiðinganna. Í móðursýki í miðjum leik í upphafi tímabils snérist ég gegn einum mínum samherja, besta vini, fyrirliða og sálufélaga (fyrr og síðar) og ældi yfir hann ógeðfelldum orðum sem leiddi til þess að þjálfarinn tók mig útaf og ég í þessu óþroskaða ofsakasti kastaði treyjunni í áttina að honum – leikirnir hjá mér urðu ekki fleiri þetta sumarið.

En það var ekki brottreksturinn sjálfur eða refsingin sem ég lærði mest af, heldur þegar tveimur dögum seinna ég hafði einangrað mig félagslega frá samherjum mínum bæði reiður og skömmustulegur, fékk símtal sem ég hafði sjálfur ekki getað framkvæmt. Hinumegin á línunni var umræddur sálufélagi, vinur og fyrirliði og inntak símtalsins var hvort við ætluðum nokkuð að láta (að hans mati) þetta litla atvik hafa áhrif á vinskap okkar. Hann var meiri maður og tilbúinn til að fyrirgefa það sem ég hafði ekki þroska til að biðjast afsökunnar á.

Sjálfstæðisflokkurinn hefur sveiflað höndum, valdið hruni, brugðist þjóðinni og er ekki tilbúinn til að biðjast afsökunar á því – hann situr nú eins og ég forðum reiður, skömmustulegur í einangrun sinni (jafnt pólitískt og stefnulega) og þorir ekki að taka upp tólið. Það er í okkar höndum að sýna meiri þroska og fyrirgefa honum það (þó að við munum ekki fremur en hann gleyma því sem gerðist) við látum ekki svona lítið atviki hafa áhrif á vinskap okkar.

Hann tekur nú sína refsingu út á næstu árum en við þörfnumst hans engu að síður til að takast á við enduruppbygginguna með okkur, til að leggja frjálslyndu fólki lið við að marka stefnu til framtíðar t.d. með því að endurmeta á yfirvegaðan hátt afstöðu sína til Evrópusambandsins – ég efa það ekki að Sjálfstæðisflokkurinn mun koma heilbrigðari til baka, draga lærdóm af reynslu sinni og reyna að finna sinn stað í auðmýkt þar sem honum tekst best upp. Ekki í núverandi stefnu harðrar einangrunarhyggju heldur sem frjálslyndur flokkur hægra megin við miðju sem tekur upplýstar ákvarðanir út frá hagsmunum fyrirtækja og almennings. Staðreyndin er einfaldlega sú að núverandi forysta færi létt með það, Bjarni Ben og Þorgerður Katrín þurfa hreinlega að stíga útúr Evrópuskápnum sem þau hafa margsinnist gægst útum og hafa raunar gefið undir fótinn strax að loknum kosningum.
EF flokknum tekst það ekki og EF (Risa ,,EF”) Samfylkingin og VG fara saman inn í ESB hvar ætlar hann þá sögulega að réttlæta sig? Með tilvísun í inngöngu í (að nánast marklausri aðild í nútíð að) NATO?

Á frægum Borgarafundi í Háskólabíói þar sem sextíuogþremur berrössuðum keisurum var stillt upp á svið mælti skáldið góða Einar Már svo: ,,Við gerum ekki kröfur um að Sjálfstæðisflokkurinn breyti neinu. En ég geri kröfur til ykkar jafnaðarmanna. Til Samfylkingarinnar.” Ég vil snúa útúr orðum Einars og segja: Við hægri kratar gerum ekki kröfur um að (froðufellandi þjóðernis sósíalistarnir í) VG sækji um aðild. En ég geri þá kröfu til frjálslyndra manna! Til ykkar Sjálfstæðisflokkur! Þið sem við höfum getað treyst á þegar Ísland hefur þurft á alþjóðasamstarfi að halda líkt og nú, fyrst með EFTA skrefinu, þá með EES samningnum og nú með aðildarviðræðum við ESB. Hættið um stund að kyssa vönd LÍÚ og sjáum hvað kemur útúr aðildarviðræðunum.

Lærdómurinn af ómerkilegu smásögunni minni liggur ekki einungis frammi fyrir Sjálfstæðisflokknum. Það er oft kvartað yfir því að flokkar hegði sér alltaf eins og lið – það í sjálfum sér er ekki vandamálið ef að einstaklingarnir spila saman en ólíkar stöður, þar sem einstaklingarnir herma ekki eingöngu eftir þeim sem fer fremstur (og hvað þá þegar liðið er orðið klapplið aðal stjörnunnar). Vandamálið er mun fremur það að einstaklingarnir geti ekki hegðað sér eins og alvöru íþróttamenn, tekist á af hörku en heiðarleika og tekist í hendur að leik loknum – sætt sig við niðurstöðuna (áfangasigur Evrópusinna).

Margt bendir til þess að breytingar gætu orðið á því hátterni innan Sjálfstæðisflokksins það sannar jákvæð ræða Bjarna Ben eftir stærsta tap í sögu Sjálfstæðisflokksins (á meðan VG gátu ekki leynt vonbrigðum sínum með úrslitin sem þó var stórsigur), það er ljóst að margir hægri sinnaðir Evrópusinnar bíða spenntir eftir endurmati.

Ég get einungis talað fyrir mína hönd en Sjálfstæðisflokkur frá mínum bæjardyrum séð er þér fyrirgefið og taktu þér nú tak í nafni skynseminnar! Hver getur líka verið reiður út í hóp svona fagurra einstaklinga til lengdar? Er enginn farinn að sakna þeirra?

Evrópusinnuð kveðja Bjarni Þór Pétursson.

Er lífið ekki dásamlegt?

Hefur einhver séð uppstilltari mynd?

2009-05-03T17:44:00.001Z

Er lífið ekki dásamlegt?

Ellefu mýtur um ESB

2009-05-01T15:04:00.002Z

Loksins, loksins, loksins!

Það var löngu tímabært að lesendur þessarar síðu fengju að lesa það annars staðar en hér hversu margar mýtur um ESB eru í gangi. Ég bið ykkur um að lesa pistil eftir hinn Harvard menntaða hagfræðing, fyrrum fjármála- og utanríkisráðherra og manninn sem ,,færði okkur" EES samninginn: Jón Baldvin - Ellefu firrur um Evruland. Taki nú aðrir að dreifa boðskapnum með okkur.

Er lífið ekki dásamlegt?