Við sjáum myndband

Sam Harris: Science can answer moral questions

Er lífið ekki dásamlegt?

Framkvæmdu vel, fláa ríkisstjórn ellegar Fuck Off!

Það er rétt að óska konum (og þeim körlum sem tóku þátt) til hamingju með það skref sem stigið var í dag, þann 4. mars þegar Alþingi samþykkti lög um kynjakvóta í stjórnum fyrirtækja.(1) Konur eru jafnt og þétt að stíga þau skref sem þarf til að jafna hlut kynjanna á hinum ýmsu stöðum, hvort sem er í viðskiptalífnu eða í stjórnmálum (þó að vissulega megi taka undir að það ferli mætti ganga hraðar fyrir sig, sama hvaða skoðun konur og karlar hafa á kynjakvóta). Þessi tímasetning er hins vegar handónýt hvort sem menn eru sammála henni eða ekki.

Fyrir rétt rúmum 100 árum var staða tveggja hópa mjög lík, kvenna sem börðust fyrir kosningarétti og þeirra sem vildu aðskilnað ríkis og kirkju. Fyrstu fjóru konurnar voru kjörnar í bæjarstjórn Reykjarvíkur árið 1908 (með þartilgerðum óþægindum fyrir íbúa og fyrirtæki í Túnahverfi rúmum 100 árum síðar).
Ári seinna þann 26.mars 1909 samþykktu dugmiklir Alþingismenn neðrideildar (með vott af gagnrýnni hugsun) þingsályktunartillögu þess efnis að skorað væri á landsstjórnina að undirbúa og leggja fyrir Alþingi frumvarp til laga um aðskilnað ríkis og kirkju.(2)

Margt hefur breyst frá því að Ísland var eitt fátækasta ríki Evrópu í byrjun 20.aldar, til þess að verða eitt það allra ríkasta í heiminum í lok og byrjun þessarar aldar, til þess eins að verða aftur í stöðu meðal þeirra verst settu í Evrópu í augnablikinu. Að sama skapi hefur barátta kvenna farið í gegnum marga sviptivinda síðastliðna öld en staðan er þó gjörbreytt – en enn lifir aðskilnaðarmálið í sama farvegi og sömu rökin gilda nú og þá.

Í nefndaráliti viðkomandi neðri deildar árið 1909 kom fram að óeðlilegt fyrirkomulag fælist í þjóðkirkjunni ,, jafn gagnstætt eðli kirkjunnar eins og eðli ríkisins” og að ,,andlega lífið í þjóðkirkjunni sé mjög dauft og trúaráhuginn hjá meðlimum hennar yfirleitt sljór”. Rök fyrsta flutningsmanns þingmálsins eru einnig áhugaverð fyrir nútímann en þau eru í hnotskurn að a) það væri óréttlátt að einstaklingar utan þjóðkirkjunnar þyrftu eigi að síður að greiða til jafns við meðlimi hennar b) að fáar hræður mættu til messu og kirkjan því orðin gagnslaus og c) að prestarnir séu orðnir steingervingar.
Andstæðingar tillögunnar höfðu að sjálfsögðu allt á hornum sér og töldu að með aðskilnaði yrði fólk afvegaleitt (þvílík kaldhæðni í ljósi sögunnar).(3)

Þáverandi ráðherra Íslands Björn Jónsson (faðir Sveins Björnssonar fyrsta forseta lýðveldisins) lýsti yfir stuðningi við að málið yrði tekið fyrir í milliþingnefnd en að niðurstaðan yrði sú að málið yrði látið í almenna atkvæðagreiðslu þar sem vilji þjóðarinnar kæmi fram (en málið var þá talið hafa fylgi töluverðs meirihluta þjóðarinnar). En enn bíðum við hér árið 2010, þrátt fyrir að meirihluti Íslendinga hafi stutt og styðji ennþá aðskilnað samkvæmt könnunum Capacent Gallup frá árunum 1994 til lok ársins 2009, en nýjasta könnunin sýndi að 74% landsmanna væru hlynntir aðskilnaði ríkis og kirkju.(4)

Núverandi stjórnarflokkar héldu síðasta vor landsþing sem reyndust nokkuð frjálslynd þegar kom að trúmálum - VG ályktuðu að stefna skyldi að aðskilnaði ríkis og kirkju. Það var því eitthvað gubbulegt fyrir undirritaðan, sem mætti sem frjálslyndur trúlaus evrópusinni á Landsfund Samfylkingarinnar, að þurfa að horfa upp á það hve barátta þeirra sem berjast fyrir aðskilnaði ríkis og kirkju annars vegar og kvenréttindum hins vegar hefur farið sitthvorn veginn. Á sama tíma og Samfylkingin var að kjósa sér formann sem svo varð fyrsti kjörni kvenkyns forsætisráðherrann og það samkynhneigður, í ríkisstjórn með jafnt kynjahlutfall (allt saman frábært) að þá var tillögu um aðskilnað ríkis og kirkju vísað til framkvæmdarstjórnar vegna þess að málið væri of skammt komið í umræðunni til að greiða um það atkvæði(5) - 100 ára umræða einungis til þess að málið fengi að koðna niður í framkvæmdarstjórn.

Á laugardaginn kemur fer fram þjóðaratkvæðagreiðsla ef fram fer sem horfir. Ein af kröfum samfélagsins eftir efnahgshrun var krafan um beint lýðræði. Í aðskilnaði ríkis og kirkju felst tvenns konar tækifæri fyrir ríkisstjórnina, annars vegar að taka mark á kröfum þjóðarinnar og afleiðingarnar yrðu milljarða sparnaður fyrir ríkissjóð. Í könnun frá árinu 2007 kom einnig fram að 62% kjósenda stjórnarflokkanna tveggja vilja aðskilnaðinn og hefur sú tala eflaust hækkað eftir síðustu könnun – hún gæti því aukið vinsældir sínar sem síst er vanþörf á.

Hafi Alþingi tíma til að standa í þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave (lög sem að allir vita að eru markleysa á þessum tímapunkti) og að samþykkja lög um kynjakvóta, þá hefur Alþingi og einkum Samfylkingin tíma á þessu kjörtímabili til að hysja upp um sig buxurnar í þessu máli. Ég lýk þessu með sömu orðum og í þingsályktunartillögu frá árinu 1909 um að ég ,,... skori á landsstjórnina að undirbúa og leggja fyrir alþingi frumvarp til laga um aðskilnað ríkis og kirkju”(6) sem svo fari í þjóðaratvkæðagreiðslu, jafnvel þó að hún fari fram 101 ári eftir upphaflega áætlun.

Með ástarkveðju jafnt til trúaðra sem trúlausra og megi vísindin vera með ykkur, Bjarni Þór Pétursson.

PS. Pistillinn er byggður á öðrum eldri.

1.http://www.visir.is/article/20100304/FRETTIR01/744103429
2. Alþingistíðindi BII 1909.
3. Alþingistíðindi BII 1909.
4. http://www.capacent.is/Frettir-og-frodleikur/Thjodarpulsinn/Thjodarpulsinn/2009/12/04/Adskilnadur-rikis-og-kirkju/
5. http://sidmennt.is/2009/03/31/a%C3%B0-loknum-landsfundum-2009/
6. Alþingistíðindi BII 1909.

Trúfrelsi í nánd?

Það hefur eflaust farið framhjá mörgum (enda margt annað í deiglunni) að á nýafstöðnum Landsfundum voru ansi margar ályktanir samþykktar varðandi trúmál sem myndu í venjulegu árferði kallast stórtíðindi. Í fyrsta lagi komust allir stóru flokkarnir að því varðandi hjónabönd samkynhneigðra að sameina eigi hjónabandslöggjöfina í ein lög.
Samfylkingin ályktaði einnig að ,,Að flokkurinn skuli taka til við að endurskoða hjónabandslögin varðandi eðli þess sem borgaraleg stofnun þannig að hugsanlega eigi lagalegi hluti þess að vera alfarið í höndum sýslumanna."

Vinstri Grænir fá stóran plús en þeir gengu lengst í átt til þess að koma á raunverulegu trúfrelsi er þeir ályktuðu: ,,Stefna skuli að aðskilnaði þjóðkirkju og ríkisvalds. Mikilvægt er að stuðla að víðtækri sátt í þjóðfélaginu um samstarf ríkis og trúfélaga. "
Samfylkingin lagði fram álíka tillögu um að leggja niður 62. grein stjórnarskrárinnar um að hin evangelísk-lúterska kirkja skuli vera þjóðkirkja, en henni var vísað til framkvæmdarstjórnar, enda þótti hún hafa fengið of litla umfjöllun. Það verður því ekki betur séð en að bátnum hafi verið ruggað og ómögulegt að segja hvað getur gerst á næsta kjörtímabili ef að þessir flokkar mynda stjórn.

En vinstri flokkarnir voru ekki hættir í ályktunum sínum og ályktuðu báðir að
a) Hætta skal sjálfkrafa skráningu barna í trúfélag móður
b) Veraldleg lífsskoðunarfélög öðlist sömu lagaleg réttindi og þau trúarlegu. Þetta mun þýða að Siðmennt fái skráningu sem lífsskoðunarfélag og fái að njóta sóknargjaldakerfis ríkisins. (Sem er reyndar skref í ranga átt þegar allt er skoðað)
c) Virða beri réttindi foreldra til þess að ráða trúaruppeldi barna sinna. Trúboð eða trúarlega starfsemi eigi því ekki að leyfa í leik- eða grunnskólum.

Hver veit kannski getum við farið að kalla okkur siðmenntað þjóðfélag strax á næsta kjörtímabili?

Er lífið ekki dásamlegt?

Stór mannréttindaskref í uppsiglingu?

Þrautarganga þeirra sem barist hafa fyrir aðskilnaði ríkis og kirkju á Íslandi hefur verið löng og erfið en vel þess virði. Í dag 26. mars árið 2009 minnumst við 100 ára afmæli þess að fyrstu stóru skrefin voru tekin í átt að þeim áfanga þegar dugmiklir alþingismenn notuðu gagnrýna hugsun til að lýsa yfir hneykslan sinni og vilja til að afnema, þá einungis tveggja ára gamlan samning sem fól í sér forréttindi þjóðkirkjunnar með aðskilnaði ríkis og kirkju. Þennan dag fyrir 100 árum síðan samþykkti neðri deild Alþingis þingsályktunartillögu þess efnis með 20 atkvæðum gegn fjórum, með þeim orðum ,,að neðri deild Alþingis skori á landsstjórnina að undirbúa og leggja fyrir alþingi frumvarp til laga um aðskilnað ríkis og kirkju”.[1]

Margt hefur breyst frá því að Ísland var eitt fátækasta ríki Evrópu í byrjun 20.aldar, til þess að verða eitt það allra ríkasta í heiminum í lok og byrjun þessarar aldar, til þess eins að verða aftur eitt það allra fátækasta í augnablikinu - en enn lifir aðskilnaðarmálið í sama farvegi og sömu rökin virðast gilda nú og þá.

Í nefndaráliti viðkomandi neðri deildar kom fram að óeðlilegt fyrirkomulag fælist í þjóðkirkjunni ,, jafn gagnstætt eðli kirkjunnar eins og eðli ríkisins” og að ,,andlega lífið í þjóðkirkjunni sé mjög dauft og trúaráhuginn hjá meðlimum hennar yfirleitt sljór”. Rök fyrsta flutningsmanns þingmálsins eru einnig áhugaverð fyrir nútímann en þau eru í hnotskurn að a) það væri óréttlátt að einstaklingar utan þjóðkirkjunnar þyrftu eigi að síður að greiða til jafns við meðlimi hennar b) að fáar hræður mættu til messu og kirkjan því orðin gagnslaus og c) að prestarnir séu orðnir steingervingar...
Andstæðingar tillögunnar höfðu að sjálfsögðu allt á hornum sér og töldu að með aðskilnaði yrði fólk afvegaleitt (þvílík kaldhæðni í ljósi sögunnar).[2]

Þáverandi ráðherra Íslands Björn Jónsson (faðir Sveins Björnssonar fyrsta forseta lýðveldisins) lýsti yfir stuðningi um að málið yrði tekið fyrir í milliþingnefnd en að niðurstaðan yrði sú að málið yrði látið í almenna atkvæðagreiðslu þar sem vilji þjóðarinnar kæmi fram (en málið var þá talið hafa fylgi töluverðs meirihluta þjóðarinnar) – en enn bíðum við hér árið 2009, þrátt fyrir að meirihluti Íslendinga hafi stutt og styðji ennþá aðskilnað samkvæmt könnunum Capacent Gallup frá árunum 1994 til lok árs 2007.[3]









Það er skiljanlegt að núverandi ríkisstjórn hafi öðrum hnöppum að hneppa á þeim álagstíma sem nú ríður yfir, en það er með öllu óskiljanlegt ef að þetta mál verður ekki útkljáð í þjóðaratkvæðagreiðslu á næsta kjörtímabili fari svo að þessir flokkar vinni áfram saman eftir kosningar. Í fyrsta lagi er krafa samfélagsins um beint lýðræði, í öðru lagi er stuðningur meirihluta fyrir þessu máli, í þriðja lagi er um að ræða 5-6 milljarða á ári úr sama ríkissjóði og mun þurfa að spara – ekki geta þessir tveir velferðarflokkar skorið niður endalaust í því kerfi og í fjórða lagi sýnir könnunin frá árinu 2007 að 62% kjósenda þessara tveggja flokka vilja aðskilnað ríkis og kirkju.[4]

Að lokum tvær skýringarmyndir sem lýsa niðurstöðum alþjóðlegrar rannsóknar.[5] Fyrri myndin sýnir sterk tengsl milli hárra útgjalda til velferðismála og lítillar trúarþátttöku (sjá bls 43) og seinni myndin sýnir sterk jákvæð tengsl milli hárra útgjalda til velferðarmála og trúleysis (sjá bls 45).

Því miður verða afleiðingar kreppunnar líklega þær að spilling eykst, þjóðremba og höft aukast... sem og trúarþörf. Það þýðir ekki að frjálslynt fólk muni gefast uppí baráttunni fyrir réttlátu siðmenntuðu nútímasamfélagi. Hvernig væri að prufa 100 ár af aðskilnaði ríkis og kirkju? Þó ekki væri nema fyrir sparnað upp á 5-600 milljarða, betra velferðarkerfi og skynsamara þjóðfélag.


[1] Alþingistíðindi BII 1909.
[2] S.r.
[3] http://www.capacent.is/?PageID=762&NewsID=890
[4] http://www.capacent.is/?PageID=762&NewsID=890
[5] http://www.poli.duke.edu/resources/workshop/Religion%20and%20Welfare.pdf
http://www.foreignpolicy.com/story/cms.php?story_id=4689

Hugmyndin af pistlinum var fengin af lestri eftirfarandi greinar og hefur beðið birtingar töluvert lengi.

Yrði lífið ekki dásamlegt?

Darwin 200 ára

Í dag eru 200 ár síðan að hinn bresk ættaði Darwin fæddist og í ár eru jafnframt 150 ár síðan að hann breytti gangi mannkynssögunnar með tímamótaverkinu ,,Uppruni tegundanna" - því ber öllum þenkjandi mönnum að fagna. Ég gæti haldið hér langa tölu en áhugaverðara er að benda á nokkra góða tengla, sá fyrsti er á Málþing í dag klukkan 16:30 um Darwin ég mæti og þeir sem hafa áhuga endilega verið í bandi, ef þið sjáið þetta á næstu klukkutímum.

Hjónaband Darwins og Marx (sjá Ritskrá>Órýndar greinar>,,Hjónaband Darwins og Marx")

Hér er linkasíða Háskóla Íslands um Darwin

Hér má lesa brot úr ævisögu Darwins um trúarviðhorf hans

Er lífið ekki dásamlegt?

Hvar ætti að skera niður?

Eftirfarandi grein birtist í dag á Vefritinu.

Þegar ég íhugaði efni í þennan pistil ákvað ég að kíkja á greinar á Vefritinu eftir flokkum á viðfangsefni. Það kom mér mjög á óvart þegar niðurstaðan var sú að enginn greinarflokkur var til um trú eða trúarbrögð, en fáeinar greinar fann ég undir ,,Menningu”, ,,Fjölmenningu” og greinarflokknum um ,,Jólin” (eins undarlegt og það kann að hljóma að sú hátíð fái sérstakan greinarflokk um sig – en t.d. ekki Evrópusambandið) - lengra fór ég ekki í þessari könnun minni.

Ég er trúlaus jafnaðarmaður og í minni fjölskyldu og vinahópi er fullt af góðum kristnum einstaklingum sem stunda trú sína í einrúmi og fara ekki fram á annað. Nokkra af þeim hef ég þó sannfært um að ganga úr ,,þjóð”kirkjunni enda samþykkja þeir rökin um að Háskóli Íslands þurfi fremur á peningunum að halda en boðberar ævintýramennsku á ofurlaunum í hálftómum musterum - þetta er trúað fólk en lætur sér nægja óminn af jólamessunni og nýtir venjulega sunnudaga í annað; heldur trúnni fyrir sig. Meirihlutinn af álíka einstaklingum er þó ennþá í ,,þjóð”kirkjunni, þó þeim fari fækkandi.

Valkvíði?

Nú kreppir að hjá þjóðinni og nýtt fjárlagafrumvarp ræðst á grunnstoðir þess velferðarkerfis sem landsmenn (flest allir) vilja standa vörð um – t.a.m. ef tillögur Guðlaugs Þórs heilbrigðisráðherra verða að veruleika. Á sama tíma munu framlög til ,,þjóð”kirkjunnar standa í stað eða lækka lítillega og munu væntanlega á endanum nema á milli 5-6 milljörðum (þá eru undanskilin ofurlaun presta og skattfríðindi sem kirkjan fær). Ekkert virðist bóla á þeirri heilbrigðu umræðu hvort og þá hvenær eigi að aðskilja ríki og kirkju. En hvernig má það vera?

Umræða hlýtur nú að spretta upp á sama tíma og við sjáum fram á að skerða verði þjónustu við aldraða, öryrkja og jafnvel alvarlega veika eða dauðvona ættingja. Hér er því kjörið tækifæri fyrir unga jafnaðarmenn að benda á lið sem hreinlega mætti þurrka út úr fjárlögum enda í samræmi við ályktun þeirra á landsþingi árið 2007. (Ekki er verra að mynda mætti breiðfylkingu ásamt ungu frjálshyggjufólki og ungum vinstri grænum til að þrýsta á þetta sjálfsagða mál).

Auðvitað munu spunameistarar ríkiskirkjunnar andmæla og benda á að tæplega 80% (sumir ennþá fastir í 90%) þjóðarinnar séu kristnir, en sú staðreynd segir ekki neitt um trúna eða ásókn í kirkjur, þar sem þau ótrúlegu lög eru ennþá við lýði að ómálga barn er skráð í trúfélag móður sinnar (en samkvæmt trúarlífskönnun frá árinu 2004 segjast í raun 69% telja sig trúaða). Mun nærtækara væri að kanna kirkjusókn landsmanna en um hana segir biskup Íslands að um 12% þjóðarinnar mæti nokkuð reglulega (og ekki eru þær tölur vanreiknaðar) – en samkvæmt trúarlífskönnuninni góðu frá 2004 fer 43% aldrei í kirkju og samtals 33,3% fara einu sinni til þrisvar á ári.

Samkvæmt Gallup könnun frá fyrri hluta ársins 2004 telur aðeins 8,1% þjóðarinnar að eftir dauðann rísi maðurinn upp til samfélags við guð (sem er grundvallaratriði í kristinni trú og punch-line-ið í hinni ólíklegu sögu Jesú) og minnihluti Íslendinga er kristinn samkvæmt skilgreiningu biskupsins (og ekki lýgur hann… humm?).

Er boðlegt að ríkið eyði 5-6 milljörðum á ári (plús ofurlaun presta og skattfríðindi) þegar að brot af þjóðinni nýtir sér þjónustuna þegar þessar tölur eru skoðaðar blákalt? Eða er kannski kominn tími á aðskilnað; þar sem kirkjugestir halda uppi sinni eigin kirkju og milljarðarnir fara í velferðarkerfið eða hreinlega í tóma vasa almennings? Ætli tæp 80% þjóðarinnar myndi halda sig í ,,þjóð”kirkjunni ef valið stæði milli hennar og beinharðra peninga í vasann? Varla!

Þegar við lítum í kringum okkur, á þjóðir sem við viljum bera okkur saman við blasir við aðskilnaður ríkis og kirkju. Hvort sem það er vestur í Bandaríkjunum eða í Evrópu þar sem þrjú af hverjum fjórum ríkjum hafa aðskilnað – ef við lítum á heiminn sem heild, á hið sama við. Meira að segja í fyrrum lýðveldum Sovétríkjanna og Júgóslavíu og í nokkrum ríkjum á vesturströnd Afríku þar sem múslimar eru í meirihluta ríkir aðskilnaður milli ríkis og trúarbragðanna. Ekki að það hafi nokkuð með minni trú að gera, þvert á móti má líta á Bandaríkin (kristni) og Tyrkland (múslimar) sem dæmi þar sem trú spilar stórt hlutverk í lífi stórs hluta þegnanna (ekki það heldur að aðskilnaður leiði til trúarofstækis eins og svo oft er haldið fram, það sanna fjölmörg önnur ríki Evrópu þar sem ríki og kirkja eru aðskilin).

Að taka mark á lýðræði?

Að lokum er rétt að vitna enn og aftur í trúarlífskönnunina frá árinu 2004 en þar kemur fram að sá hluti sem vill aðskilnað ríkis og kirkju er stærri en sá sem er andvígur henni – gaman væri að sjá hvað ný könnun vegna yfirvofandi niðurskurðar myndi segja um þetta eða hreinlega þjóðaratkvæðagreiðsla.
Góðærinu er lokið, niðurskurðurinn er hafinn, þar verður að vanda til verks og forgangsraða – hefur þjóðin enga rödd í því hvar skuli skera niður?

Þangað til getur þú sjálf(ur) stigið skrefið og skráð þig úr ,,þjóð”kirkjunni teljir þú skattpeningnum þínum sé betur varið í Háskóla Íslands (og ekki láta nokkurn mann ljúga þeirri mýtu að þér að peningarnir fari beint í guðfræðideildina).

Er ekki annars tími til kominn í þeirri uppbyggingu sem nú mun eiga sér stað, að hlustað sé á óskir landsmanna?

Með baráttukveðju til allra Íslendinga, jafnt trúaðra sem trúlausra, ykkar Bjarni Þór.

Heimildir

http://www.politik.is/ungir-jafnadarmenn/itarefni/stjornmalaalyktun-landsthings-ungra-jafnadarmanna-2007-seinni-hluti/ Sjá lið 8.10.

http://kirkjan.is/skjol/truarlif_islendinga_2004.pdf Sjá bls 26.

http://www.nat.is/Kirkjur/thjodkirkjan.htm

http://kirkjan.is/skjol/truarlif_islendinga_2004.pdf Sjá bls 56.

http://www.kirkjugardar.is/gallup/Gallup_truarlif.pdf Sjá bls 11.

http://www.vantru.is/2008/11/14/10.00/

http://kirkjan.is/skjol/truarlif_islendinga_2004.pdf Sjá bls 44.

Er lífið ekki dásamlegt?

Punktar

Stjórnmál: Minni alla góða borgara á að lesa Moggann sinn eða þá það sem biritst á vefnum um ESB: Orku og auðlindir á laugardegi og svo um Sjávarútveg á sunnudegi. Þegar þetta er ritað er sunnudagsmogginn ekki kominn í hús. Varðandi orkuna segir Guðjón Axel Guðjónsson, skrifstofustjóri í iðnaðarráðuneytinu að ekkert mun breytast varðandi vatn og jarðhitaréttindi við inngönguna í ESB og Dag O. Larsen staðfestir að ásókn ESB í olíu sé mýta.

Stórafmæli: Rétt að óska þessum manni til hamingju með þrítugs afmælið í gær.

Tónlist: Tom Waits - "God's Away On Business"

Trú: Pat Condell - The water of life

Er lífið ekki dásamlegt?

Á hverju byggist gott siðferði?

Á nítjándu öld var hugmyndin sterk í kristnum samfélögum um að trúin væri grunnurinn að siðferði og trúleysingjar væru siðlausir. En mér finnst slík hugmynd byggð á tiltölulega ljótri mynd af mannskepnunni, sem væri mjög dýrsleg ef hún þyrfti á guðsótta að halda til þess að hegða sér almennilega, afarkosti um líf eftir dauðann í helvíti eða himnaríki. Ég held að það sé ekki uppbyggileg hugmynd. Ef mannskepnan elst upp í uppbyggilegu umhverfi, í faðmi ástríkrar og umhyggjusamrar fjölskyldu og í samfélagi þar sem manneskjan er ekki bara tæki, hálfgerður launaþræll, þá verður hún góð manneskja – hún verður bara góð manneskja. Hún hugsar um aðra, er umburðarlynd og hjálpsöm, og þar að auki mjög sjálfstæð. Hugmyndin um hvernig siðferði hvílir á trú er ekki hugmynd um sjálfstæða veru, heldur veru sem þarf að stjórna til þess að hún hegði sér almennilega og hugsi rétt. Svo ég er eiginlega á móti þessari hugmynd. En þetta er hugmynd sem fer mjög vel saman við samfélag, þar sem meiningin er að stjórna fólki með hræðslu, eins og við sjáum víða, ekki síst í Bandaríkjunum. Sjálfstæði og sjálfræði er byggt á góðri skapgerð, sem myndast í uppbyggilegu samfélagi og fjölskyldu.

-Mikael M. Karlsson

Er lífið ekki dásamlegt?

Örstutt um aðskilnað ríkis og kirkju

Að ræða við þá sem ekki vilja aðskilnað ríkis og kirkju eru að mörgu leyti líkt og að ræða við þá sem vilja halda uppi tollum og höftum á landbúnaði. Rökin eru götótt, rómantíkin í hámarki og reynt að upphefja tengsl milli þjóðarinnar og annars vegar kirkjunnar eða hins vegar landbúnaðarins.
Á meðan landbúnaðardýrkendur tala um bestu vöru í heimi þá benda talsmenn ,,Þjóðkirkjunnar" (þar á meðal núverandi biskup) á þokkukennd hugtök á borð við sögu, siði og menningu (sem þeir ættu fremur að skammast sín fyrir en að upphefja) og að lokum þau þunnu rök sem ég ætla að ræða hér mestmegnis um - en það er að mikill meirihluti landsmanna sé í kirkjunni (mýtan um 90%) og vilji byggja á þeim gildum sem hún stendur fyrir.
Nú ef að þetta stæðist hjá biskupi og ,,Þjóðkirkju"fylgjendum að mikill meirihluti þjóðarinnar sé kristinn og vilji byggja á þeim gildum er þá ekki einmitt rétt að aðskilja ríki og kirkju og afnema sóknargjöld, því varla minnkar við það trú almennings?
Nei, það er auðvitað löngu ljóst að ,,Þjóðkirkjan" er eitthvað ógeðfelldasta hagsmunabandalag landsins og svífst einksins í lygi sinni í þessu lífi og um hið næsta. Þeir vita sem er að ef að ríki og kirkja yrðu afnumin, sóknargjöld felld niður hjá ríkinu og þau hræðilegu lög látin niður falla að barn skráist í sama trúfélag og móður þess, að þá yrðu mjög fáir eftir og hálfrar milljón krónu plús launaseðillinn úr sögunni enda ekki markaður til að einkavæða trúnna nema mjög afmarkað. Mýtan um 90% sem til komin er vegna þess hversu mörg börn skírast stæðist ekki enda innan við helmingur landsmanna sem samþykkir kennisetningar Þjóðkirkjunnar og jafnvel stór hluti þeirra myndi taka skattleysinu fegins hendi og standa utan trúfélags.
,,Þjóðkirkjan" heldur því dauðahaldi í pilsfald ríkisins og neitar í senn að viðurkenna óumflýjanlegan dauða sinn um leið og hún nær engan veginn að festa sig í sessi í okkar nútímasamfélagi. Án ríkisins og hagsmunapottsins sem byggist á skattheimtu hinna trúlausu, mannréttindabrotum á minnihlutahópum auk þess sem hún stendur í vegi fyrir alvöru trúfrelsi er hún einskins nýt. Því þjóðin er að innan við hálfu leyti kristin og mun færri geta krossað við alla kennisetningarnar (tölur árið 2006 sýndu að einungis 8,1% trúðu því að ,,Maðurinn rísi upp til samfélags við Guð") og eru því ekki kristin í raun - allt tal um kristin gildi eða siðgæði eru því einungis hjákátlegur orðaleikur sem algilt siðferði t.d. mannréttindasáttmála, lög og siðareglur geta komið í staðinn fyrir og þjónað mun betur (enda snúast helstu boðorð trúarinnar um guð en ekki manninn og þau sem gera það er hreinlega stolin eða endurnýtt efni).
Siðir og menning þjóðarinnar eru sem betur fer að breytast með miklum hraða í takt við aukna alþjóðavæðingu og menntun þjóðarinnar og með því sagan sjálf - kirkjan er að verða eins og illa lyktandi þorramatur sem eldri kynslóðin grípur til á hátíðarstundum með þeirri undantekningu, að þó að þorramaturinn sé viðbjóður að þá er hann í það minnsta orginal, það er ,,Þjóðkirkjan" og Lútherstrúin alls ekki. Líkt og með þorramatinn er svo öllum bumbult langt fram eftir vikunni eftir eina kvöldstund.
Það er þó varla við því að búast að þeir forpokuðu íhaldsplebbar sem nú sitja á Alþingi Íslendinga skilji að ríkið okkar og trú þá sem hluti þegnanna hefur strax á morgun.
Þú getur hins vegar strax í dag skráð þig úr,,Þjóðkirkjunni" og stoltur sagt barnabörnunum þínum í framtíðinni að þú hafir staðið fremst í hópi þeirra frjálslyndu manna sem vildu virða mannréttindi minnihlutahópa, trúfrelsi einstaklingsins, virðingu gagnvart börnum og stuðlað að bættu heilbrigðu samfélagi Íslendinga. Það væri ekki verra að senda þingmönnunum þínum bréf í beinu framhaldi.

Er lífið ekki dásamlegt?

Eru orð þín ætluð mér?

Jæja, þá er vonandi þessari smeðjulegu, hádramatísku fjölmiðlaumfjöllun um Sigurbjörn Einarsson lokið. Eins og alltaf þegar einhver sem hefur fengið nafnið sitt prentað í blaði deyr að þá eru allir fullir lotningar en í þessu tilfelli verð ég að spyrja fyrir hvað?
Ég tók mig til og reyndi eftir fremsta megni að komast yfir allt það efni þar sem minnst var á hann og það er varla á nafn nefnandi öll þessi meinta snilld mannsins og ekkert eftirminnilegt virðist standa eftir nema innantómar lýsingar um að Sigurbjörn Einarsson hafi verið einhver mesti andans maður Íslands fyrr og síðar og að fáir hafi verið eins mikið í sviðsljósinu og hann á liðinni öld (hvorugt þessara atriða segir nokkuð og hið síðarnefnda segir okkur aðeins hversu sorglegt það er að trúarleiðtogi hafi yfir höfuð einhver áhrif á almenna umræðu).
Við erum að tala um svo mikinn afturhaldssinna að Ögmundur Jónasson lítur út fyrir að vera frjálslyndur hommi í samanburði. Við erum að tala um svo þröngsýnan og fordómafullan mann að jafnvel mestu þjóðrembur samtímans roðna.

Við erum að tala um mann sem sagði í rökræðum um samkynhneigð: ,,Út af fyrir sig skaðar það ekki hjónabandið sem stofnun að þeir giftist. Það er bara algjör fjarstæða." "Óskynsamlegt sé að vatna út hjónabandið með slíkri skammsýni."

Við erum að tala um mann sem sagði: Auðvitað er evrópsk móðursýki líka til og hefur aldrei verið keppikefli Íslendinga né æskilegt hlutverk okkar að skríða eftir allri evrópskri sérvisku. (Þegar Menntamálaráðherra tók mið af úrskurði Mannréttindadómsstóls Evrópu).

Við erum að tala um mann sem taldi það ekki aðeins rétt kirkjunnar að heilaþvo börn með trú heldur einnig að kalla þeirra náttúrulega eðli, þ.e. trúleysið óeðli.
Við erum að tala um mann sem trúði því að frásögnin um vitringana þrjá væri sönn saga og við erum að tala um mann sem líkti gagnrýnendum Kristnitökuhátíðarinnar við nasista en var sjálfur mikill aðdáandi gyðingahatarans Marteins Lúthers.
Og mann sem hélt því fram að trúarbrögð væru betri eftir því sem guðirnir væru færri en áttaði sig ekki á því að ganga alla leið.
Ég hvet alla til að horfa á minningarþáttinn um Sigurbjörn Einarsson þar sem klippt var saman ,,best of" af 42 ára viðtalsefni við hann og það væri gaman ef að einhver gæti bent á eitthvað merkilegt sem kemur fram á þessum ómerkilega hálftíma annað en endalausir og innihaldslausir Guðfræðifrasar auk þess sem hann var í þversögn við sjálfan sig og fullur af fordómum gagnvart nútímanum.
Fyrir mér var þessi maður ímynd afturhaldsafla og það er þyngra en tárum taki að hugleiða hversu mikið þessi maður hefur rænt úr ríkissjóði til þess eins að halda aftur af framförum.

Vonandi eru þessi tímamót fyrsta skrefið í átt að heilbrigðu íslensku samfélagi.

Nú er rétti tíminn!

Er lífið ekki dásamlegt?

Stjórnmál - Trú - Handbolti - Vísindi og Tom Waits

Handbolti: Það er ekkert hægt að segja sem ekki hefur verið sagt um handboltalandsliðið, en vert að þakka fyrir sig og þessa skemmtun. Sérstakt hrós og þakkir fá B.Fritz, Diddi, Stulli, Hreiðar og Robbi fyrir sína þátttöku í stærstu stund íslenskrar íþróttasögu.

Trú: Það er ekki eingöngu rétt að óska handboltamönnunum okkar til hamingju. Vefritið Vantrú á um þessar mundir 5 ára starfsafmæli og heldur áfram að þroskast og dafna á sinn fallega og heilbrigðahátt á sama tíma og dregur úr yfirnáttúrulegri trú Íslendinga.
Svo er að koma út ,,heimildar"mynd í byrjun október sem ber nafnið RELIGULOUS þar sem skemmtikrafturinn og þáttastjórnandinn Bill Maher fer um, ræðir við trúað fólk og hæðist að trú þeirra um víða veröld (hér ræðir Bill Maher við Larry King).

Stjórnmál: Ég er voðalítið búinn að fylgjast með bandarísku stjórnmálunum undanfarna daga sökum næturvinnu, brúðkaups, nafnaveislu og Olympíuleika. En Obama valdi sem sagt Biden með sér sem hefur auðvitað bæði sína kosti og galla. Biden virkaði yfirvegaður og sterkur karakter í kappræðunum áður en hann dró sig í hlé og hefur auðvitað gríðarlega reynslu og vegur þannig upp á móti því sem Obama er talinn skorta (hér eru raktir nokkrir kostir hans og á hvaða svæði hann gæti hjálpað Obama á og til hvaða kjósendahóps... þetta er svo gott að bera saman við þessa færslu).
Þeir sem vilja fylgjast með landsfundi Demókrata og eftirmála þeirra er bent á blogg kennarans knáa Silju Báru, sem er sannarlega góð viðbít við Eyjuna (enda ein af þeim síðum sem maður vill annars gleyma að lesa.

Lesefni/ Vísindi: Það er rétt að mæla með skemmtilegri grein í nýjasta tölublaði tímaritsins Lifandi Vísindi (9.tbl 2008) sem ber heitið ,,Erfðafræðilega byltingin".



Er lífið ekki dásamlegt?

Pat is back...

Er lífið ekki dásamlegt?

Heimildamyndir hressa

War on Democracy (um ástandið og ítök Bandaríkjanna í S-Ameríku síðustu 50 árin, sennilega ekki lærdómsrík fyrir sérfræðinga um málefni S-Ameríku en hreint príðleg fyrir okkur hin).

The Muslim Jesus (heiti myndarinnar segir næstum allt sem segja þarf, hér er rætt við ,,fræðimenn" um hversu mikilvæg persóna Jesús er fyrir múslima, hversu fyrirferðamikill hann (og móðir hans) eru í Kóraninum og eins hvernig sögum múslima og kristinna ber ekki saman um ævi Jesús - margt forvitnilegt og ætti að vera skylduáhorf fyrir þá sem hafa áhuga á trúmálum).

Er lífið ekki dásamlegt?

Ríkisstjórnin - Efnahagsmál - Mannréttindi og Evrópuumræðan... everything is political!

Evrópuumræðan: Ert þú ein(n) af þeim sem veist ekkert um Evrópusambandið? Hummar þú með sjálfum/ri þér ,,Já þetta er sennilega rétt hjá Ömma ömurlega" þegar hann veltir því upp hvort að Ísland eigi ekki bara að segja sig úr Evrópusamstarfinu? Ert þú ein(n) af þeim sem blæst út brjóstkassann og hefur upp rómantískt blaður þegar kemur að fullveldi landsins án þess að gera þér grein fyrir stöðunni eins og hún er í dag eða ertu ein(n) af þeim sem segir,, göngum í ESB vegna evrunar" án þess að hugsa meira út í það?
Ég hef áður mælt með bókinni Opið land: Staða Íslands í samfélagi þjóðanna þar sem Eiríkur Bergmann talar á mannamáli um framtíð Íslands (hér má sjá það og link þar sem lesa má inngangskafla þessarar bókar).
Fyrir þá sem treysta sér ekki alveg strax í heila bók (sem er skandall) er hins vegar rétt að benda á grein eftir sama höfund sem ber heitið ,,Hvað breytist raunverulega við aðild að ESB" og ætti þessi grein að vera læsileg fyrir hvaða barn sem náð hefur 10 ára aldri og gera menn og konur samtalshæf í matarboðum um framtíð Íslands í Evrópusamstarfinu.
Þeir sem eru engu nær eða vilja fræðast enn meir er bent á skýrslu Evrópunefndar sem ber heitið ,,Tengsl Íslands og Evrópusambandsins" og kom út í fyrra.

------------------------------

Efnahagsmál: Ég hreinlega VILL ekki tala um þessi mál en bakþankar Ólafs Sindra í gær voru nauðsynlegt raunveruleika högg í höfuð, nýru, þind og kynfæri fyrir okkur öll sem viljum reyna að bæla og kyngja þessari kreppu sem er og á örugglega eftir að versna.
Hér eru nokkrir punktar frá Stiglitz sem hann skyldi eftir í síðustu kreppu, svona ef að einhver vill gera eitthvað - held reyndar að honum hafi örlítið snúist hugur síðan þá en það skiptir ekki öllu. Nú er þetta einungis spurning hversu lengi Flokkurinn getur þrjóskast við í andstöðu sinni gagnvart ESB... mér sýnist það ætla að taka lengri tíma en ég bjóst við í fyrstu.

------------------------------

Ríkisstjórnin: Málefni ríkisstjórnarinnar loka svo þessum ESB og efnahagsmálahring enda einhverjir Samfylkingarmenn farnir að tala um kosningar þar sem Sjálfstæðisflokkurinn virðist ekki ætla að gera nokkurn skapaðan hlut þó að allt sé að hrynja sem ekki er hrunið. Friðjón kemur með nokkra punkta fyrir því hvers vegna staða Sjálfstæðisflokksins sé sterkari ef að til stjórnarslita kemur en Árni Snævarr kemur þó eiginlega með sterkari rök fyrir því hvers vegna Samfylkingin væri betur stödd við stjórnarslit - bæði rök standa hins vegar og falla með því að allar aðrar stjórnir yrðu svo hörmulega lélegar að það myndi gera mun meiri óleik en núverandi ástand... sem er kannski einmitt ástæðan fyrir því að þessi stjórn mun ekki slitna þrátt fyrir hræðilegar horfur og ömurleika Sjálfstæðisflokksins.
Hvar þeir fá hins vegar út að Geir H. Haarde hafi þingrofsréttinn veit ég ekki, því áður en hinn sterki forsætisráðherra Davíð Oddsson tók hann af (pólitískt) veikum forseta Vigdísi Finnbogadóttur að þá var þingrofsrétturinn hjá forsetaembættinu og það veit Ólafur Ragnar sem er sterkur pólitískur forseti; en blessunarlega þurfum við ekki að láta reyna á það því að ég held að hvorki Geir né Ingibjörg séu nógu vitlaus til að hætta á samstarf með VG og/eða Framsókn

-------------------------------

Mannréttindi: Rétt er að koma með eitthvað jákvætt og fagna fyrsta samkynhneigða parinu sem fær staðfesta samvist í íslenskri kirkju... vonum að þetta sé líka einungis fyrsta hænuskrefið sem verður að mörgum risastökkum sem kirkjan á eftir að taka í náinni framtíð til að eiga einhverja samleið með 21.öldinni.

Það er sannarlega margt sem mætti laga í verklagi núverandi ríkisstjórnar en það að Björn Bjarnason sé ennþá dómsmálaráðherra er hreinlega ekki hægt. Líkt og aðskilnaður ríkis og kirkju er löngu tímabær að þá er aðskilnaður Björns og ríkisstjórnarinnar virkilega ákallandi. Hvernig má þetta vera?

Er lífið þó ekki þrátt fyrir allt alveg þolanlegt?

Tónlist - Bækur - Kvikmyndir - Trú - Knattspyrna - Golf...laaaaaangt Punktablogg

Fyrst og fremst: Því ber að fagna að í dag höfum við Arna náð þeim áfanga að hafa slegið okkur saman í þrjú ár og ástin blómstrar sem aldrei fyrr. Held að það sé viðeigandi að fólk fái sér pizzu og kyssist öllum stundum í tilefni dagsins.

Golf (blogg bestu bloggin?): Ég gerðist svo kræfur að taka þátt í golfmóti á laugardaginn var. Þar lagði ég undir mannorð mitt þar sem ég veðjaði við Tómas um að ef að ég tapaði fyrir honum á þessu móti að þá myndi ég ganga í Feministafélagið og mæta á fund þar. Blessunarlega var ég dreginn með Adda sem dróg mig að landi og þegar upp var staðið varð ég ekki að standa við stóru orðin þar sem við Addi komum út á sama höggfjölda og Tómas og Ívar - jafntefli niðurstaðan, svekkjandi fyrir báða aðila en þó aðallega fyrir Tómas eða eins og kaninn segir:,,jafntefli er eins og að kyssa systur sína".

Knattspyrna: Það var sigur knattspyrnunnar að Spánn skyldi sigra Þýskaland en annars fannst mér þessi úrslitaleikur slappur og hugsaði örugglega á hverri einustu mínútu hvað þessi leikur hefði verið skemmtilegur ef að annað hvort Portúgal eða Holland hefðu verið í úrslitum gegn Spánverjum - en það er vonandi að þeir hjá Real missi núna einbeitinguna (og saur) og reyni að næla sér í Torres fremur en Ronaldo. En það er sem sagt komið að því, núna verður beljunum sleppt út og slúðurpressan fer á fullt... þeir sem bíða spenntir ættu að fylgjast vel með á Slúðurvaktinni.

Tónleikar: Ég verð að vera sammála Hagnaðinum og lýsa yfir vonbrigðum með tónleikana. Hljóðkerfið var gjörsamlega í ruglinu á meðan Sigur Rós spilaði en var svo mjög fínt þegar að Björk spilaði (eins og það hafði raunar verið dagana fyrir þegar ég var oft vakinn með ógeðfelldu FM soundtékki). Kvöldið var hins vegar fínt, fjöldinn allur af fólki lét sjá sig á Laugarásvegi (þó að margra hafi verið saknað) og þökkum við öllum fyrir komuna. Að því loknu ruddust hinir hörðustu úr hópnum inn í tvö önnur partý og kvöldið endaði loks á Devitos. Heilt yfir góður dagur þrátt fyrir smá tónlistar vonbrigði (sem urðu að von, þetta er...).

Kvikmyndir: Horfði á fínustu heimildarmynd sem ber titilinn ,,Lake of fire" og fjallar um fóstureyðingar frá báðum hliðum. Ég hélt reyndar að myndin væri betri og spannaði lengra tímabil, en þarna voru þó áhugaverð sjónarmið og óhugnanlegar myndir - þó voru það eins og alltaf hinir öfgafullu evangelistar sem stálu senunni með fáránlegum Biblíu málflutningi og almennum öfgaskap og að mörgu leyti gaf þessi mynd betri innsýn inn í þann heim en fræðilega átakapunkta á þessari umræðu sem mér fannst að hefði átt að vera mun meira aðalatriði en raun bar vitni í myndinni.
Næst á dagskrá er svo margumtalaða heimildarmyndin Deliver us from Evil, sem fjallar um kaþólskan prest sem svo ,,skemmtilega" vill til að var líka líkamlegur barnaníðingur í starfi og nýddist á fjölda barna um margra ára skeið en einnig fjallar myndin um yfirhylmingu kaþólsku kirkjunnar og hvernig hann var einungis fluttur á milli prestembætta þegar upp komst um hvert málið á fætur öðru. Getur annars einhver mælt hér með góðri kvikmynd?

Trú: Ef stórgóð grein Vísindasagnfræðingsins Steindórs Erlingssonar í Lesbók Morgunblaðsins hefur farið framhjá einhverjum þá er hún hér: Heimsendavandi Kristni.

Bækur: Hér á næturvaktinni átti sér stað skemmtilegt atvik, skyndilega varð allt rafmagnslaust og stóð það rafmagnsleysi frá kl.01:00 - 06:00 og því hvorki um internet rjáf, né möguleiki á allskyns sjónvarpsglápi. Þess í stað sat ég í myrkrinu og las Samfélagssáttmálann eftir Rousseau við kertaljós allt svo mjög rómantískt að undanskyldu geðveiku pípi (a la hjartalínuritsvél) frá brunaviðvörunarkerfinu sem ekki var hægt að slökkva á. Bókina ætla ég að klára næstu nótt og smella mér beint yfir í Samræður um trúarbrögðin eftir David Hume. Er einhver sem mælir með öðrum lærdómsritum... að undanskyldri Óraplágunni og Frelsinu?

Er lífið ekki dásamlegt?

Jólin, jólin allsstaðar

Já, hvað er betra í miðjum júní en að rifja upp uppruna jólanna í þætti frá The History Channel (sem er ekki róttæk trúleysisstöð). Hér er um að ræða þætti sem ætlaðir eru barna- og miðskólum í Bandaríkjunum og alls ekki tæmandi; en engu að síður hressandi yfirlit yfir Jólin og Kristmessu og allt umstangið í kringum þessar hátíðir og endurspegla örugglega ágætlega hvers vegna þessi hátíð hefur aldrei verið heilt yfir sérstaklega kristin, heldur fremur kapítalísk svallhátíð. Burt séð frá sagnfræðinni að þá er urmull af skemmtilegum fróðleik og myndbútum sem ættu að kæta lítil jólabörn.

Christmas unWrapped- The History of Christmas [1/5]

Christmas unWrapped- The History of Christmas [2/5]

Christmas unWrapped- The History of Christmas [3/5]

Christmas unWrapped- The History of Christmas [4/5]

Christmas unWrapped- The History of Christmas [5/5]

Þeir sem efast um heimildina (sem væri fáránlegt), hafa ekki kjark eða nennu í það að horfa er bent á hnitmiðaðan (en ekki eins skemmtilegan) pistil frá sagnfræðingnum Sverri Jakobssyni um jólin þar sem komið er inná nokkur atriði.


Er lífið ekki dásamlegt?

Hvað er fallegra en hörundssárir prestar

Óóó litlu hörundssáru prestunum mislíkaði þessi yndislegi Svarthöfða gjörningur og viðbrögðin nákvæmlega þau sem óskast var eftir, þ.e. að þau yrðu hlægilegri en atburðurinn sjálfur. Flest vitum við hve röksemdarfærsla presta er slæm þegar þeir eru í jafnvægi (enda nóg að skoða örlítið það sem þeir boða til að komast að þeirri niðurstöðu að þar fari ekki menn með gagnrýna hugsun) en þegar þessir sömu menn eru svo í ójafnvægi að þá fyrst er ,,fjandinn laus". Hér má lesa Svarthöfðapredikun Þórhalls Heimissonar og svo gagnviðbrögð formanns Vantrúar þar sem predikunin er krufin þannig að presturinn stendur nakinn eftir og útataður í sínum eigin raðlygum og loddaraskap.

Lífið er dásamlegt?

Það sem gleður...

Er lífið ekki dásamlegt?

Zyprexasjeik sálgreinandans (The Trúmann show)

Í Morgunblað sunnudagsins skrifar geðlæknirinn og hópsálgreinandinn (góð blanda) Einar Guðmundsson kjánahrollsgrein um trú og trúleysi undir fullyrðingunni ,,Trúleysi er ekki hlutleysi" sem ein og sér er nóg til þess að ekki er hægt að taka restina alvarlega en lætur mann um leið hugsa með bros á vör ,,nei,nei,nei - þetta verð ég að lesa". Að sjálfsögðu getur falist hlutleysi í trúleysi ólíkt trú, þetta ætti höfundur að vita ef tekið er mark á því hversu annt honum virðist vera um börn (sem einmitt eru trúlaus þar til ítroðslan hefst, en geta ef þau eru heppin verið hlutlaust trúlaus eins og náttúrulegt ástand þeirra er það sem eftir er - að sama skapi og barn getur verið hlutlaust í pólitík ef að það ákveður að taka aldrei afstöðu).
Greinin byrjar svo sem ekki illa, eins og oft vill verða hjá mönnum sem hafa einhverja menntun á bak við sig en svo er stutt í Hr.Velvakanda.
Í fyrsta lagi fellur Einar í þá gryfju að setja á sama stall trúlausa með sín vísindi og hins vegar þá sem trúa með sitt... (mig langar að segja kjaftæði); í beinu framhaldi segir hann að trúmenn treysti blint á sína trúarleiðtoga (sem er ekki alrétt, því að þau trúa blint á sína trú) en bætir svo við að hinir trúlausu trúi blint á svör vísindamanna sem er alrangt og gerir meðal annars lítið úr honum sjálfum sem vísindamanni með gagnrýna hugsun (nema að Einar sé einn af þeim starfsleiðu geðlæknum sem skrifa uppá hvað sem er án hugsunar).
Í öðru lagi dettur Einar úr Velvakanda gírnum og ofan í grunnskólagírinn þegar hann ber saman alla þá sem murkað hafa lífið úr öðrum í nafni trúartúlkunar sinnar (sem ekki er hægt að neita) við illmennin Stalín, Maó og Hitler (sem reyndar er mjög vafasamt að segja að hafi verið trúlaus) en munurinn er auðvitað sá að þessi illmenni þrátt fyrir trúleysi sitt murkuðu ekki lífið úr fólki vegna trúleysis síns heldur vegna hugmyndafræði nasismans og kommunismans, að halda því fram að það hafi verið gert í nafni trúleysis er eins og að segja að þeir hafi gert það í nafni þess að þeir voru dökkhærðir (vegna þess að þeir voru það allir).
Í þriðja lagi kemur Einar að ,,blessuðu" börnunum okkar. Reyndar hefst sú uppbygging á því að börnin eigi að læra um alla trú og kunna mun á hefðbundnum og öfgastefnum trúarbragðana, því þekking sé eina vopnið gegn fordómum (sem ég er alveg sammála) en þá byrjar þvælan, sem í besta falli er á stigi hundsins og endar með svakalegum hvelli. Hann vill að börnunum verði kenndar bænir allra trúarbragðanna svo að þau geti fordómalaust tekið þátt í siðum annarra þjóða ef þau kæra sig um og hvaða kenningar börnin svo loks tileinka sér er að lokum barnanna að ákveða en ekki foreldra (sem ég er reyndar sammála í grunninn) sem í rauninni gæti ekki verið meira trúboð. En hvers vegna ekki að kenna þeim bara um trúarbrögð líkt og við kennum börnum um sögu stjórnmála án þess að heilaþvo þau? Hvers vegna ekki að bíða með innrætinguna og bænirnar þangað til að börnin hafa náð þeim þroska að ákveða sig sjálf... sem er ekki snemma á grunnskólaaldrinum? Punch-line-ið kemur svo í lokin þegar að Einar segir að kennsla um Djöfulinn og Helvíti ætti að vera bönnuð innan 18 ára vegna skaðlegra áhrifa á barnasálina.
En hvernig ætlast þá Einar til að kenna börnum um trúarbrögð á borð við kristni þar sem Djöfullinn og Helvíti eru órjúfanlegur þáttur af trúnni? Hvaða kristnu bæn vill Einar kenna? Faðir vorið? Hvernig ætlar hann að útskýra fyrir börnunum setninguna ,,eigi leið þú oss í freistni, heldur frelsa oss frá illu"? Hvað er þetta illa? Hvernig ætlar Einar að komast frá einni lykilsögu Biblíunnar þegar að Jesús er 40 daga í eyðimörkinni og Satan reynir á mátt hans sem er ástæða Páskaföstu kristinna manna? Hvað verður um þá sem ekki trúa á Jesú samkvæmt Biblíunni? Hvað gerist fyrir þá sem eru vondir þegar þeir deyja samkvæmt trúnni? Hvernig á að útskýra það hvers vegna fólk var brennt á báli hér á Íslandi? Hvernig á að útskýra orð Biblíunnar sem eignuð eru Jesú um helvíti? Hvernig á að fylla upp í heimsmynd kristninnar án helvítis og djöfulsins?
Auðvitað er það eina rétta að upplýsa börnin og fræða þau um trúnna, hvað sé líklegast og hvað ekki þegar kemur að spámönnum eins og Jesú og draga ekkert undan þeim áhrifum sem trúarbrögðin hafa haft hér á Íslandi sem og erlendis bæði jákvæðu og öllu hinu neikvæða.
,,Vísindamaðurinn" kórónar svo þessa grein sína með því að tala um holl áhrif bænarinnar og segir meðal annars: ,,Flestir vanda sig þegar þeir biðja bænir og varast að biðja um það sem þeir eru ekki vissum að þeir vilji að rætist, því gvuð gæti tekið upp á því að bænheyra þá og þá er of seint að skipta um skoðun... Flestir eyða of miklum tíma í að skoða hvað þeir vilja raunverulega í lífinu, láta reka af reiðanum og enda margir á rangri hillu. Fyrir þá sem ekki trúa á gvuð, eða eru í vafa, getur bænin gert gagn sem leið til sjálfskoðunar..."
og kjaftæðið heldur áfram um stund.
Í fyrsta lagi þá sýna engar rannsóknir né skynsamleg rök fram á það að bænir virki, hvorki að barnslegar óskir þeirra uppfyllist eða að ástand manneskjunnar batni á nokkurn hátt. Í öðru lagi er sjálfskoðun án trúarbragða og bæna mun betri leið til að ná árangri en með þeim (og þess vegna skil ég ekki að hann sé að blanda bænum í það, plús það að ég hélt að þeir sem sérhæfðu sig í sálgreiningu væru ekki að bera á borð ímyndaðar skammtíma töfralausnir). Framþróun mannsins sýnir það hreinlega að um leið og sá trúaði hættir óskhyggjunni með bænum um betra líf, að þá fyrst fara hlutirnir að gerast. Þannig að Einar snýr þessu gjörsamlega á hvolf - sem er skrítið miðað við það að hann er geðlæknir sem hefur hópsálgreiningu sem sérsvið. Í þriðja lagi er staðreyndin hreinlega sú að í gegnum aldirnar hafa trúaðir (t.d. kristnir menn) einmitt alls ekki varið nokkrum tíma í það að spá í hvað þeir vilja raunverulega í þessu lífinu, heldur því sem þeir trúa samkvæmt trúnni að sé næsta líf ,,sælir eru fátækir, því þeirra er...trúin og eymdin?".
Hvaða Zyprexasjeik gleymdi þessi Geðlæknir/Sálgreinandi/Trúmaður að drekka áður en hann skrifaði þessa grein?

Já, gvuð býr í geðveikinni amma?

Skammarleg frammistaða alþingismanna

Í dag sýndu alþingismenn enn og aftur hvers vegna Ísland sem lýðræðisríki er svo ömurlegt á margan hátt þegar að þingheimur samþykkti að starfshættir grunnskólanna skuli m.a. mótast af kristinni arfleið íslenskrar menningar (sjá grein 2) sem er ótrúlega loðið. Sama fólki bauðst að gera lögin bæði réttlátari og gegnsæjari með því að samþykkja breytingartillögu sem hljómaði svo:

Við 1. mgr. 29. gr. bætist þrír nýir málsliðir, er verði 4.–6. málsl., svohljóðandi: Í námskrá og starfi grunnskóla skal enn fremur tekið mið af aukinni fjölbreytni hvað varðar menningarlegan og trúarlegan bakgrunn nemenda. Hvers kyns trúarleg innræting er óheimil. Fræðsla um trúarlega arfleifð íslenskrar menningar og um mismunandi trúarbrögð skal virða rétt manna til trúfrelsis og trúleysis, með það að markmiði að auka þekkingu, umburðarlyndi, skilning og virðingu milli ólíkra trúar- og menningarheima.

Henni var hins vegar hafnað með miklum meirihluta sem segir allt sem segja þarf um þá afturhaldssemi sem þar ríkir og greinilegt að enn á að halda opnum þeim möguleika að andlegir barnaníðingar ráðist gegn börnum með trúarlegri innrætingu. Maður hefði getað búist við þessu frá Framsóknarpakkinu og Frjálslyndraruslinu en eftirtaldir einstaklingar (sem oftast eru taldir frjálslyndir) eru meðal þeirra sem ættu að skammast sín: Ágúst ÓlafurÁgústsson, Árni Páll Árnason, Sigurður Kári Kristjánsson, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, Jóhanna Sigurðardóttir, Þórunn Sveinbjarnardóttir, Össur Skarphéðinsson, Bjarni Benediktsson, Ellert B. Schram og Geir H. Haarde.

Hrósa ber þeim sem komu að breytingartillögunni og/eða studdu hana: Atli Gíslason, Álfheiður Ingadóttir, Árni Þór Sigurðsson, Jón Bjarnason, Kolbrún Halldórsdóttir, Paul Nikolov, Þuríður Backman, Ögmundur Jónasson, Steingrímur J. Sigfússon.

Sú kristna sannfæring að heimurinn sé ljótur og illur hefur gert heiminn ljótan og illan.
-Friedrich Nietzsche

Er líf barna dásamlegt?