Tónlist - Bækur - Kvikmyndir - Trú - Knattspyrna - Golf...laaaaaangt Punktablogg

Fyrst og fremst: Því ber að fagna að í dag höfum við Arna náð þeim áfanga að hafa slegið okkur saman í þrjú ár og ástin blómstrar sem aldrei fyrr. Held að það sé viðeigandi að fólk fái sér pizzu og kyssist öllum stundum í tilefni dagsins.

Golf (blogg bestu bloggin?): Ég gerðist svo kræfur að taka þátt í golfmóti á laugardaginn var. Þar lagði ég undir mannorð mitt þar sem ég veðjaði við Tómas um að ef að ég tapaði fyrir honum á þessu móti að þá myndi ég ganga í Feministafélagið og mæta á fund þar. Blessunarlega var ég dreginn með Adda sem dróg mig að landi og þegar upp var staðið varð ég ekki að standa við stóru orðin þar sem við Addi komum út á sama höggfjölda og Tómas og Ívar - jafntefli niðurstaðan, svekkjandi fyrir báða aðila en þó aðallega fyrir Tómas eða eins og kaninn segir:,,jafntefli er eins og að kyssa systur sína".

Knattspyrna: Það var sigur knattspyrnunnar að Spánn skyldi sigra Þýskaland en annars fannst mér þessi úrslitaleikur slappur og hugsaði örugglega á hverri einustu mínútu hvað þessi leikur hefði verið skemmtilegur ef að annað hvort Portúgal eða Holland hefðu verið í úrslitum gegn Spánverjum - en það er vonandi að þeir hjá Real missi núna einbeitinguna (og saur) og reyni að næla sér í Torres fremur en Ronaldo. En það er sem sagt komið að því, núna verður beljunum sleppt út og slúðurpressan fer á fullt... þeir sem bíða spenntir ættu að fylgjast vel með á Slúðurvaktinni.

Tónleikar: Ég verð að vera sammála Hagnaðinum og lýsa yfir vonbrigðum með tónleikana. Hljóðkerfið var gjörsamlega í ruglinu á meðan Sigur Rós spilaði en var svo mjög fínt þegar að Björk spilaði (eins og það hafði raunar verið dagana fyrir þegar ég var oft vakinn með ógeðfelldu FM soundtékki). Kvöldið var hins vegar fínt, fjöldinn allur af fólki lét sjá sig á Laugarásvegi (þó að margra hafi verið saknað) og þökkum við öllum fyrir komuna. Að því loknu ruddust hinir hörðustu úr hópnum inn í tvö önnur partý og kvöldið endaði loks á Devitos. Heilt yfir góður dagur þrátt fyrir smá tónlistar vonbrigði (sem urðu að von, þetta er...).

Kvikmyndir: Horfði á fínustu heimildarmynd sem ber titilinn ,,Lake of fire" og fjallar um fóstureyðingar frá báðum hliðum. Ég hélt reyndar að myndin væri betri og spannaði lengra tímabil, en þarna voru þó áhugaverð sjónarmið og óhugnanlegar myndir - þó voru það eins og alltaf hinir öfgafullu evangelistar sem stálu senunni með fáránlegum Biblíu málflutningi og almennum öfgaskap og að mörgu leyti gaf þessi mynd betri innsýn inn í þann heim en fræðilega átakapunkta á þessari umræðu sem mér fannst að hefði átt að vera mun meira aðalatriði en raun bar vitni í myndinni.
Næst á dagskrá er svo margumtalaða heimildarmyndin Deliver us from Evil, sem fjallar um kaþólskan prest sem svo ,,skemmtilega" vill til að var líka líkamlegur barnaníðingur í starfi og nýddist á fjölda barna um margra ára skeið en einnig fjallar myndin um yfirhylmingu kaþólsku kirkjunnar og hvernig hann var einungis fluttur á milli prestembætta þegar upp komst um hvert málið á fætur öðru. Getur annars einhver mælt hér með góðri kvikmynd?

Trú: Ef stórgóð grein Vísindasagnfræðingsins Steindórs Erlingssonar í Lesbók Morgunblaðsins hefur farið framhjá einhverjum þá er hún hér: Heimsendavandi Kristni.

Bækur: Hér á næturvaktinni átti sér stað skemmtilegt atvik, skyndilega varð allt rafmagnslaust og stóð það rafmagnsleysi frá kl.01:00 - 06:00 og því hvorki um internet rjáf, né möguleiki á allskyns sjónvarpsglápi. Þess í stað sat ég í myrkrinu og las Samfélagssáttmálann eftir Rousseau við kertaljós allt svo mjög rómantískt að undanskyldu geðveiku pípi (a la hjartalínuritsvél) frá brunaviðvörunarkerfinu sem ekki var hægt að slökkva á. Bókina ætla ég að klára næstu nótt og smella mér beint yfir í Samræður um trúarbrögðin eftir David Hume. Er einhver sem mælir með öðrum lærdómsritum... að undanskyldri Óraplágunni og Frelsinu?

Er lífið ekki dásamlegt?

Hvað á að lesa?

Þá er sumarið komið og menn taka sér þægilegan stól í hönd og koma honum fyrir í sólskininu úti í garði, maka á sig olíu og hlusta á úðarann vökva. Slíkt getum þó orðið leiðigjarnt til lengdar og því ekki vitlaust að lesa eins og eina góða bók.

Ég mæli með eftirfarandi léttmeti:

1. Opið land: Staða Íslands í samfélagi þjóðanna - Titilinn segir nokkuð mikið um innihaldið. Eiríkur Bergmann veltir fyrir sér framtíð Íslands í breyttum heimi. Framtíðarsambandið við Evrópu og Bandaríkin og hvernig við eigum að leysa úr vandamálum okkar í náinni framtíð. Auðlesnar 133 blaðsíður sem koma sér vel sem grunnur fyrir þá sem vilja geta átt samtöl um annað en börn eða veðrið.
Sérstaklega fyrir þá sem vilja getað þagað niður í íhaldsömum miðaldra frændum sínum sem segja ,,við verðum að losa okkur við útlendingana áður en ÞETTA verður jafn mikið vandamál og í nágrannalöndunum"
Hér má lesa smá inngnagskafla úr bókinni

2. Í eldlínu kaldastríðsins og Uppgjör við umheiminn - Kalda stríðs bækur Meistara Vals Ingimundarsonar gefa góða yfirsýn yfir þetta merkilega tímabil þegar Ísland skipti allt í einu einhverju máli á alþjóða vettvangi, tímabil sem sumir halda að sé ennþá í gangi. Hér er farið yfir samskiptin við Bandaríkin og Sovétmenn og inn í þau samskipti flettast öll önnur stærstu mál tímabilsins. Fyrir alla þá sem höfðu gaman af sagnfræði í menntaskóla en kusu menntun sem myndi skila þeim pening í vasann en vilja gjarnan svala sagnfræðiþorsta sínum.

3. Píslavottar nútímans - ég var svo heppinn að fá að sitja tvö námskeið hjá Magnúsi og þvílíkur snillingur sem þessi maður er. Þessi bók er fyrir alla þá sem hafa spurt sig ,,Hvað ætli sé að gerast í Írak og Íran og hver er saga þessara landa?" en misst einbeitinguna þegar þeir sáu súkkulaðibréf fjúka framhjá.

4. Nessi Giss - Hvar á maðurinn heima? - Hver elskar ekki Nessa Giss, einfaldleikann og alhæfingarnar. Í þessari þó hressandi byrjendabók ,,kryfur" hann fimm af stærri vestrænu hugsuðum sögunnar. Fær ópólitískt fólk til að hugsa, mynda sér skoðannir og hlæja. Fer í einfaldar siðferðilegar spurningar eins og hvort að það eigi að leyfa vændi, box og fíkniefni (til að nefna nokkur sígild umræðuefni) og yfir basic ævi og helstu verk þeirra fimm fræðimanna sem farið er í. ,,En það sem Hannes er ekki að átta sig á..."

Örlítið þyngra

1. Globalization - Það verður seint sagt um Jan Aaart Scholte að hann sé hress fræðimaður og margar blaðsíður í þessari bók bragðast eins og þurr sandur fyrir þyrstan mann... EN - þessi bók er fyrir alla þá sem lesa Opið land: Staða Íslands í samfélagi þjóðanna en segja OK en bíddu af hverju fúnkerar kerfið svona? (Best til aflestrar sem uppflettirit við mismunandi vandamálum)

2. Imagining the end - Saga heimsendaspádóma víðsvegar um heim sem ég er að byrja að lesa. Fyrir alla þá sem sáu heimildarmyndirnar The Power of nightmares, The doomsday code og Jesus Camp og vilja fræðast enn frekar.

3. John Esposito, Islam: The Straight Path - Þetta er nú líka hálfgert léttmeti og er fyrir alla þá sem hafa hugsað ,,Islam - what the fuck?" og vilja getað sagt eitthvað meira um þessi trúarbrögð en klisjurnar sem við heyrðum eftir 11.september.

Ég bið konur og menn endilega að henda hér inn commentum yfir bækur sem þið mælið með, hér gildir hins vegar hið fornkveðna - ég les ekki skáldsögur.